mijn moeder is overspannen...

Hey,

Ik heb nogal heel erg het gevoel dat mijn moeder overspannen is, ze werkt nu meer, moet allemaal dingen regelen voor haar man en ik ben eerlijk te zijn ook niet altijd even aardig.
Ze reageert alles op mij af, de raarste dingen… Als haar man bijvoorbeeld een film wil kijken en hij vraagt haar voor een goede film vraagt ze dit aan mij, geen probleem, maar als ik er geen weet flipt ze meteen helemaal en roept ze dat ik maar bij mijn vader moet gaan wonen… Ook mag ik niet zeggen dat ik ga leren, dan flipt ze ook omdat ik niet gezellig bij hun zit, en dat ik mijn stiefvader zou buitensluiten. Ik snap haar hier wel mee, maar als ik bij hun ga zitten en ondertussen probeer te leren flipt ze ook… En ik wil nu niet mijn middelbare school niet halen alleen omdat ik niet mag leren…
Soms is ze ook niet meer kwaad en kan ik weer goed met haar praten net zoals vroeger, als ik dan vraag of ze niet eens rust wil nemen of een dagje gewoon moet uitrusten flipt ze, dan zou ik het huis niet opruimen en alleen maar met leerwerk bezig zijn…
Ik weet niet hoe ik er voor haar moet zijn, of wat ik voor haar kan doen… deze situatie is op zich voor niemand van ons gezin goed…

Tjah, dat is gewoon spanning van je moeder die ze kwijt moet. Wees blij dat ze zich zó vertrouwt bij jou voelt, dat ze dat doet. Het enige wat je kunt doen is moeder steunen en er niet om gaan lopen zeiken. Je moeder zal met jou als puberende tiener ook heus wel af zien.

Ben jij zo autistisch dat je gewoon voor niemand begrip op kunt brengen? :’) Net alsof je het zelf leuk had gevonden als je vroeger in een vergelijkbare situatie had gezeten…

OT, ik heb helaas geen tips.

Ik snap dat ze dit kwijt moet, maar het is nu al drie jaar zo, en het wordt alleen maar erger…

Ik herken dit… en helaas kan ik je niet helpen. Ik denk dat je moet proberen het toch maar te begrijpen en niet teveel tegen haar ingaan of boos worden als ze iets niet weet. ( wat ik dus wel doe , maarja dat is dus moeilijk na te streven ghehe )

Ik weet niet hoe goed je relatie met je stiefvader is maar misschien kun je het eens met hem erover hebben? Hij speelt ook een grote rol in je moeders leven en kan haar misschien beter overhalen.
Anders misschien een brief schrijven? En dat je haar zegt dat ze die moet lezen op een rustig moment.

Helemaal mee eens, overal die botte reacties… Ik begin me er ook een beetje aan te irriteren.

OT, wat een lastige situatie! Misschien kun je proberen je tijd te verdelen, of je moeder vragen je te overhoren, zodat je haar bij dingen betrekt. En misschien met haar proberen te praten? Succes!

misschien een keer tegen je moeder zeggen dat je er last van hebt als ze alles op jou afreageerd?

En als ze dan flipt gewoon rustig verder praten.

En het een beetje subtiel zeggen

Sterkte!

Dankjewel allemaal! (:
Ik denk dat ik nog een met haar ga proberen te praten.
De situatie met mijn stiefvader is wel goed, maar hij merkt niet waar de ruzies over gaan aangezien hij geen Nederlands spreekt, dus kan hij ook moeilijk de situatie inschatten.

Ik zou proberen het zoveel mogelijk te ‘negeren’ (al is dat heel moeilijk!). Maar haar dus laten uit praten en er niet of nauwelijks op reageren (want dan krijg je ruzie). Maar zou zeker je tijd gewoon pakken om te leren; dan is ze maar even boos, beter als dat jij je school niet haalt!

Helemaal dat.
En toch proberen lief voor haar te zijn, maak eens een kopje thee voor haar of neem iets lekkers mee, of doe klusjes die je normaal niet doet (stofzuigen, afwassen/vaatwasser, de was, etc.). Zo geef je haar misschien ook wat rust?
Maar heel vervelend. Ik herken het wel, mijn moeder is/was ook overspannen en dan kon ik ook niks goed doen.
Sterkte ermee!

