mijn moeder is vreselijk.

Ik wil even mijn hart luchten, en omdat ik dit niet aan iemand anders kan vertellen, hoopte ik dat ik het hier kon doen…

Ik kan mijn moeder niet uitstaan, ik heb nooit een band met haar gehad.
Ik vind het zelfs vreselijk dat ik haar ma, moeder, mama MOET noemen
Ik vind het zelfs vreselijk dat ik met haar in een huis moet wonen.

De reden dat ik haar zo haat is dat ze nooit een echte moeder voor me is geweest al beweert ze van wel.

Mijn moeder is een alcoholist, al geeft ze het zelf niet toe. 2 flessen wijn per avond is echt niet normaal. En als ze alcohol drink word ze nog vervelender dan als ze nuchter is. Ik word ook vaak uitgescholden voor mongool of wat dan ook, en een klap voor me kop krijg ik ook vaak genoeg al doe ik niks fout.

Vroeger toen mijn ouders nog bij elkaar waren deed mijn vader altijd alles met me, gingen we naar pretparken en leuke dingen doen want mijn moeder had toch nooit zin om wat te doen met me. Jammer genoeg ( voor mij dan… ) gingen mijn ouders uit elkaar. En daarom was ik een tijdje boos op mijn vader. Niet dat die bij mijn moeder weg ging want dat snapte ik, ik zou precies hetzelfde doen als ik hem was en eigenlijk zou ik al veel eerder weg zijn gegaan, ik was boos omdat die mij achterliet bij dat achterlijk wijf.

Het is nu half 5 en mijn moeder slaapt nog, heel de nacht is ze bezig met wijn te drinken en zichzelf lekker lam maken zodat ze lekker de volgende dag tot een uur of 5 / 6 in bed kan liggen. En het laatste wat ze ooit uit bed is gekomen is 8 uur 's avonds.

Ook maakt ze altijd allemaal beloftes met mij.
‘Kim, morgen worden we vroeg wakker en gaan we dit & dat doen’
Ik natuurlijk helemaal blij, ik vroeg wakker worden en mezelf klaar maken, sta ik helemaal klaar en dan zeg ze op het laatste moment terwijl ze nog in bed ligt: ‘oh ik heb nu niet zo’n zin we doen het morgen wel’ En zo gaat het altijd we doen nooit wat, alleen valse beloftes.

Door haar heb ik ook geen vriendinnen.
Ik zit heel de dag in huis op de bank te wachten tot ze wakker word zodat ze avond eten voor me kan maken. het enige wat ik te doen heb is 3 a 4 keer sporten per week en de hond uitlaten voor de rest niks.
Als er iemand aan de deur belt dan gaat ze achter het gordijn staan kijken wie het is en dan doet ze geeneens open al kent ze die persoon.

Het liefst wil ik weg maar ik heb dan ook een schuldgevoel
ik wil mijn hondje niet bij haar achterlaten. de enige reden waarom ik hier dan ook nog ben is mijn hondje en omdat ik niet durf te zeggen dat ik wil verhuizen omdat ik bang ben dat ze boos word.

wat moet ik nou doen ik ben hier echt ongelukkig…

Kan je niet bij je vader gaan wonen?

Kun je niet jeugdzorg/ggnet inschakelen? Of iemand van school?

Jeugdzorg is niet echt iets waar ik te maken mee wil hebben.
Ze helpen toch niet.

Dat is waar.
Maar je moet het op ze’n minst wel proberen, anders dan blijft het zo.

Hoe oud ben je ? Kun je niet op jezelf gaan wonen en gewoon je hondje meenemen? Als dat de enige reden is dat je nog thuis woont. Of ga bij je vader wonen…

Hoe oud ben je?

Je moet je natuurlijk wel beseffen dat het voor jouw moeder vast ook een klap is geweest dat haar man (jouw vader) bij haar wegging. Ik weet niet of ze daarvoor al net zo erg was als nu… en natuurlijk is dat nog geen excuus zo te leven aangezien ze verantwoordelijkheden heeft tegenover jou…

Ik denk dat zodra je een leeftijd hebt waarop je volwassen genoeg bent om uit huis te gaan je dat wel gewoon moet doen. Misschien wordt ze boos? Maar in een situatie als dit moet je toch voor jezelf kiezen. En is het ook geen optie bij je vader te gaan wonen?

Verder snap ik niet helemaal waarom je moeder er de schuld van krijgt dat jij geen vriendinnen hebt. Die twee dingen staan los van elkaar in mijn ogen.

En wat het avondeten betreft, erg vervelend dat je moeder dat niet doet… maar misschien kun jij zelf gaan leren koken. Zo heb je er naast het sporten en de hond uit laten ook weer een dagbesteding bij en misschien ga je koken nog wel heel erg leuk vinden!

Ik heb er mee te maken gehad en ze hebben me erg goed geholpen. Ook veel andere mensen die daar in behandeling zitten, die ik heb leren kennen.

En als je er iets aan wilt doen is dat de beste optie. Anders komt er geen verandering in.

Ik denk dat ik van mijn vader wel zou mogen als die het wist
Maar zoals ik al zei ik durf het niet tegen mijn moeder te zeggen.
Toen mijn vader ( toen ze nog bij elkaar waren ) en mijn moeder ruzie hadden ging die bij een vriend slapen. toen mijn moeder erachter kwam bij wie het was dreigde ze dat ze het huis in brand zou steken als die nu niet thuis kwam.
En ze is erg jaloers op mijn stiefmoeder ze zegt altijd dat mijn stiefmoeder mij niet mag, en dat ze het alleen doet voor me vader. Terwijl mijn stiefmoeder echt heel erg aardig voor me is, en ik haar meer als een moeder zie als mijn echte moeder. Maar daarom ben ik ook bang dat ze net zo raar ga doen als toen mijn vader wegging

Toch heb ik liever niks te maken met hun, ik heb vaak genoeg op tv die documentaires gezien over jeugdzorg en ik vertrouw het niet.

@TS
Kies voor jezelf. Ze heeft dat huis toch niet echt in de brand gestoken? Waarschijnlijk is het gewoon bluf, omdat ze wilde dat hij niet weg zou gaan.

Ik zou echt je vader inschakelen dan. Laat hem je ophalen, pak je spullen in en vertrek.

Wat veel ik-haat-mijn-moeder topics…
Kan je niet bij je vader wonen?

Ik zou toch nog naar je vader gaan als ik jou was

Ik ben 16 jaar.
Ik ga nooit naar buiten omdat ik me toch ergens verantwoordelijk voel voor haar. daarom ben ik thuis omdat ik bang ben dat ze zich iets ga aandoen als ik heel de dag weg ben, omdat ze dan helemaal niks meer heeft, of ze stikt in der drank en dan ben ik er niet om wat te doen. Hoe erg ik haar ook haat ik wil niet dat ze dood ga. En omdat ik door dat alleen maar thuis ben hebben mijn vriendinnen mij laten vallen en daarom vind ik toch dat zij de reden is dat ik geen vriendinnen meer heb want als zij een normale moeder was had ik meer tijd om me als kind te kunnen gedragen en leuke dingen te doen met vriendinnen in plaats van binnen op de bank te zitten omdat ik me toch zorgen maak

Op tv, en documentaires ja.
Ik kan toegeven, dat ik de vrijwillige hulp alles behalve goed vind, ik krijg binnenkort dus gedwongen (niet vrijwillige) hulp. Ik ben erg benieuwd hoe dat zal bevallen.
Als je zo graag verandering wilt, probeer het dan op ze’n minst.

Uhu, net was er ook al een meisje dat over haar moeder ging zeuren.
Al was dat meer een zeur topic, en is dit wat serieuzer.

Nee ze heeft het huis niet in de brand gestoken omdat mijn vader naar huis is gegaan na de dreiging, maar ik weet zeker dat ze het wel gedaan had. Ze heeft hem ook wel eens met een geweer en mes achterna gezeten. geloof me die vrouw is overal in staat voor.

Misschien tegen haar zeggen: Of de drank weg of ik weg. En als ze dan nog niet bijdraait dan toch naar je vader gaan ja.

Het probleem is dat mijn vader ook bang is voor mijn moeder.