Mijn kleine wereld

Ik stond aan de top , ik was niet weg te slaan. Ik was een van s’werelds meest belangrijke vrouwen. Ik had het helemaal gemaakt. Alleen mensen van wie ik hield had ik niet. Ik heette Joanna , Joanna Maer. Ik was een van s’werelds beste mode ontwerpers. Mijn ouders waren gestorven vlak na mijn geboorte en voor de rest had ik geen familie meer. Mijn ouders pleegte zelfmoord en het enige wat ze voor me achterlieten was een stuk satijnen stof. Dat was voor mij het teken om de modewereld in te gaan. S’ avonds als iedereen sliep friemelde ik aan het stukje stof en huilde ik zachtjes. Zoals mijn grootmoeder al bij mijn wieg voorspelde : Ik zou, Groots , Liefdevol en alleen eindigen. Maar ik wilde de voorspelling niet laten uitkomen want ik had al iemand op het oog. Mijn toneelknecht Jean Pierre , alleen ik durfde nooit wat tegen hem te zeggen want hij was erg verlegen en ik wilde niet overkomen als een Overdreven tutje . In ieder geval zou ik na de show naar hem toe gaan. Na lang twijfelen over de make-up en jurken , liep ik naar hem toe en vroeg of hij wat wilde drinken. Hoe zou dit aflopen…

Hoe vonden jullie het eerste stuk ?
Op basis van jullie reacties ga door mt het verhaal

Een paar fouten, en het leest ook niet echt makkelijk. Je moet de lezers wat nieuwsgieriger maken denk ik.