Ik ben het verder met je eens, maar ik vind het nou niet geruststellend dat ze dat bij mij deed omdat ze me vertrouwde, dus om daar nou blij mee te zijn… :’)

Klinkt misschien heel vervelend, maar je moet denk ik een manier vinden om hiermee om te gaan.
Soms moet je weleens geven zonder iets terug te verwachten, maar probeer haar problemen niet jouw problemen te laten worden.
Als je gaat leren en ze zegt er iets over, zeg je dat wanneer je klaar bent erbij komt zitten.
Desnoods vraag je, als je weer beneden komt, of ze iets lekkers wil hebben of wat te drinken.

Bah, het is altijd zo makkelijk om dit tegen anderen te zeggen, maar ik wou dat ik dit had gedaan.
Mijn moeder had ook last van stress(in hoeverre mate wist ik niet) en dan reageerde ze het ook weleens op mij af. Was wel terecht, want ik doe nooit wat uit mezelf :’)

Sorry, maar dat kan nogal kwetsend zijn voor mensen. Misschien is wel autistisch (het hoeft niet merkbaar te zijn) en heeft ze er moeite en gooi jij dat eruit.

OT:
Overspannenheid zou geen excuus zijn voor je moeder om alles op jou af te reageren, enigzins vergelijkbaar met alcohol. Er is blijkbaar iets in haar hersenen waardoor ze niet goed kan functioneren (als ze overspannen is dan).
Ik vind het iig niet normaal dat je dit soort dingen naar je kind roept, zeker wat betreft school. Kun je niet met een mentor oid praten en dan misschien later ook met je moeder erbij?

Mijn moeder heeft dit ook een tijd gehad. Het enige wat hielp was met haar een-op-een erover te praten. Langzaam. En proberen haar zo veel mogelijk te helpen. (Met het huishouden bijvoorbeeld) en soms een bloemetje te kopen ter waardering.

Het is namelijk niet normaal dat ze haar frustraties op jouw af reageert. Misschien moet je haar hiermee ook eens benaderen dat je dit niet zo fijn vindt. Maar respect tonen naar het feit dat ze wel veel werkt etc.

Moet dat nou? Ik herinner me trouwens heel goed dat jij ook dikwijls bot reageert, dus de pot verwijt de ketel.

OT
Ik herken dit erg, mijn moeder kan soms ineens flippen om de kleinste dingen en nee, ik voel me achteraf niet blij dat ze zich ‘vertrouwd’ voelt bij mij. De mijne zegt kleinerende dingen en werkt al haar woede uit door mij persoonlijk aan te vallen, je voelt je gewoon niet meer thuis. Heb je haar eigenlijk al eens ècht geconfronteerd met haar daden? De laatste tijd heb ik dat gedaan en is het besef gekomen bij m’n moeder…

Ik heb het er de laatste tijd vaker met mijn moeder over gehad, maar ze heeft een nieuwe methode bedacht. Als ik in de woonkamer kom zitten gaan mijn ouders naar boven en andersom…
Even afwachten hoe het de rest van de week gaat, misschien probeert ze zich gewoon in te houden voor het flippen.

Pfoe, wat lastig zeg… Besef in ieder geval dat dit iets is wat jij niet kan oplossen. Het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar probeer toch om haar niet voor d’r voeten te lopen. Ga geen ruzie zoeken en probeer niet bij voorbaat al geprikkeld te reageren. Als ze zich echt persoonlijk tegen je keert zou ik daar inderdaad wat van zeggen, dat is niet goed. En daarnaast kan het voor haar misschien ook helpen om eens langs een (werk)psycholoog te gaan?

Hee, klinkt wel heftig. Mijn moeder zit nu thuis met een burnout, werkte eerst ook veel te veel, en toen werd ze echt ziek(slecht zien, extreme hoofdpijn) en sindsdien gaat het beter, dus ik hoop dan vovor jou dat je moeder er ook ziek van wordt, want als je zo ziek bent pak je wel rust