mijn moeder en haar ex? :|

Mijn ouders zijn gescheiden, vorig jaar ongeveer. en we hadden een kennis die wel eens bij ons langs kwam, best vaak voor een kennis eigenlijk…
maar goed, nu had ik dus een paracetamol nodig, en ik zocht in allemaal laatjes, tot dat ik er een opentrok, en ik een stapel papieren vond met zijn handschrift er op.
en ik ging het lezen…
Het ging over hoe hij verliefd op mijn moeder werd, terwijl hij wist dat mijn moeder getrouwd was. En dat hij mijn moeder wilde aanraken en vasthouden. En er staat over dat ze seks hadden en dat hij bang was dat hij geen stijve kreeg… en dat ze seks hebben gehad op onze bank… ik vind het zo vreselijk, elke keer als ik naar die bank kijk moet ik daar aan denken, ik kan er ook gewoon niet meer op zitten…
Er staat dat hij huilbuien heeft nu hij niet meer bij mijn moeder kan zijn en dat hij enorm veel spijt heeft. Dat hij haar smeekt om haar nog een kans te geven, enzo…
Hij schrijft ook dat hij ervan fantaseerd om mijn moeder met een dikke buik te zien waar zijn kind in zit, en dat hij ervan baalt dat ze al kinderen heeft gehad bij een andere man.
ik weet echt niet wat ik moet doen, ik vnd het zooo erg, de gedachte alleen al,
en ik vind het ook zo erg dat mijn moeder mij gewoon helemaal niks heeft toevertrouwd dat ze een nieuwe vriend had ofzo. Ik voel me echt enorm buitengesloten, en ja, ik weet niet.
wat moet ik nou doen, gewoon niks, of met mijn moeder praten? maar het is duidelijk dat ze niks wilt zeggen, anders had ze toch allang iets gezegt?
ik weet het gewoon niet

aah, dit hoort helemaal niet bij celeb te staan! sorry!, ik had het niet gezien

Tja dat die man zo denkt en voelt kan je niks aan doen. kan je hem ook niet kwalijk nemen. die brieven waren immers ook echt niet voor jou ogen bedoeld.

Praat erover met je moeder. waarschijnlijk heeft ze niks gezegt omdat ze bang was jou pijn te doen

ik wist ergens wel dat ik het niet moest lezen, ik weet niet waarom ik het deed.
Je hebt wel gelijk dat ze niet voor mijn ogen bedoelt waren

Oh meisje! In jou geval zou ik zo ook lezen, gwn omdat je ze toevallig tegen kwam en je zoiets had van hey wat is dit? Dus het is niet jou fout, zij had het beter moeten opbergen of weg moeten gooien, niet in een algemeen laatje moeten leggen ofzo. Ik zou als ik jou was er voorzichtig over beginnen van;

hey mam, wat vind jij eigelijk van (naam kennis)? Want ik heb het idee dat hij jou leuk vind (of iets dergelijks) En op die manier zal ze dr wel over beginnen. En zo niet dan zeg je want ik had een aantal dingen gelezen in een brief toen ik laatst een paracetamol zocht…

Zoiets zou ik zeggen. Op die manier heb je er toch over gepraat en zit je er niet mee op gescheept. Misschien heeft ze wel behoefte om te praten er over, girlstalk :slightly_smiling_face: Succes!

Ik vind het eerlijk gezegd onbeschoft dat je het hebt gelezen, maar goed daar moet je je niet meer druk om maken want dat heb je nu al gedaan en dat kun je niet meer veranderen.

Ik zou met je moeder gaan praten. (Ze zal vast boos worden dat je in haar spullen zat, maar dan moet je gewoon eerlijk zeggen dat het niet je bedoeling was om in haar persoonlijke spullen te zitten)

Ik ben het niet eens met _Sim. Je had het gewoon niet moeten lezen, je moeder heeft ook haar eigen leven en recht op privacy. Het is wel je moeder en je verwacht dat ze eerlijk is tegen je, maar blijkbaar had je moeder genoeg redenen om de relatie voor jou geheim te houden. Vertrouw haar wat dat betreft.
En als jij zulke privé brieven had gekregen, wil je toch ook niet dat jouw moeder dat leest? En hoe kan je moeder nou weten dat je in haar spullen gaat zitten snuffelen?

Maarja, je hebt het gedaan dus daar is niets meer aan te doen. Als je er echt mee blijft zitten is het wel een idee om er met je moeder over te hebben, maar persoonlijk zou ik zoiets niet zo snel doen. Als je het doet, probeer het zo voorzichtig mogelijk te brengen en leg eerlijk uit wat er gebeurde. Dus dat je op zoek was naar een paracetamol, je oog viel op een geschreven brief met de naam van een bekende en dat je het toen gelezen hebt. En zeg dat je er spijt van hebt!

onbeschoft vind ik het niet, het is gewoon puur toeval dat jij dat net leest. en tuurlijk lees je dan verder, het trekt toch je aandacht.
wel een beetje stom van je moeder dat ze het zomaar daar legt, als het zo geheim was had ze het beter ergens anders kunnen opbergen.
Wel zou ik idd even met je moeder erover gaan praten, succes !

Ik snap die redenering niet. Haar moeder heeft toch alle recht om aan te nemen dat haar kinderen niet in haar spullen snuffelen? En dat zoiets dus ook niet zomaar boven water wordt gehaald? Als je dat al niet meer kunt aannemen van je eigen kinderen…
Ik weet niet hoe jullie opgevoed zijn, maar spullen zoals paracetamol wat we zelf mochten pakken stonden hier thuis dan ook altijd op 1 plek of anders goed zichtbaar, en we mochten absoluut niet in de spullen van onze ouders snuffelen. Het is ook gewoon respect tegenover je ouders en hun privacy. En als ik dan iets moest hebben wat ik niet zomaar kon vinden zonder in laatjes te kijken, vroeg ik altijd eerst toestemming, belde ik even of wachtte ik af totdat één van hen thuis was.

Tsja, waarschijnlijk weet ze nu wel dat ze niet zomaar in haar moeders spulletjes mag zitten. Maar ze heeft het nu eenmaal gedaan en daar kan ze niets meer aan veranderen. Nu heeft ze iets gezien wat zij niet fijn vindt, en vraagt zij advies.
Misschien heeft zij thuis ook wel geen vaste plek voor waar medicijnen liggen, of lagen die brieven inderdaad op een algemene plek…

Sorry, ik probeer je niet aan te vallen, maar zij vraagt advies, niets anders.

Harpa, ze vraagt nu even niet om een discussie - als er naar jouw idee een discussie moet komen over wel of niet in je ouders spullen snuffelen ookal kom je ze toevallig tegen op een algemene plek, dan kun je beter een nieuw topic beginnen. Ik wil je niet aanvallen, maar dit is gewoon niet het juiste topic om op alle redeneringen te reageren.

Zoals al veel is gezegd: ik zou er inderdaad met je moeder over praten. Of je de complete waarheid wilt vertellen over de brieven moet je zelf weten, maar bedenk wel dat de waarheid het langst duurt.
Ik zou simpelweg zeggen: ‘Mam, ik was laatst op zoek naar een paracetamol, en toen lagen daar brieven…’ en dan gewoon uitleggen dat je het hebt gelezen, en dat het je spijt dat je dat hebt gedaan (want dat is toch zo neem ik aan?) maar dat je er nu mee zit.
Succes!

Ik richt mijn ‘discussie’ niet op haar, en advies had ik inderdaad ook al gegeven. Maar ik vind het verwonderlijk dat sommige meiden het blijkbaar normaal vinden om aan hun moeders spullen te zitten. Ik snap zelf ook wel dat ze weet dat ze fout zit, vind het alleen immoreel dat andere meiden het bagatelliseren. Maar goed, dat is inderdaad meer geschikt voor een ander topic.

Opzich snap ik ook wel dat je het hebt gelezen, als het in een kastje van de medicijnen/paracetamols ligt. Iig, bij ons is dat gewoon in de keuken, en dus algemeen. Dan vind ik niet dat je moeder het daar neer moet leggen. Ik zou het ook gelezen hebben, dat zeg ik eerlijk. Ja het is wel fout maar soms denk je gewoon van; huh, wat is dit?
Maarja, ik zou het gewoon aan je moeder vragen.

Hey als daar de paracetamol ligt(waar iedereen bij moet kunnen), het zij zo.

Ik zou dat briefje gewoon voor haar neus houden.

Mijn moeder heeft ongeveer 2 jaar geleden een ‘vriendje’ gehad maar zijn toen weer uit elkaar gegaan omdat het niet echt goed tussen hun ging enzo. Maar nu ben ik er laatst achter gekomen dat ze weer met hem omgaat :open_mouth: Ik ben me rot geschrokken omdat hij ons nogal wat heeft aangedaan. Ik durfde het eerst niet tegen haar te zeggen. Maar ik heb het toch maar gedaan omdat je anders dingen gaat denken die misschien wel helemaal niet waar zijn en je kan het niet alleen voor jezelf houden. Dus ik heb rustig gezegd: Mam ga je weer met hem om? En ze heeft rustig uitgelegd hoe het zit. Maar ik heb wel duidelijk gezegd dat ik hem nooit meer hoef te zien. Dus ik zou als ik jou was het gewoon zeggen.

Dâh, natuurlijk heb je die brieven gelezen. Je kwam ze toevallig tegen, en het is heet natuurlijk dat je door wou lezen hoor.

En veder weet ik echt niet wat je kunt doen.

eigenlijk baalt hij dan gewoon van jou, of ligt dat nou aan mij?