Mijn moeder wil dat ik het uitmaak

Hee,

Ik heb nu ongeveer anderhalf jaar een vriend. Ik ben er echt ontzettend blij mee, hij is heel erg lief en ga zo maar door.
Afgelopen jaar zijn er een aantal dingen gebeurd waardoor er een soort ‘ruzie’ ontstond tussen mijn ouders, voornamelijk mijn moeder, en mijn vriend, waar ik dan natuurlijk bij betrokken ben. Hij komt nu ook niet meer bij ons thuis omdat dat min of meer niet echt geaccepteerd werd. Altijd als hij onderwerp van het gesprek wordt thuis, hangt er ineens een bozige sfeer. Nu heeft mijn moeder al een paar keer gezegd dat ze hoopt dat ik het uitmaak. Ik probeer er zoveel aan te doen om het te veranderen, maar het lijkt alsof praten gewoonweg niet helpt. Ik weet echt niet meer wat ik nu moet doen… Is er misschien iemand die tips heeft of hetzelfde meemaakt of heeft meegemaakt?

Liefs, Anne

heey
ik heb ooit het zelfde meegemaakt…
het is erg klote
maar je moet je moeder duidelijk maken dat je van hem houd, en dat zij het maar moet accepteren. en misschien moeten je moeder en je vriend het uitpraten?

Ze hebben al vaker gepraat en ook met mij erbij maar meestal loopt het uit op een ruzie. Misschien dat ik een brief kan schrijven maar ik weet ook niet of dat iets zou helpen. Hoe is het bij jou afgelopen?

Jezus dat is klote. Ik zou inderdaad eens een goed gesprek hebben met je moeder en je vriend samen. Mag ik vragen wat er is gebeurd het afgelopen jaar? Dit lijkt me namelijk nogal handig om te weten voordat ik erover kan oordelen :wink:.

Het eerste was te laat thuis komen als we bv ergens naartoe gingen, ze vonden dat wij geen verantwoordelijkheidsgevoel hadden en voornamelijk mijn vriend. Ook vindt ze dat ik me door mijn vriend laat beïnvloeden terwijl dat helemaal niet zo is, ik vind juist dat ik gegroeid ben in voor mezelf opkomen etc. Ook vaak meningsverschillen die dan uit de hand lopen doordat mijn vriend goed voor zichzelf op kan komen en z’n mening kwijt kan.

Misschien vindt je moeder het gewoon niet leuk om je “kwijt te raken” aan een jongen, en zoekt ze daarom dingen om hem op af te rekenen.
Het lijkt me in ieder geval een rotsituatie, maar blijf gewoon bij je eigen standpunt. Jullie bepalen of jullie relatie uit gaat of niet, niemand anders.

hm, dat is rot zeg…
maar het klinkt alsof er idd niet zoveel aan te doen valt. praten is blijkbaar niet echt meer een oplossing of optie?
dan is er helaas gewoon niets aan te doen. kun je misschien je ouders uitleggen dat, ondanks hun mening en de situatie(s), jij van je vriend houdt en hij van jou? want dat is waar het om gaat. en dat je ouders dat gewoon hebben te accepteren. dat je oud en wijs genoeg bent om je eigen keuze hierin te maken en dat je het heel vervelend vind die opmerkingen te horen en hem niet mee naar huis kunt nemen. misschien als je het niet kunt zeggen moet je idd een brief schrijven.
ik zou niet proberen de ruzies op te lossen, maar je er bij neer te leggen dat het gewoon niet echt beter gaat worden tussen je ouders en je vriend. maar je kunt je ouders wel uit leggen dat jij een slimme meid bent, van je vriend houdt, hij van jou, en dat ze daar gewoon normaal over moeten doen.

Mijn ouders hadden zijn ouders gebeld. ze dachten dat het een verkeerde jongen was, en die moeder had gepraat met hem. en hij bieden zijn excuus aan en mijn ouders ook, en ondertussen heb ik nu al halfjaar.
gewoon volhouden!

