Mijn leven thuis.

Heey meiden…
ik weet niet of dit in dit onderwerp moet maar ik moe gewoon even m’n verhaal kwijt… je hoeft het niet te lezen hoor…

Nou, ik ben nu 17 jaar, heb leuke vrienden enzo, ga niet meer naar school & werk ook niet meer. dit komt omdat ik in een depressie zit door mijn thuissituatie…
Ik heb heel erge ruzie met mijn ouders elke x, en m’n zussen spreek ik nooit en we kijken elkaar niet aan, want daar kan ik totaal niet mee opschieten, ik sta er dus alleen voor… ik loop nu al een tijdje bij een psychiator, en moest een adhd test doen, daaruit bleek dat ik dat had, en dus snel agressief en boos en heel emotioneel ben, als ik zo’n aanval heb, weet ik niet wat ik aan het doen ben, en draaf ik helemaal door… en weet niet meer wat ik heb gedaan of gezegt, dus later weet ik van niks meer, en is er bij mij dan niks aan de hand…
nu word ik binnenkort verplaatst naar een soort tehuis met begleiding zodat ik fasetraining krijg & op mezelf kan gaan… ik weet dat het vroeg is, maar ik hou het thuis niet meer vol, ik weet gewoon niet meer wat ik met mijn leven aanmoet, ik voel me zo eenzaam en alleen en onbegrepen…
dat ik het liefst een einde aan m’n leven maak, nu heb ik vanavond weer de hele avond ruzie gehad, en m’n moeder wilt me in een krisisopvang stoppen omdat het niet meer goed gaat, dit wil ik natuurlijk niet… dus ik ga morgen naar een vriendin en blijf daar…
Nu is mijn vraag, hebben meerdere van jullie zo’n situatie, en wat doen jullie ertegen?
ik kan het echt niet meer aan :frowning_face:

Heey meid…
ik heb er niet zo heel veel ervaring mee, maar een vriend van me wel.
Het is beter als je afstand doet van huis, dat sowieso.
Maar moet je dan naar zoiets als ICT ofzo? dat je leert op jezelf te wonen.
Je zit daar met nog meerderen, en ik ben dan meerdere keren bij die vriend geweest, en het zijn leuke jongeren die daar verder nog wonen, en je leeft veel meer op jezelf, er zijn nog wel een aantal regeltjes, maar je bent en wordt een stuk zelfstandiger.
Negeer de thuissituatie of vertel dit aan je psychiater, maar probeer het niet erger te maken, je hebt alleen jezelf ermee! Dus mss is het wel het beste om naar je vriendin te gaan, en als ze vragen waarom, je kon de thuissituatie niet meer aan, en wou ruzie’s uit de weg lopen…
succes meis!

Hey,

toevallig heb ik laatst bij koffietijd een stukje gezien over mensen met ADHD. Je beschrijft je op een gegeven moment helemaal doordraaft. Wat ze zeiden is dat je een moment moet pakken op de dag dat je je helemaal laat gaan, bijv heel gek gaan dansen op de muziek om je energie kwijt te raken. Ook moet je structuur in je leven hebben.

Ik heb nu even gezegt wat ik me kan herinneren, hopelijk heb je er wat aan!

Ja je gaat dan naar een huis toe met meerdere jongeren idd, waar je leert zelfstandig om te gaan… alleen daar zit een hele lange wachttijd aan, want ik wacht nu al een maand, en kan nog wel 2 maand duren:( daarom hou ik het gewoon niet vol, en ik weet niet wat ik nu dus moet gaan doen, ik kan ook niet 2 maand lang bij die vriendin zitten…
bedankt voor je berichtje :slightly_smiling_face:

Dankjewel voor je berichtje, dat is mischien wel een optie ja.
ik was al van plan als ik in dat andere huis zit, om op een sport te gaan
om meer energie kwijt te raken enzo, kijken of dat werkt. en structuur heb ik nu totaal niet, zoals je wel ziet aan de tijd dat ik dit bericht stuur… dus daar ga ik ook aan werken… dankjewel!

Hou vol meid! Ik heb zelf ook in een fasehuis gezeten zoals jij dat noemt, bij mij heette het een Kamertrainingscentrum. De begeleiders daar en de andere bewoners hebben zoveel betekend voor mij! Je leert er heel veel, en het is echt een klein stapje naar zelfstandigheid en op zoek gaan naar je eigen geluk. Een nieuw begin. En ik was zelf 16, en ben nu 18, en alles is uiteindelijk goed gekomen. Ik woon nu samen met mijn vriend in een eigen huisje :slightly_smiling_face: Dus kijk daar maar gewoon naar uit… Het is een stapje in de goede richting, geloof me.

Ik heb er geen ervaring mee, maar iig sterkte! Kom allemaal wel goed.

Even tussendoor: Ik vind 17 niet te jong om op jezelf te gaan.

Meid toch :frowning_face:

Ik heb een vriendin wiens broertje ADHD heeft. Hij kan er natuurlijk niets aan doen, maar heel het gezin lijdt er wel onder. Het is enorm stresserend voor hen allemaal en ze worden ook constant boos en woedeaanvallen zijn er voortdurend. Ik ben dus ook nooit 100% op mijn gemak als ik daar ben.
Zou je niet aan gezinstherapie kunnen doen? Helpt relatine niet?

mijn broer heeft dit ook gehad. Het ging niet meer thuis, en hij is dus in een huis geplaatst (hij wilde dat zelf ook, omdat het niet meer ging met hem). In zo’n situatie is het beter als je uit huis gaat, echt waar, want anders wordt het alleen maar erger (mijn broer was trouwens 14, dus het is helemaal niet vroeg!) Ken je de organisatie Parlan of ICT? want hun kunnen mischien wel iets voor je beteken. je komt dan in een huis met begleiding en mensen die in dezelfde situatie als jij zitten. dan mag je vanzelf op jezelf gaan wonen met begleiding, en je krijgt steeds meer zelfstandigdheid. Die mensen zijn er om je te helpen, en ze zullen je dan ook volkomen begrijpen! En ik weet zeker dat je dan veel minder depressief bent, en het beter met je zal gaan! Veel succes ermee…

Ik zit niet in zo’n situatie maar ik heb echt respect voor jou.
Ik denk dat naar dat tehuis met fasetraining de beste oplossing is en ik hoop dat je daar snel terecht kunt! Dan heb je geen last meer van de stress thuis en zal je leven denk ik vanzelf wat rustiger worden. Dan kun je als het weer wat beter gaat misschien je studie weer oppakken of een baantje zoeken.
Ik vind 17 jaar trouwens helemaal niet zo jong om uit huis te gaan.
Heel veel succes ermee!

Ik wil ook zelf heel graag uit huis, omdat ik het gweoon niet meer volhoudt.
ik zit nu al 2 weken bij een vriendin in huis gewoon te wachten totdat ik naar die kamertraining kan omdat het thuis gewoon niet meer kan.
Ik heb voor mijn adhd al medicijnen, maar ben ook heel erg vergeetachtig
dus ik vergeet ze heel vaak in te nemen. maar ik probeer er het beste van te maken… hopen dat ik er kom. Bednkt voor al jullie reacties… :slightly_smiling_face: