mijn leven met een es

Waar zijn ze? Waar zijn ze? De drang is niet meer te weerstaan, ik moet en zal ze hebben. Twee dagen geleden had ik mijn broer in zijn kamer een Snickers zien eten. Ik hoop dat ik er in zijn kamer nog meer kan vinden. Maar helaas… Eigenlijk kom ik net van tafel en zit ik al vol. Ook heb ik helemaal geen zin in een Snickers, maar ik moet ze gewoon eten… Gewoon omdat het moet. In de koekenkast gaan kijken is geen optie, want dan kan mijn vader me zien. Wat zal die dan wel niet van mij denken?! Dat ik een of andere gulzige freak ben die niet meer kan stoppen met eten wanneer ze eenmaal begint, terwijl ik eigenlijk toch hard mijn best doe om niet te eten? Dat ben ik ook, een freak. Maar dat hoeft mijn vader niet te weten. Kalm Tina kalm, spreek ik mezelf toe. Ik moet tot rust komen. Ik adem diep in en uit. Rustig. Het helpt. Ik voel me leeg, stom en verdrietig voor wat er net gebeurd is. Maar aan de andere kant niet. Eigenlijk ben ik ook heel blij omdat ik me heb kunnen inhouden. Ik moet leren volhouden, ik moet vermageren. Ik haat mezelf voor mijn vreetbuien. Zo kom ik er nooit. En dat is toch wat ik wil, vermageren? Natuurlijk is dat wat je wil, dat wil je al zolang! Wil je dan echt nog je hele leven zo blijven doorgaan? Ik denk even na en ontdek dat ik het antwoord niet weet. Ik heb het antwoord nooit geweten.

verder?

je moet in één tijd blijven schrijven. Dus of verleden of tegenwoordig. Want anders komt het vaag over. Ben benieuwd hoe het verhaal verder gaat ;]

dankje, ik ga erop letten (:

verder of niet?

Wat is een es?
Wat is een pick-up?
:stuck_out_tongue:

Van mij hoef je niet verder,
want:

  • Wat is een es?
  • Wat is een pick-up?
  • Je schrijft in twee tijden
  • En daardoor leest het nogal vervelend.

Sorry als ik voor jullie misschien wat gemeen overkom, maar ik geef gewoon mijn mening -.-

Staat es voor eetstoornis?

Ik weet ook niet wat een pick up is. Wel wat een pick-up-truck is maar je gaat vast geen auto etenXD

ja sorry. es staat voor eetstoornis. ik dacht dat jullie dat wel wisten. En mijn tijden heb ik al verbeterd. En een pick-up is een koek. Toch wel een heel bekende?.. maar dan ga ik niet verder als jullie niet willen.

Als je jezelf zo makkelijk laat afstoten ja >< dan zou ik niet verder gaan nee. Je moet wel tegen “kritiek” kunnen het is allemaal opbouwend en ze helpen je alleen maar en ze hebben ngo gelijk ook :slightly_smiling_face:

Als niemand m’n verhaal leest is er ook niet veel aan dat ik het post. :’) Maar je hebt gelijk eigenlijk. Een nieuw stukje:

De volgende ochtend voel ik me net een zombie. Ik ben nog steeds ziek en besluit niet naar school te gaan. Voor de derde en laatste keer, sprak ik mezelf toe. Ik ben zo goed als genezen, maar mentaal kan ik het nog niet aan. Ik voel me ook zo stom de laatste dagen. Al die perfecte mensen met hun perfecte leventjes mogen allemaal oprotten. Ik kan er niet meer tegen. Ik strompel de trap af en loop de woonkamer in. “Ah, voel je je al beter?” vraagt m’n vader lief. Ik geef geen antwoord en ga tegenover hem aan tafel zitten. Aan mijn vaders blik te zien, moet ik er verschrikkelijk uitzien. Mottig is misschien het beste woord om me nu te omschrijven. Ik neem een appel en snij hem in kleine stukjes. Een appel is goed, toch? Ja, een appel is gezond. Je bent goed bezig. “Hier, drink dit op” zei m’n vader bezorgd. Voor m’n neus staat een glas water waar rare bruisende witte brokken in zweven. Daaraan te zien weet je al dat een dafalgan allesbehalve lekker is. “In één keer opdrinken.” Ik knijp m’n ogen toe in de hoop dat dat de smaak zal wegnemen. Maar nee, het smaakt nog steeds even vies. Het is het proberen waard. Ik keer terug naar mijn kamer en kruip onder het donsdeken. Daar voel ik me veilig. Veilig voor eten, veilig voor de wereld. Zo slaap ik nog een uur of twee. Wanneer ik wakker word voel ik me beter, maar ook… anders. Ik voel het, de drang is er weer. Er is een vreetbui op komst. Ik zet de TV aan om aan iets anders te kunnen denken. Dat gaat moeilijk met al die reclames en programma’s over eten. Ik neem m’n laptop erbij en kan me zo nog even bezighouden. Tot ik dorst krijg. Even naar de keuken om iets te drinken moet lukken, toch? Ja, vertrouw in jezelf! Is dat maar zo gemakkelijk. Ik loop de koekenkast voorbij en neem een glas water. Mijn hart gaat tekeer… Even kijken kan geen kwaad? Tina, als je die kast opendoet ben je verloren! Gewoon even kijken… En ik weet dat ik verloren ben.

Ik vind dat je verder moet schrijven :slightly_smiling_face:

Wat is een dafalgan trouwens? Ken ik niet =P

een dafalgan is een pilletje voor als je hoofdpijn of buikpijn ofzo hebt. :wink:

Haha okee, weet ik dat ook weer ^^

Een stuk verbeterd. Ik heb geen grammaticale fouten kunnen ontdekken. Ik vind het wel grappig dat je steeds woorden hebt die mensen niet kennen en waar de betekenis van word gevraagd, maar zie het positief: zo word je topic lekker vaak ge-upt.

haha ja dat dacht ik dus ook al xd

haha ja, dat is waar. Misschien komt het omdat ik van België ben en de meesten hier van nederland? Ja, maakt niet uit. Zo leren jullie lekker veel bij :grinning:

Verder!

up

Ga verder ^^

ik post straks een nieuw stukje! :slightly_smiling_face: