Mijn fantastisch weekend (NOT)

Dit weekend zou ik een driedaagse hebben met mijn improvisatietheatervereniging. Dat draaide even anders uit. Er is dus een wk in de stad waar ik op kamers zit. Met moeite aan het station geraakt. We gingen een workshop circus doen. Hellaas met trapezes en doeken, wat ik echt niet leuk vind. Dus na talloze keren vallen ben ik even gaan zitten en doe ik mijn telefoon aan. Meteen wordt ik gebeld: Contacttracing. Iemand van mijn speeddate heeft corona dus iedere deelnemer moet getest worden. Dus ik ging naar huis. Ik kon pas zaterdag om 13 uur getest worden. Dus me tot die tijd dood vervelen op mijn kamer (geen laptop bij). De rest zat letterlijk 2 km van mij huis. Die test deed niet alleen pijn aan mijn neus maar ook aan mijn tenen want de dokter stond erop. Heel de buurt bijeen geschreeuwd. En dan wachten. Ik had gehoopt dat ze om 19 uur het resultaat zouden geven. Na 21 uur nog niks. De volgende dag opgestaan. Knappe jongen gezien op tinder (mijn hart stond zelfs even stil toen ik hem zag). Ik wou hem liken maar had hem een superlike gegeven (ik doe dat nooit, vind dat te “in your face”). Gevonden op instagram. Me gexcuseerd. Hij heeft gereageerd met een smiley en negeerde daarna mijn berichten. Test bekeken, negatief. Dus naar mijn groep gebracht. Ze hadden een feestje gisteren. Ik ben dol op feestjes dus zo kut dat ik dat heb gemist. Ze zouden vandaag gaan zwemmen. Ik kon niet want ik ben ongesteld. Dus anders moest ik opruimen. Ik dacht “echt niet” en mijn moeder bracht me naar het station. En de dag is nog maar begonnen :pensive:. Ik hoop dat ik jullie met mijn gevent niet heb geirriteerd.