Mensen met autisme, herkennen jullie dit?

Ik heb ASS (diagnose op 5 jaar, wat uitzonderlijk vroeg is voor een vrouw). En ik heb een studie, ik babysit wel tussendoor, doe hobby’s en activiteiten met mensen zonder ASS (ze kunnen het ook hebben, weet ik niet). Ik heb wel eens een date (oke 2 keer per jaar en dan nog groeit er niks uit, maar om te zeggen dat ik geen liefdesleven heb) en wil later alleen gaan wonen (liefst in Nederland, ben Belg). Over kinderwens ben ik niet helemaal uit (ik wil kinderen, maar weet niet of ik ze van mezelf wil). En toch heb ik ergens een wens dat ik “zwaarder” autisme had in de zin dat ik dit allemaal niet moet doen. Ik voel namelijk enorm veel druk op mijn schouders gelegd om mijn wensen, de wensen van de maatschappij en mijn mogelijkheden te kunnen combineren. Ik heb weinig connectie met de mensen met wie ik een hobby uitoefen, een kort gesprekje en verder niks, terwijl ik anderen echt zie knuffelen en stoeien met elkaar. Ik heb ook ergens de wens om zo bij de groep te horen, maar ik weet niet goed hoe en knuffelen met een vreemde (aangeraakt worden zelfs) voelt voor mij echt pijnlijk. Ook heb ik regelmatig te horen gekregen van die mensen dat ik er niet bij hoor en nooit bij zal horen. Dat ze letterlijk zeggen dat ze niet de behoefte hebben om met mij om te gaan etc. Maar ik hoor ook genoeg aardige dingen van ze en beleef ook leuke momenten waardoor ik hun uitspraken als minder hard beschouw. School hetzelfde. 5 keer van studie veranderd, ook mede door ASS kwam ik in problemen. Ik studeer voor SPW, heb al een stage gedaan die wel goed gegaan is. Maar ik hoor van de docenten dat ze me niet zien zoals de mensen me op stage zien. Een docent heeft letterlijk tegen mij gezegd dat hij me anders aankijkt nu hij weet dat ik ASS heb. Nu moet ik een stage zoeken, maar dat loopt niet goed. 2 instellingen hebben me afgewezen omdat ze me niet voldoende begeleiding kunnen geven (hoewel mijn intakegesprek zeer aangenaam bevonden werd) en omdat ze hoge verwachtingen hebben van de stagairs. Ik heb ze meteen verteld van ASS, want bij mij merk je het wel. In stress lijkt het ik een error krijg in mijn hoofd en bij nieuwe situaties gedraag ik me als een kip zonder kop. In de liefde zeg ik niet meteen het heb, pas als ik me goed genoeg voel of het onderwerp ter sprake komt. Maar het pech hebben in de liefde classeer ik eerder als gewoon pech hebben, ik kom echt de meest domste types tegen en ben ook geen fotomodel. Toch heb ik al gekust en soort van seks gehad (beiden 1 keer). Vond het beiden heel leuk, alleen was dat niet in relatie en ook niet met dezelfde persoon en daar wil ik verandering in brengen. Maar dat laatste is nu niet mijn prioriteit want ik wil mijn diploma en werk eerst krijgen.
Terwijl mocht ik niet intelligent genoeg zijn om dit te doen, ik een heel ander, meer gestructureerd leven zou hebben. Dagcentrum, maatwerkbedrijf, persoonlijke begeleidster. Ik heb in een leefgroep met mensen met een beperking gestaan en ook lid geweest van een jeugdvereniging voor jongeren met autisme. Je merkt enorm hoe hard die vrijheid wordt ingeperkt. Zelfs het eten wordt er bepaald. Terwijl ik nu zelf kies wat ik ga koken, wanneer ik ga slapen (soms na middernacht), wat ik vandaag ga doen, op wie ik verliefd wordt (oke dat kan ik niet bepalen, maar ik bedoel iemand met of zonder ASS). Dus ik voel me enorm onder druk gezet, wat resulteert tot huilbuien of shutdowns. Ik vroeg me af of iemand daar ervaring mee heeft.

Waar woon je nu?