Mijn ex van 15 maanden geleden....

Beste meiden,

Het klinkt echt raar, maar ineens zit ik weer heel erg met een ex in mn hoofd met wie ik twee jaar geleden iets heb gehad tot vorig jaar. (en das nu al 15 maanden over ong. maar ik denk er nog steeds aan) Alsof ik het verdriet toendertijd had weggestopt en dat het nu ineens omhoog komt nu ik het laatst heb uitgemaakt met mn laatste vriend. Het is zo apart…

Ineens ben ik doodsbang om deze jongen tegen te komen, dit had ik overigens altijd al maar niet ZO erg. Als ik een auto zie die alleen al een beetje op de zijne lijkt krijg ik al een hartaanval. En ik weet niet eens of hij nog dezelfde auto heeft. Zelfde als ik familie of vrienden van hem tegenkom. Mijn hart gaat op dat moment helemaal tekeer en ik voel me de rest van de dag naar. Ik ben hem in het afgelopen jaar nog nooit tegen het lijf gelopen, dat is het raarste, maar ik heb echt angst. En daar wordt ik ook onzeker door. Weet echt niet wat ik ermee moet. Het is al meer dan een jaar over, heb ondertussen een andere vriend gehad en INEENS komt een naar gevoel omhoog zetten. Ik denk zelfs dat ik niet van mn laatste vriend kon houden omdat ik dat verdriet nog niet verwerkt had. Terwijl daar alweer 9 maanden tussen zat.

Deze jongen heeft mij 80 procent van de relatie als stront behandeld. Altijd naar andere meiden appen, op datingsites zitten, op facebook van alles naar anderen sturen. En dan heb ik het over seksueel getinte berichten. Ik kwam erachter doordat ik screenshots toegestuurd kreeg van onbekende meiden en zelfs dat als hij mij even snel een foto liet zien op zijn mobiel kwamen “perongeluk” berichten binnen via zijn mobiel. Zijn telefoon controleren ging bijna niet ivm dat hij zijn wachtwoord steeds veranderde en letterlijk OP zijn telefoon sliep, maar zodra ik de kans kreeg waren de beelden schokkend. Ik had het natuurlijk meteen uit moeten maken, maar liefde maakt blind en uiteindelijk heeft het een jaar stand gehouden tot hij mij dumpte via WhatsApp. Ik was inmiddels panisch geworden en liep op zijn aanraden bij een psycholoog.

zelfs toen hij kort na mij een nieuwe vriendin kreeg zag ik hem een half jaar later ineens (actief!) Voorbij komen op tinder. Het lag dus niet aan mij. Hij was nog steeds dezelfde kwal, en dat voor een man van midden in de 20.

nu heb ik altijd tegen mezelf gezegd dat ik hem vreselijk haat en dat hij elk moment mag doodvallen. Maar ik begin te twijfelen. Tussen haat en liefde zit een dunne lijn. Kan ik het hebben dat hij vrolijk door gaat met een nieuwe vriendin? Zeker niet. Hij verdient dit niet. Maar er moet ook een reden zijn dat ik me ineens zo voel, en ondanks alles, denk ik dat ik jaloers ben…

daarom walg ik nu van mezelf.

Wat oudere meiden die zoiets soortgelijks hebben meegemaakt?

Liefs, Demi

Was hij je eerste echte liefde?
Ik las toevallig gisteren een artikel over dat vrouwen bijna altijd nog gevoelens hebben voor hun eerste liefde. Niet zozeer omdat je hem terug wilt alhoewel ik snap dat het heel verwarrend kan zijn.

Als ik mijn ex tegenkom slaat mijn hart ook een keer over terwijl ik hartstikke ongelukkig bij hem was en dolgelukkig ben met mijn huidige vriend. Ik weet dan ook dat het voor de rest niks betekent maar het ‘vuurtje’ om het zo maar even te noemen zal nooit helemaal gedoofd zijn. En aan de verhalen te zien die jij over je ex schrijft moet je het ook zeker niet aanwakkeren.

Ik zou je er niet teveel zorgen over maken! :slightly_smiling_face:

Nee, hij was niet mijn eerste liefde!

