Mijn Ex

Heee meiden,
Ik heb een probleem waar ik nogal mee zit, en ik hoop dat jullie mij willen/kunnen helpen. Ik zal eerst het hele verhaal uitleggen

Het begon allemaal zo’n 2 jaar geleden. Ik heb toen een héle bijzondere jongen leren kennen. We hebben elkaar op school ontmoet, maar kenden elkaar niet (zaten niet in hetzelfde jaar), en het was met een soort introductiedag. Die hele dag hebben we samen opgetrokken, en ik had zijn msn gevraagd. Eigenlijk was het liefde op het eerst gezicht.
De week daarna ging het allemaal heel snel: diezelfde dag hebben we nog gemsn’d, twee dagen daarna zaten we constant te sms’en, vanaf de dag daarna belden we iedere dag ook minstens een uur, naast de momenten dat we elkaar gewoon op school zagen. Niet lang daarna kregen we iets. Ik was in de wolken, en hij ook.

Helaas was ik nogal onzeker toen, en was het voor (jaloerse) anderen heel makkelijk mij te laten geloven dat hij te goed voor me was. Dat ik hem zou moeten dumpen, omdat hij mij anders zou kwetsen. Dom als ik was luisterde ik naar hen, en maakte het uit. Hij was verdrietig, ik was verdrietig, maar ik was ervan overtuigd dat dit het beste was. Een paar dagen nadat het uit was gegaan zoenden we weer, maar ik besloot toen dat ik het beter kon laten rusten, en focuste me op andere dingen. We zeiden elkaar nog wel gedag en praatten af en toe, maar dat verwaterde snel.

Toen hoorde ik dat hij achter mijn rug om over me roddelde en kwetsende dingen zei. Ik weet echter nog steeds niet of dat waar is - ik hoorde het van een aantal mensen die eerst zo jaloers op ons waren. Toch was ik toen zó gekwetst dat ik vergelijkbare dingen over hem begon te zeggen, en langzaam groeide er een soort stille haat tussen ons. Diep in mijn hart was ik nog steeds gek op hem, maar dat stopte ik weg.
Na een jaar begon die hele ruzie me te irriteren, en ik wilde het uitpraten. Ik ben toen naar hem toegegaan, maar hij wilde er niets van weten. Toen ik vroeg waarom hij niet meer met me wilde omgaan, was zijn reactie: “Je voelde niets voor me”. Ik had hem toen zó graag willen zeggen wat de echte reden was waarom ik het had uitgemaakt, maar ik was bang voor zijn reactie, ik snap niet goed waarom. Daarna gingen we gewoon op dezelfde voet verder, zonder te praten etc. Later hoorde ik ook dat hij toen niet meer met me wilde omgaan omdat hij bang was dat ik hem zou uitlachen (en dus opnieuw zou kwetsen).

Nu zijn we weer een halfjaar verder, en ik heb er genoeg van. Ik zeg niet dat ik hem per se terugwil, maar ik zou gewoon zo graag weer contact met hem willen. Het is een hele lieve jongen, leuk in de omgang, en ik mis hem. Daarom hoop ik dat jullie een idee hebben van hoe ik hem zou kunnen “bereiken” zodat hij misschien weer met me wil praten…

Sorry voor het lange zeurverhaal!
Xxx

ik zou hem gewoon de waarheid vertellen, ook al is het miss beschamend. je was gewoon zo gek op m dat je bangwas hem kwijt te raken.

en die mensen die dingen zeiden, probeerden gewoon te stoken wat ze ook goed gelukt is. ik denk dat hij gewoon moet weten wat je voor hem voelt/voelde, dat jullie daarna kunnen kijken of het nog iets kan worden?

succes :couplekiss_man_woman:

je moet hem gewoon uitleggen dat je nog steeds om hem geeft, en als hij die dingen over je gezegd heeft kan het zijn dat hij dat deed omdat je hem gekwetst had, zeg gewoon de waarheid dat het stom van je was om het uit te maken en dat je hoorde dat hij achter je rug om over je roddelde, kortom je moet het hem gewoon een keer uitleggen hoe het echt gegaan zonder andere erbij en niet op msn of door de telefoon maar gewoon als jullie samen zijn

