Met hem praten of juist niet?

Sommigen van jullie kennen mijn verhaal, maar ik zal het nog even kort vertellen;

Ik ben al ruim 9 maanden verliefd op een jongen. Op dat moment was hij vrijgezel maar was ik te bang en onzeker om ook maar iets te laten blijken en ontweek ik hem juist alleen maar. Toen kreeg hij een scharrel en toen dat over was kreeg hij opnieuw een relatie met zijn ex.
In die tijd ben ik heel goed bevriend met hem geraakt en hebben we veel gepraat. Ik ben nog steeds vreselijk verliefd op hem en wil eigenlijk niets liever dan dat het ophoud, ik weet alleen na al die maanden niet hoe dat moet, ik heb al zo veel geprobeerd.

Nu wil mijn vriendin naar hem toe gaan en hem vertellen dat hij persé met mij moet gaan praten omdat zij helemaal gek word van mijn gezeur over hem en dat ze denkt dat ik het misschien eindelijk af kan sluiten als we er een goed gesprek over hebben. Als hij dan inderdaad naar me toe komt of op een andere manier contact met me opneemt weet hij niet dat ik weet wat zij heeft gezegd dus moet hij de vragen stellen. Dit maakt het voor mij een stuk makkelijker want ik zou nooit, maar dan ook echt nooit, zelf er over beginnen. Als hij niks laat horen weet ik ook waar ik aan toe ben, dan ontwijk ik hem. Dat zal best moeilijk zijn omdat ik hem gewoon vaak tegen kom, maar dan zal ik er alles aan doen om niet meer met hem te praten. En jezus, ik hoop zo dat hij me dat bespaart dan.

Ik denk inderdaad dat het mij enorm op zou luchten als ik gewoon eerlijk tegen hem kan zijn maar ik ben super bang voor de gevolgen. Dat zijn vriendin het me kwalijk zou nemen, dat hij heel negatief reageerd, dat onze vriendschap verpest is… Etc. Al lijkt hij me niet echt een jongen die dat zou doen, het blijft een grote angst zeg maar.

Ik wil trouwens helemaal niet stoken in zijn relatie, dat ga ik er dan ook bij vertellen, maar ik hoop dat ik dan gewoon weer verder kan gaan met mijn leven. Want ik heb het gevoel dat die 9 maanden geleden gestopt is.

Wat vinden jullie? Moet ik met hem praten, zodat ik het misschien af kan sluiten en zodat er een enorme last van mn schouders valt, maar dat er ook een kans bestaat dat hij helemaal niet goed reageerd? En moet ik dit wel doen terwijl hij een vriendin heeft? Of moet ik het niet doen en het zo laten zoals het is? Ik kan hem niet opeens gaan negeren of ontwijken, dit gaat hij raar vinden en ik kan dat zelf ook helemaal niet, daar word ik dood ongelukkig van. (Heb ik een tijd geprobeerd ja).

Het is lastig ja. Wat wil je het liefst?

Met hem praten. Denk ik. Ik ben alleen zo bang dat ik er spijt van ga krijgen. En ik weet niet of ik dit kan maken tegenover zijn vriendin.

Ik zou het een beetje kinderachtig vinden als je vriendin naar hem toe gaat. Ik vind dat je dat uit je zelf moet doen, en niet via je vriendin. Als je met hem zou gaan praten.

Zo’n reactie had ik wel verwacht ja. Maar dat doe ik niet, daar heb ik het lef niet voor. Dat kan ik gewoon niet, hoef ik ook niet lang over na te denken. Het is niet zo dat ik haar er op af stuur ofzo, maar op deze manier gaat hij met mij praten en dat maakt het zoveel makkelijker voor me.

Met hem praten. Wat heb je te verliezen? Dit is ook geen doen zo.

Schijt aan die vriendin. Jij voelt je ongelukkig en dus wil jij praten. En wat zij ervan vindt is haar probleem.

^De vriendschap. En het normaal over straat kunnen. Ik ben echt bang dat het zo tegenvalt en het me helemaal niet helpt en dat hij het doorverteld aan iedereen.
Maar ik moet het denk ik toch maar doen. Straks is er weer een maand voorbij, 10 maanden is lang. Heel lang. En haha, je bent de eerste op het forum die dát zegt over zn vriendin. Dankje, doet me goed dat iemand dat inziet haha !

Lastige situatie! Waarom wil je het hem perse vertellen om het te kunnen afsluiten? Want je wil het afsluiten, maak ik uit je berichten op. Ik heb ook ooit een hele goede vriend van me vertelt wat ik voor hem voel, en ik kan je vertellen dat het inderdaad een flinke klap voor de vriendschap kan zijn, pas op. En hij heeft al een vriendin, dus het vertellen om te kijken of je misschien kans maakt gaat ook niet werken. Ik raad je dus aan het proberen af te sluiten zónder dat je het hem vertelt, puur om de vriendschap die je hebt te kunnen behouden zonder risico te nemen. Ik begrijp best dat het je kwelt en dat je het eruit wilt hebben (dat had ik ook heel erg, gewoon om het voor mezelf gezegd te kunnen hebben), en je vriend zal het ongetwijfeld lief opnemen en zijn best doen je op je gemak te stellen, maar als je het eenmaal hebt gezegd zullen dingen niet meer hetzelfde zijn, je kunt niet meer met dezelfde ogen naar elkaar kijken. Het is dus een keuze die je moet afwegen: het voor jezelf kwijt kunnen zodat je verder kunt, of verder proberen te gaan zonder risico te lopen. Beide hebben zo hun voordelen en nadelen, dus denk er goed over na. ;-D

^Bedankt voor je uitgebreide reactie!
Ik wil het hem vertellen omdat ik denk dat het me enorm zou opluchten. En ik heb heel lang gedacht dat hij ook wel iets voor mij voelde en soms denk ik dat nog steeds dus ik duidelijk hebben waarom hij soms doet zoals hij doet zeg maar. En ik wil vertellen waarom ik doe zoals ik doe. Omdat ik hem of ontwijk, of naar hem toe trek, of chagrijnig doe of heel druk ben, snap je? En dat wil ik uitleggen, zodat ik voortaan misschien gewoon mezelf kan zijn. En ik ga er dan ook heel duidelijk bij zeggen dat ik hoop dat het niks uitmaakt in onze vriendschap omdat ik totaal geen verwachtingen van hem heb. En die heb ik ook echt niet, hij heeft een vriendin en daar is hij gelukkig mee en die gaat hij niet verlaten. Dus als hij zou zeggen dat hij inderdaad gevoelens voor mj heeft zou dat het alleen maar lastig maken ;p. Maar ik denk wel dat ik het na zo’n gesprek kan afsluiten, gewoon om het uit te praten. Maar je laat me wel twijfelen haha, onze vriendschap is mij écht heel veel waard.

Ik zou het niet via je vriendin doen. Je moet het zelf doen. En als je dat niet durft doe het dan niet want dat is ook vervelend voor zijn vriendin

Ah ja, daar heb je wel een heel goed punt. Maar zelfs al neemt hij het goed op, verwacht je dat alles hetzelfde blijft? Hoewel het als je het hebt gezegd inderdaad heel opgelucht voelt - het voelt alsof je eindelijk kunt zijn wie je bent - kun je het hem niet kwalijk nemen als hij toch anders naar je gaat kijken (onbewust!). Bepaalde situaties kunnen bijvoorbeeld awkward worden, omdat mensen als je samen bent je al snel voor een stel aanzien of dergelijke, daar heb ik nog steeds last van. Plus die vriendin, ik denk niet dat het heel veel goeds bij haar zal doen. Hoewel je je inderdaad gewoon aan de ene kant niks van aan moet trekken, denk ik wel dat als zij dat te weten krijgt ze niet graag meer heeft dat jullie elkaar zien, en dat dat op gestook kan uitlopen en dan is naar.
Ik probeer je trouwens echt niet je moed weg te praten of tegen te houden, aan de ene kant voel ik me slecht dat ik het van deze kant bekijk, omdat je bij vrienden gewoon altijd je gevoelens moet kunnen uiten en er samen door heen moet komen, maar ik weet uit eigen ervaring en van een vriendin/vriend van me dat het helaas niet altijd zo werkt. Reality’s a bitch. :c
En wat Tearjerkers zegt, overweeg het - mocht je toch besluiten dat het de juiste keuze is - om het persoonlijk te doen. Ik denk dat het voor de jongen in kwestie niet leuk is om van een ander te horen. Ik deed het zowat in mijn broek, staarde naar de grond, murmelde, durfde hem niet aan te kijken maar ik heb het wel gezegd, gewoon omdat ik daar sterk genoeg voor wilde zijn en omdat ik zelf zijn reactie wilde zien, ookal was ik er doodsbang voor. Bovendien laat je door het in zijn gezicht te zeggen (dus niet sms, msn, een ander) zien hoe erg je het meent, en dan mag hij best zien dat je er moeite mee hebt want het is ook héél lastig. :3

Maar het is wel zo over die vriendin. Je hebt met haar niets te maken, je gaat niet vreemd met hem, je zegt hem alleen dat je hem leuk vindt en je gaat met hem praten. Je doet helemaal niets verkeerd. Raar dat ik de eerste ben die dat zegt trouwens. Fijn, dat het je goed doet! Dat mag ook wel eens gezegd worden. (:
Maar lieverd, je moet je bedenken wat je te verliezen hebt. Of hij vindt je ook leuk en het word een grote happy business of hij vindt je niet leuk. Jij weet het, kunt het dan eindelijk afsluiten omdat daar niets meer aan te veranderen is en je gaat door en vindt een nieuw schatje die veel leuker blijkt te zijn.
Het is eng en lastig en vreselijk moeilijk, maar dit is ook geen doen zo. En als hij gewoon een volwassen kerel is(ik weet niet hoe oud hij is, maar op je zeventiende snap je dit echt al wel) dan vertelt hij dat niet door en reageert hij er heel normaal op. Jij kunt dat het beste inschatten. Jij kent hem, niet ik. Denk je dat hij normaal zal reageren? Dan moet je het doen. Het geeft je zelf een stuk rust namelijk en eindelijk over iemand heen zijn is een vreselijk fijn gevoel. Succes ermee meid! Komt wel goed.
Geloof me, ik weet precies wat je voelt atm. Alleen is crushlief bij mij nog steeds vrijgezel en ben ik te schijterig om de knoop door te hakken.

Als je al met hem gaat praten, dan moet je dat zelf doen en niet een ander sturen.
Maar ik vind dat je dit niet moet doen omdat hij een relatie heeft. Daar moet je vanaf blijven.

Jouw reactie doet me echt heel goed haha, super lief!
Je hebt eigenlijk helemaal gelijk. De jongen in kwestie is bijna 18 en is qua praten eigenlijk bijna een meisje. Hij zegt altijd de goede dingen en luisterd super goed. Dus eigenlijk hoef ik niet bang te zijn dat hij verkeerd reageerd. Maar toch… Ergens zit zo’n onzekerheid in me haha…
Als ik niet meer durf ga ik jouw reactie gewoon weer lezen… Dan komt het goed:)
En ik vind dat je het hem moet vertellen, ik WOU dat ik dit had bedacht toen hij nog vrijgezel was. Maar nee, ik was zo’n schijtert dat ik hem juist ontweek als hij naar mij toe kwam…
Gewoon doen, desnoods op zo’n kinderachtige manier zoals ik dat ga doen…
Dankjedankje<3.

Het gaat er om dat ik niet met hem praat, maar hij met mij. Ik stuur er niemand anders op af, dat doet ze zelf en zoals hij gaat denken weet ik er niet eens wat vanaf. En ik blijf van zn relatie af. Dat is het hem nou juist.

Misschien blijft het niet hetzelfde… Grote kans natuurlijk, maar ik hoop het zo. En anders dat ik het gewoon van me af kan zetten en door kan gaan, dan maar zonder zijn vriendschap. Denk ik. Wel lastig hoor, dit! Maar super bedankt voor je reactie, heb ik echt veel aan !<3

Mee eens. Je doet weliswaar niets ‘fout’ maar ik zou niet blij worden als er een meisje naar mijn vriend zou gaan om te praten, die dan vertelt dat ze al heel lang verliefd op hem is.

^Dat is inderdaad niet leuk voor haar. Maar kijk, ik weet bijna zeker dat hij niet gaat zeggen dat hij ook gevoel heeft voor mij. Het gaat er om dat het mij oplucht als we praten, dan ben ik niet meer bang dat hij het denkt en daarom afstand neemt ofzo, of dat hij mijn gedrag verkeerd interperteert… Naja, zo iets.

Ik reageer wel heel afwijzend op alle reacties die zeggen dat ik het niet moet doen, sorry, ik vraag om advies maar ik reageer wel steeds alsof ik toch al weet wat ik moet doen en wil dat iedereen het daar mee eens is. En misschien is dat inderdaad zo… Ik denk dat ik het gewoon ga doen eigenlijk.