Mijn moeder is ongelukkig

Mijn moeder is niet meer gelukkig bij mijn vader én ze is verliefd op een ander. Het stomme is dat ik die andere persoon ook ken en ik kan hem echt niet inbeelden als mijn ‘stiefvader’ en ik wil het ook niet. Mijn vader is er kapot van en ik ook. Ik eet niet meer, ik slaap niet meer en ik kan alleen maar huilen. Mijn vader en moeder hebben geen ruzie en mijn vader doet er alles aan om mama bij zich te kunnen houden. Ik heb hem nog nooit zo verdrietig en machteloos gezien. Momenteel zijn ze allebei nog thuis omdat ze ‘het nog eens proberen’ maar ik heb het gevoel dat het geen nut heeft. Wat moet ik doen?

Rustig afwachten (hoe moeilijk het ook klinkt), jij kunt er niets aan doen. Het is iets wat je moeder samen met je vader moet uitzoeken.

Ondertussen zou ik als ik jou was wel wat leuke dingen doen als met vriendinnen afspreken etc om er niet aan te denken.

Sterkte.

Pff het is gewoon zo moeilijk…

:sob::muscle:

Lijkt me heel heftig, ik heb het (gelukkig) nog nooit meegemaakt. Maar probeer rustig te blijven en af te wachten, ik bedoel je moeder moet uit eindelijk kiezen, vgm kan je niet zo heel veel doen. Alleen blijven hopen dat ze voor je vader kiest.

Wauw meis, dit is heel heftig! Ik denk dat je je ouders de tijd en de ruimte moet gaan geven meis. Het gaat allemaal vanzelf wel. Dit is iets tussen je ouders, en dat moeten zij samen gaan oplossen.

Als ik jou was zou ik de fijne dingen opzoeken. Veel kun jij toch niet doen aan deze situatie, en om er nou heel ongelukkig van te worden. Probeer leuke dingen te gaan doen met vriendinnen. En misschien als het jou helpt, er gewoon even over praten met je ouders. Misschien lucht dit ook wel op.

Heel veel sterkte en succes meis! :sob::muscle:

Dit. En probeer er zoveel mogelijk te zijn voor je vader. Hij heeft het nu ook moeilijk en hij wil vast ook wel wat afleiding. Neem hem mee naar de bios bijvoorbeeld :slightly_smiling_face:

sterkte ! :sob::muscle:
Maar zoals hierboven al aangegeven is, jij kan er niets aan veranderen, dus moet je afwachten. Denk er niet te veel over na, amuseer je met je vriendinnen nu het vakantie is en geef je ouders de tijd om dit op hun manier op te lossen.

Btw : ik heb iets gelijkaardigs meegemaakt (ouders zijn toen wel uit elkaar gegaan) en ben nu eigenlijk heel blij met hoe alles gelopen is. En dat had ik mij in die begin periode helemaal niet kunnen voorstellen.

Je moeder is verliefd op iemand anders geworden, dat kan je voorlopig niet veranderen. Ik zou leuke dingen gaan doen met je vader zodat jullie er allebei even niet aan hoeven te denken. Sterkte!

Afwachten en voor ze klaar staan. Ik heb afgelopen jaar hetzelfde meegemaakt, maar omgedraaid. Mijn vader had een ander, en mijn moeder was kapot en wilde hem niet kwijt, ze bleef maar voor hem vechten, ook al was het eigenlijk over… Mijn vader wilde niet meer en wilde met een ander verder… Mijn moeder was kapot… Ze verhuisde toen, en de vriendin van mijn vader trok vrijwel direct bij hem in… Ik stond gewoon klaar voor mijn moeder en logeerde vaak bij haar (ik woon namelijk zelf in een andere stad op kamers). Vaak belde ze mij huilend op, maar ik gaf haar altijd een positief beeld van de toekomst, vertellen over alle mooie dingen die ze kan doen, zoals eindelijk vriendinnen zoeken, reizen met mij, en ooit nieuwe liefde vinden. Ik bleef positief, ondanks dat het moeilijk was, en ik zei ook: nu huil je elke dag, over een paar weken merk je ineens dat je al eventjes niet gehuild hebt, daarna merk je dat al een hele maand niet hebt gehuild! Het wordt steeds makkelijker! Het is nu iets meer dan een half jaar verder, en ze ziet het nu zelf ook in, heel af en toe heeft ze nog een dip, maar ineens heeft ze goede vriendinnen, doet ze leuke dingen voor zichzelf en knapt ze op.