Bedankt voor jullie reacties! Ik wil het hem inderdaad een keer uitleggen, maar ik weet niet goed hoe ik erover kan beginnen… Hij praat namelijk niet tegen me. Nu is een vriendin van me (en ook heel goed bevriend met hem) een tijdje geleden met hem gaan praten over deze situatie. Toen reageerde hij niet erg enthousiast, maar sindsdien is hij wel “toleranter” naar mij toe. We praten dus nog niet, maar het lijkt wel iets beter te gaan…

Oef, lastig…
Het is inderdaad voor de hand liggend om te praten, maar als hij eerst tegen die vriendin ook niet erg enthousiast reageerde is dat misschien niet de beste oplossing. Misschien kun je hem een brief schrijven waarin je het uitlegt? Die kan hij dan gewoon op zijn gemak lezen, zonder mensen erbij. Zelf heb ik dat ook eens gedaan, niet verstuurd, maar het helpt sowieso om je eigen gedachten een plek te geven. Verder zou ik het echt niet weten, wil mijn ex ook terug en als ik wist hoe je dat moest doen zou ik hem al lang en breed weer mijn vriendje kunnen noemen…
Succes!

Brief is wel heel romantisch eigenlijk, daar is hij wel gevoelig voor, maar ik ben bang dat hij me dan alleen maar belachelijk zal maken, en hem aan allerlei mensen gaat laten lezen enzo =S Maar ik durf ook weer niet goed face to face te praten, sterker nog: ik durf niet eens hoi te zeggen, omdat ik altijd het gevoel heb dat hij dat raar of irritant zal vinden. Liefde zorgt echt voor verwarring zeg xD

Je zou hem een mail kunnen sturen, of een brief ja! Maar ik zal het wel aan hem vertellen als ik jou was. Want volgens mij houden jullie wel nog steeds mijn elkaar, ook al ben je wel een beetje te laat met het vertellen…

Ik hoop dat je gelijk hebt =3
Up dan maar…

MAIL HEM!
Kan je nog 100x backspace drukken in plaatst van 100 x uitgummen of papier scheuren :stuck_out_tongue:

ga naar hem toe en vertel het.
en als hij niet luistert.
mail hem dan indd ofzo.
ik heb ongeveer hetzelfde gehad en toen heb ik hem een x gesmst.
okee bel maar als je het goed wil maken rot anders lekker op.
en toen heeft hij me gsmst dat hij het goed wilde maken en nu zijn we goeie vrienden :slightly_smiling_face:
maarja.
ik weet verder ook niet…
sterkte ! (:

Dat dus.

Jullie hebben gelijk xD Ik moet het gewoon vertellen, maar dat durf ik ook weer niet zo uit het niets te doen…
Nu heb ik een nummer geschreven (doe ik wel vaker, uit de hand gelopen hobby), die ik eigenlijk met hem erbij wil spelen, zodat hij hem hoort. Het is alleen wel erg duidelijk dat het over hem gaat (voor hemzelf, niet zozeer voor anderen) Zou ik dat gewoon kunnen doen? Of zou hij dat verkeerd opvatten?

Sorry dat ik zo zeur, maar ik wil het deze keer gewoon goed aanpakken xD

ja nouja je kan het wel doen .
je hebt wel lef dan .
en wat zou hij er verkeerd aan op kunnen vatten ?

ik zou het niet doen…

Ik weet het niet, misschien is het inderdaad té, en weet hij zich geen houding te geven. Of hij denkt gewoon dat ik écht gek ben geworden… Maar op de een of andere manier vind ik dit wel minder eng dan een brief/face to face =3 En ik vind het zo stom als ik vanuit het niets opeens weer wil praten zegmaar…

te lang om te lezen, zie dit maar als upje

Als je lef hebt gewoon voor z’n deur verschijnen, anders schrijven.
Bij mailen kan ie het nog perongeluk verwijderen.

Ik denk dat jullie nog wat voor elkaar voelen.
Suc6!!!

en heb je het al gezegd?

ik ben super benieuwd wat je hebt gedaan, en hoe het ging (A) :grinning: hopelijk is alles goed!

Neee, nog niet gezegd… Ik wilde het echt doen, had zoiets van: verstand op nul en vertel het gewoon! Maar toen zag ik hem en durfde ik niet meer -.-
Misschien maar goed ook, hij had nogal een pesthumeur vandaag en bovendien heeft hij de hele dag vrienden om zich heengehad, dus dan doe ik het sowieso maar niet, haha xD Misschien dat ik morgen het lef bij elkaar kan krijgen het te vertellen, of op zijn minst een indicatie te geven wat ik echt voor hem voel…