Mijn beste vriend..?

Hoi lieve meiden,

Ik ken mijn beste vriend nu bijna 3 jaar, hij is bijna 19 en ondanks dat ik hem weinig zie, hebben we nog steeds goed contact. Voor mij was hij al die tijd gewoon ‘mijn beste vriend’ maar hij is een zeer lange tijd gek op me geweest en hij is toen uit de friendzone gekomen. Ik heb hem (meerdere keren) afgewezen, en ik blijf bij die beslissing. Toch zit ik de laatste tijd steeds meer te denken aan hem. Niet op een ‘verliefde’ manier, maar wel aan ‘hoe het zal zijn als…’ Dan zie ik in mijn hoofd dat we ergens gezellig lopen, of een film kijken. Misschien wel ietsjes meer als vrienden? Ik heb geen idee. Hij heeft wel is gevraagd om nog een kans, maar ik heb altijd geweigerd. Ik weet dat innerlijk natuurlijk uiteindelijk het belangrijkste is, maar qua uiterlijk is hij niet echt mijn type en als hij te close wordt of bijvoorbeeld (hoe stom eigenlijk?) veel x-jes stuurt, voel ik me al snel ongemakkelijk. IK BEGRIJP HELEMAAL NIETS VAN MEZELF?!?

Mijn vraag aan jullie is; moet ik er iets mee doen? Hem een kans geven? Of mezelf toch tegenhouden? Ik weet dat hij goed voor me zal zijn, zo is hij als persoon. En dat maakt het alleen nog maar lastiger. Dus, even op een rijtje: Mijn beste vriend, goede jongen, ik ben niet verliefd, toch aan hem denken… dus, wat zal ik doen?

Ik hoor het graag, dankjulliewel voor het lezen in ieder geval. :kissing:

Kans geven,
Als t niks wordt kunnen jullie als vrienden uit elkaar.

En luister naar jezelf, wat lijkt jou het beste

Ik herken me heeeel erg in je situatie, ik heb ook altijd de boot afgehouden, maar toch altijd met die gedachtes rondgelopen. Tot hij een vriendin kreeg, maar toen was het ook voorbij misschien dat ik meer gefocust was op de aandacht die ik kreeg… Ik heb er in ieder geval nooit spijt van gehad.

Oke, hier heb je eigenlijk niks aan. Maar luister naar je gevoel, waarom hou je het af. Zet al zijn voor en nadelen eens op een rijtje.

het blijft moeilijk meid…

Iemand komt niet uit de friendzone als de ander het niet toe laat om meer te zijn als vrienden, het is niet zoiets als uit de kast komen maar goed…
Doe gewoon waarbij je je goed voelt :wink:

Ik heb dit ook gehad met mijn beste vriend… Ik ken hem nu ruim 6 jaar en eerst liet hij ook wel merken dat hij mij leuk vond… Toen twijfelde ik ook enorm en is het niets geworden, maar omgezet in vriendschap. Hebben we een hele tijd contact gehad, ik vriendjes, hij vriendinnen… Toen kwam mijn ex en die werd dus ‘bevriend’ met mijn beste vriend en probeerde hem in te palmen, waardoor ik uiteindelijk erg bang was om het uit te maken met mijn ex, omdat ik bang was mijn vriend kwijt te raken. Uiteindelijk gelukkig toch gedaan en toen ging ik zoetjesaan steeds meer inzien hoe goed mijn beste vriend eigenlijk was… en toen kwam ik hem een keer onverwacht tegen in de trein en sindsdien werd ik erg aan het denken gezet, omdat ik toch wel érg vrolijk werd toen ik hem had gezien :slightly_smiling_face: Daarna hebben we afgesproken, wat lastig was omdat hij nog een vriendin had wat ook niet boterde, en toen sprongen spontaan de vonken over… Natuurlijk niets gedaan tot het uit was met zijn vriendin… Nu zijn we inmiddels ruim twee jaar samen en heb ik er geen moment spijt van gehad :slightly_smiling_face: Wat ik eigenlijk wil zeggen is: laat het lekker op je af komen! Niet teveel piekeren, spreek met hem af en zie hoe het gaat :slightly_smiling_face: