mensen niet aandurven te kijken

Ik durf mensen niet aan te kijken… Als bijvoorbeeld een leraar tegen mij praat weet ik niet waar ik heen moet kijken moet je dan gewoon recht in de ogen blijven kijken?

Gewoon in de ogen kijken en proberen terug te praten?
Kun je uitleggen waarom je dat niet durft?

Recht in de ogen blijven staren is een beetje ongemakkelijk voor de persoon tegen wie je aan het kijken bent. Gewoon wat afwisselen.

Ben je onzeker? Lijkt me wel vervelend als je iemand niet durft aan te kijken.

Dat had ik ook heeeeel erg.
Gaat nu steeds beter… weet niet waarom, misschien omdat ik ‘ouder’ word? En meer zoiets heb van “whatever, hij heeft geen laserogen XD”
maar als ik iemand een tijdje recht aankijk ga ik ook wegkijken omdat ik het irritant vind.
Gewoon doen: meer kan ik niet verzinnen

Dat heb ik dus ook. Komt niet doordat ik verlegen of onzeker ben, ik kan dat gewoon niet, en ik weet ook niet waar ik moet kijken. xd Ik kan je dus niet helpen, sorry.

Jaa ik ben ook verlegen en onzeker echt niet leuk maarja hoe kom je daar nou vanaf :frowning_face:

Ik kijk mensen ook nooit in de ogen aan, ik vind het ongemakkelijk.
óf ik kijk ze juist weer in de ogen aan en wacht dan tot ze wegkijken. maar meestal is het dat eerste…

Ik kreeg een tip van een docente: Kijk naar iemands wenkbrauwen.
Zo lijkt het alsof je in iemands ogen kijkt, maar dit doe je niet :’) Het voelt wel heel raar, maar zo ben je niet echt onbeleefd door weg te kijken.
Nouja. Ik blijf het moeilijk vinden hoor.

Edit: degene naar wiens wenkbrauwen je kijkt, heeft niet door dat je daar naar kijkt, maar denkt dat je hem/haar in de ogen aankijkt.

Hm, ik denk dat het toch wel een extreme vorm van onzekerheid is. Misschien moet je er eens met iemand over praten die je kan helpen?

Ik kijk alleen hele naaste familie zomaar in de ogen aan, zonder het door te hebben, maar goed, daarmee ben je ook vertrouwd.

Ik kijk meestal net naast de ogen, zo maak je niet echt, echt, echt contact maar kijk je ze wel aan.

Ik voel me onzeker als iemand mij aankijkt want ik heb een ader onder me oog die je duidelijk ziet dus het lijkt net of ik een blauw oog heb en als ze mij aankijken lijkt het dus net of ze daarnaar kijken als ik dat niet had was ik niet zo onzeker als ik nu ben…

daar denk je op dat moment toch niet over na…?!

ik wel. :blush:

Ik kijk leraren altijd recht in de ogen totdat ze wegkijken :'D Lekker irriteren haha. Maar als ik gewoon met leeftijdsgenoten (dus geen vriendinnen) praat ofzo dan weet ik ook niet waar ik moet kijken… Meestal kijk ik 4 sec in de ogen, dan even naar mn handen ofzo of ergens anders en dan weer naar de ogen. Het voelt dan zo raar om non-stop in iemands te ogen te kijken!

Ik herken het! Dat heb ik ook altijd. Maarja, ik weet hoe vervelend het is als je met iemand praat en diegene kijkt steeds ergens anders heen, dus ik probeer mensen toch wel zoveel mogelijk aan te kijken. En dan niet nonstop hoor, soms moet ik gewoon even wegkijken, en dan kijk ik diegene weer aan. Probeer dat ook! Want het kan heel vervelend overkomen op degene die iets tegen je zegt, als je gewoon langs hem heen kijkt.

Ik snap je helemaal.
Ik kijk liever geen mensen aan omdat ik me dan gewoon heel erg kut en lelijk voel. Omdat ik dan denk dat mensen ineens inzien dat ik een dikke kop heb. En als ik moet praten terwijl iemand me aankijkt, probeer ik dat zo te doen zodat ze hopelijk niet gaan denken dat ik een enorme onderkin heb.
Ik voel me gewoon heel erg onzeker en lelijk als iemand me aankijkt, of als ik iemand anders moet aankijken.

En ik vind het best wel een rotopmerking van ‘daar denk je op dat moment toch niet over na?!’.
Wacht maar totdat je jezelf een keer op zoiets betrapt. Het is echt irritant en kut. : (

haha ja dat heb ik ook alsof die dan in je hoofd kan kijken ofzo echt heel raar… :stuck_out_tongue:

dat naar de wenkbrauwen kijken werkt echt ! hihi

oke ik ga het eens proberen dankjewel. :grinning:

ik keek eerst altijd naar de neus :stuck_out_tongue:
maar ik kijk mensen nu wel gewoon in de ogen moet je denk ik ook gewoon oefenen hoor !