Hmm dat is wel fijn voor je :slightly_smiling_face: Mijn ouders hebben ook wel met zijn ouders gepraat maar er is gewoon een groot verschil in opvoeding en daardoor ook een groot verschil qua meningen helaas…

als je echt van hem houd, dan moet je gewoon met je ouders gaan praten !

Ik zit al ruim 6jaar in dezelfde situatie…

Wat rot :frowning_face: Kun je er misschien iets meer over vertellen? Wat er allemaal gebeurd is en hoe je ermee omgaat…

Ik heb hetzelfde meegemaakt, Mijn moeder wou ook dat ik het uitmaakte.

Het is moeilijk maar je moet proberen geen kant te kiezen, sta er los van en beoordeel zo de relatie.
Over die ruzie, vind je dat je moeder terecht boos is? Ligt de schuld bij je vriend? Of stelt je moeder zich aan?

Moeders hebben altijd het beste voor met hun dochters natuurlijk, en misschien ben jij (klinkt stom) blind door de liefde waardoor je dingen die zij ziet, zelf niet ziet. Dit had ik namenlijk wel.

Maar als jij voor die jongen wilt gaan, zal je moeder hem maar moeten accepteren. Dat heb ik zelf ook gezegt.

Succes!

kut voor je meid,:blush:

vraag aan je moeder of ze het wil accepteren. jij houd van deze jongen. en het is jou leven. als jij gelukkig bent, moet je moeder dat toch ook zijn (:

succes met deze situatie!

Mijn ex-schoonmoeder was zo, vanwege een ruzie tussen mijn oma en zijn vader, wat toen zo’n 12 jaar geleden was. Hierdoor mocht ze mij niet en dacht ze dat ik ‘‘in opdracht van mijn ouders’’ hun probeerde te bespioneren door met haar zoon te nemen. Uiteindelijk heeft ze hem omgepraat dat ik slecht was, en werd ik het spuugzat dat ik het heb uitgemaakt, voordat hij dat deed met dwingen van zijn moeder. Mijn ouders hadden die ruzie van vroeger allang vergeten, zijn vader ook, maar zijn moeder had er veel problemen mee.

Ja dat snap ik heel goed. We hebben het met z’n allen al vaak zat ‘uitgepraat’ maar achteraf blijkt het dan toch dat het nog niet goed zit met m’n moeder. Dat vind ik dan gewoon rot, omdat ik het gevoel had dat het goed was. Dankjewel

Ah meid, dat is ook een shit situatie. Dat hoor je vaak ja, dat kinderen of familie afgerekend worden op fouten van hun ouders bijvoorbeeld. En als het dan in het hoofd van zo iemand zit is het er moeilijk uit te praten. Jammer dat het zo moest eindigen voor jou :frowning_face:

mischien tegen je moeder zeggen,
dat je het kut vind & dat je veel van hem houd en als je moeder echt van je houd dat zo laat.
gewoon laten voelen waar het pijn doet.
het is mischien klote om te doen maar zei doet jou dit ook aan.
dingen zoals;
als je ECHT van me houd…
dat je dat niet voor je kind over ehbt.
en dingen zoals dat ze niet denkt aan hoe jij je voelt.

ik heb geen ervaring dus ik zeg ook maar wat ik denk

Misschien ga je me vreselijk haten doordat ik dit zeg, maar uit ervaring (relaties van mijn zus) is het soms toch echt het beste om te luisteren naar je moeder. Mijn moeder zegt dingen niet voor haar eigen wil, ik weet niet hoe jou moeder is maarja, liefde maakt blind. Zeg ik dan maar

^ daar ben ik het dus echt niet mee eens… Ze moet gewoon haar eigen ding doen, en ook al is die jongen wel fout, en ziet die moeder dat en zij niet, dan is het alsnog HAAR fout om te maken en om van te leren, niet van de moeder.