Met mijn eerste liefde heb ik bijna 2 jaar gehad, hij loog ook heel veel en zocht aandacht bij andere meiden, zelfde verhaal eigenlijk. In het begin was ik er toen ook kapot om, maar was ik degene die er een punt achter zette. Achteraf heb ik dat altijd wel geaccepteerd en koester ik totaal geen wrok tegenover hem omdat we 15 waren toen we wat kregen en dan is het logisch dat je als jongen zijnde interesse toont in andere meiden. We waren ook elkaars eerste, sus nu begrijp ik ook gewoon dat het kalverliefde was. Hij is overigens wel mijn grootste liefde geweest en we gaan op dit moment vriendschappelijk met elkaar om! Daar ben ik blij om, een zwak zal ik altijd houden voor hem.

Maar… daarom vind ik het ook zo raar dat ik dit probleem nu heb bij mijn tweede ex. Ik vraag mij dan af of ik het verdriet nooit goed heb verwerkt. . Of dat ik nog steeds niet over hem heen ben? (Lijkt me niet, maar goed) of dat het mij gewoon zoveel heeft aangetrokken hoe slecht hij mij behandeld heeft, dat daar het probleem ligt…

De jongens die je het meest gekwetst hebben, blijven om een of andere bizarre reden het langst in je hart. Ik maak hetzelfde mee, dus ik volg dit even (:

Ik heb trouwens terug (romantisch) contact met hem en ik begin meer en meer opnieuw te voelen waarom het niet werkte.

Ik denk dat het dan toch de hoeveelheid pijn is dat je moet verwerken… ^

Dit idd!

Blijft vreemd. Ik dacht altijd dat boosheid de beste factor was om liefdesverdriet te verwerken.

Dat is ook zo. Mijn ex hoeft mij zeker niet tegen te komen en hij hoeft mijn huidige vriend al hélemaal niet tegen te komen.

Maar goed, mijn ex… Daar kan ik een heel boek over schrijven. In het begin was ie lief… Toen werd ie ineens agressief. Maar dan ook écht agressief. En een hersenloze lul. Ik kon er niets mee. Als ik boos werd, begon hij te huilen? En hij dacht alles op te lossen met zijn handen, zeg maar. Hij had ook loszittende handjes. Ik ben nooit fysiek pijn gedaan, maar vooral mentaal. Ik was stront, ik was een slet, hoer, een niksnut… geen hond zou me willen. Toen het uit ging, heb ik het op een zuipen gezet… En ja, dat heeft hij gemerkt, want ik heb hem in een volle uitgaansgelegenheid een klap gegeven, mijn hand stond er nog zeker een week in zijn gezicht.

Liefde maakt blind, inderdaad. Maar jammer genoeg heb ik wel moeite gehad om vertrouwen te krijgen in mannen, gezien hij nogal graag dwong. Dat weet mijn huidige vriend ook, die heeft alles meegemaakt toen ik nog iets met mijn ex had (want mijn huidige vriend was ook mijn beste vriend, en had al zo’n 4 jaar een crush op me, terwijl we na 3 jaar elkaar echt zagen staan, nu inmiddels zijn we 2 maandjes samen).

Ik denk dat je een deel onverwerkt hebt. Tijd, dat is het sleutelwoord.

Hij klinkt als mijn ex, alleen zonder auto. Je mag me hier over noten. ik zet het liever niet op het forum. Ofja… Je hebt het al deels gelezen in andere topics.

upje.

Ik snap je wel… Exen zijn gewoon een gevoelig onderwerp. Het maakt niet uit hoe grote klootzak hij ook is, ook ik heb dat nog met mijn ex (alleen ik ben zo dom geweest om ook nog serieus een affaire met hem te beginnen nadat hij een nieuwe vriendin had, waarmee hij mij maanden heeft bedrogen.) Maargoed, om ff aan te geven dat dat gewoon echt normaal is. Ik weet niet of dat ooit weggaat…

http://www.trendystyle.net/relatie/hemvergeten.html

Dit stuk heeft mij best wel geholpen om te accepteren dat er altijd EEN ex in je leven zal zijn met wie je je altijd actiever bezig zal houden dan met andere exen. Met alle pijn, gemis, afgunst en jaloezie included. Erg handig om dit even te lezen meiden ^