Mijn punt is, blijf ze steunen, wees niet boos op je moeder of op je ouders dat het niet lukt. Geloof me, het is beter om je ouders apart maar gelukkig te zien, dan bij elkaar en ongelukkig!

Heftig… sterkte <3
kun je terecht bij je vriendinnen? Misschien is het een idee om een tijdje bij een vriendin te logeren

Ik heb ook iets gelijkwaardigs meegemaakt, en ik sluit me aan bij wat Maracuya zegt…

Ik ga ook even in op dat hier wordt gezegd dat je leuke dingen met je vader moet gaan doen, maar misschien komt het dan op je moeder over alsof je voor je vader zou kiezen.
Het is belangrijk om beiden te steunen, waarschijnlijk heeft je moeder het er ook moeilijk mee.

Blijf positief, tegenover jezelf en je beide ouders. Positiviteit is het allerbelangrijkste.
Maak aan je ouders duidelijk hoeveel je van hun beide houdt.
En probeer niet te vermijden om erover te praten met je ouders, jij verdient duidelijkheid!

Heel veel sterkte en succes! X

Dagje dierentuin, pretpark, uiteten met je vader+moeder?

Dit. Het is heel heftig voor jou en je zit eigenlijk een beetje tussen je ouders in, maar het is toch iets wat zij samen zullen moeten oplossen. Probeer jouw leven door te laten gaan, door leuke dingen te blijven doen, en blijf praten met je ouders (mocht je dat willen) zodat er geen misverstanden of nog meer spanningen ontstaan. Heel veel sterkte in ieder geval!

Ik heb helaas geen advies voor je, maar ik wilde je wel heel veel sterkte wensen de komende tijd! :sob::muscle:

Allereerst: sterkte. Lijkt me vreselijk om je ouders zo te zien. Helaas kun je er niks aan doen, wat de liefde betreft.

Misschien kun je leuke uitstapjes organiseren? Naar dingen gaan waar voor hun mooie herinneringen liggen. De plek waar hij haar ten huwelijk vroeg, dat soort dingen. Ik zou het anders ook niet weten.

:sob::muscle:

ik heb dat ook gehad met mijn ouders. het enigste (en ergste) is moeten afwachten. Maar als je moeder echt niet meer van hem houd, wil jij je moeder dan ongelukkig zien? Ik weet dat je vader nu ongelukkig is maar je kan geen relatie hebben als ze niet van elkaar houden. Meer kan ik niet doen :frowning_face: heel veel sterkte meid

Moeilijk zeg.
Ik denk dat je het beste even niks kunt doen. Ze zullen zelf moeten uitvogelen wat ze willen. En gedwongen bij elkaar zijn helpt natuurlijk ook helemaal niets.

Mijn moeder is deze avond naar haar liefde gegaan. Toen ze terugkwam lachte ze van oor tot oor terwijl ze hier de laatste tijd als een zombie rondloopt. Ze zei dan met een big smile: ''Je hebt de groetjes van (naam vd persoon, maar kwil het het liefst anoniem houden)!" en ze zei dat ze lekker gegeten had en dat hij blij was om haar weer te zien. Ik zou blij moeten zijn voor haar maar ik word er zoooo boos van! Ik haat die persoon gewoon terwijl dat vroeger helemaal niet zo was. Ik heb gewoon het gevoel dat hij mijn moeder van mij afpakt. Mijn vader wil vechten voor hun relatie maar mijn moeder heeft het blijkbaar al opgegeven. Ik heb totaal geen behoefte om mijn moeder met haar nieuwe liefde te zien maar ik vrees dat ik binnekort geen keus meer heb, anders zie ik mijn moeder nooit meer… Ik voel me zo machteloos aangezien het om mijn ouders gaat en ik er niets over te zeggen heb maar het toch een enorme impact heeft op mijn leven…

Btw, dankjewel iedereen voor de lieve reacties :couplekiss_man_woman:

Wat ontzettend rot voor je. :frowning_face: Heel veel sterkte. :sob::muscle: