Meisje uit mijn klas liegt ontzettend

Hoi!
Ik zit met een beetje een probleem die ik graag wil delen. Er zit een meisje in mijn klas, laten we haar even P noemen. Vorig jaar kwam ze ineens heel vaak bij mij en een vriendin van me zitten en was ze gewoon aardig. We raakten wel een beetje bevriend, maar al snel werd dat minder omdat we vonden dat ze ons wel heel erg claimde. Er waren wat dingen gebeurd waardoor we haar niet meer zo heel aardig vonden, maar verder mog eigenlijk haar niemand dus ze bleef wel bij ons zitten enzo. Nu begon ze vorig jaar ineens met liegen. Ze loog over dingen die helemaal niet belangrijk zijn om over te liegen. Zo is haar vader 10 jaar geleden overleden, maar ze maakt er elke keer weer een ander verhaal van: Dan is het ineens 2 jaar geleden gebeurd, en elke keer op een andere manier. Ik snap niet zo goed waarom je hier een verhaal over verzint wat niet waar is. Daarbij begon ze vorig jaar ineens over dat ze een relatie heeft met een bekende zanger. Ze was met hem naar Londen geweest, was heel gezellig en leerde door hem ook veel andere bekende mensen kennen. Toen was dit uit, en nu is een Nederlandse acteur ‘‘verliefd’’ op haar. Ik knik altijd maar wat, maar ik snap niet waarom ze dit allemaal verzint? Het ‘‘enge’’ vind ik nog dat ze het zo in detail verzint, ze praat alleen maar over dingen die niet waar zijn volgens mij en ze vertelt alles zo uitgebreid en verzint zoveel bewijs. Maar het is duidelijk dat het niet waar is, we hebben daar wel verschillende bewijzen voor.

Ik vraag me een beetje af of ik hier iets mee moet, aangezien het me niet normaal lijkt om zoveel te liegen en ik me eigenlijk afvraag of hier geen professionele hulp voor aangeboden moet worden ofzo? Het zal wel aan mij liggen, maar dit is toch niet normaal?

Spreek haar erop aan,

Als je haar betrapt op iets, wijs haar er gewoon op. ‘Oh ja? ik dacht dat je X zei vorige week, wat is het nu?’

Of zeg gewoon de waarheid, ‘meid, ik snap niet waarom je over alles zit te liegen.’

Ik vind het echt niet kunnen dat ze zelfs over de dood van haar vader liegt. Ik zou haar echt eens op haar gedrag aanspreken, want dit slaat echt nergens op.

Ze heeft echt wel door dat ik haar niet geloof, maar als ik er iets van zeg dan is het ‘‘echt waar’’ en ontkent ze dat ze eerst iets anders heeft gezegd. Maar wat ik me dus vooral afvraag, is of ik niet iets moet doen als een volwassene op school (eventueel volgend schooljaar) of haar moeder ofzo moet inlichten. Ik bedoel, ze leeft volgens mij ongeveer in haar leugens ondertussen. Daarbij merk ik dat eigenlijk iedereen uit mijn klas een beetje een hekel aan haar heeft omdat ze sociaal niet zo erg handig is geweest misschien. Dit toont toch wel aan dat er psychisch iets niet goed zit, of overdrijf ik nu enorm?

Ik denk niet dat je gelijk psychisch moet gaan denken. Ik denk eerder dat ze gewoon graag aardig gevonden wil worden en hierdoor interessant wil lijken. Ook al hebben jullie het door, hierdoor laat zij zichzelf beter voelen en beter lijken ten opzichte van andere.
Ik zeg niet dat het goed is, maar ik zeg wel dat het geen psychische ziekte is ofzo

Ik vind het helemaal niet zo gek om hier iemand anders ook over te spreken, helemaal als jij merkt dat het weerslag heeft op haar als in dat mensen haar daardoor niet zo mogen. Ik vind het alleen maar lief van je. Maar ik zou eerst bij haar beginnen.
Misschien kan je haar eens vriendelijk zeggen dat het gek is dat ze telkens wat anders vertelt en dat het oké is om een gewoon leven te hebben en dat ze niet alles mooier hoeft te maken? En dat als ze leugens blijft verzinnen mensen haar straks niet meer vertrouwen en dat zonde zou zijn? Natuurlijk zal ze niet meteen toegeven, maar misschien gaat ze dan wel inzien dat het niet bepaald meer geloofwaardig is en bedenkt ze zich :slightly_smiling_face:

Ik sluit me hierbij aan ^.

Dankjewel voor de reacties! Ik zal het er een keer rustig met haar over hebben, hopend dat ze dan wel kan toegeven dat ze dingen zegt die niet helemaal kloppen

je moet haar mijden als zo ontzettend liegt. dat is negatieve energie en kan jouw gevoelens erg in de weg zitten.

Maar hoe weet jij dat het geen psychische ziekte is, het zou heel goed kunnen. De manier van liegen tot op de detail, ze zou een persoonlijkheidsstoornis kunnen hebben. Ik zeg niet dat het zo is maar het kan best.

Waarom moet er gelijk iets psychisch bij gehaald worden? Waarom moet er gelijk een label op iets geplakt worden? Het kan best natuurlijk verklaarbaar zijn dus wat schiet je ermee op om het te labelen?

Ik label het niet, ik zeg alleen dat de kans er is. Jij zegt dat ze het zeker niet heeft maar wat als dat wel zo is? Straks word dat meisje belachelijk gemaakt door haar gedrag en is er een psychische verklaring voor. Ik weet zelf ook wel dat t ook wel gewoon aandachts tekort kan zijn. Maar dan nog de kans dat er psychisch iets mis is bestaat.

Ik zie nergens staan dat ik zeg dat ze het zeker niet heeft maar ik vraag mij af op welke reden je baseert dat ze een psychische ziekte zou kunnen hebben?

Ik quote ‘maar ik zeg wel dat het geen psychische ziekte is ofzo’ daar haal ik uit dat je er zeker van bent.
Zoals ik al zei het liegen tot op de detail. Also het liegen over de dood van haar vader lijkt me toch wel dat je dan een serieus probleem hebt. Wat een psychische ziekte zou kunnen zijn. Maar again ik zeg niet dat ze het heeft want ik zou ook niet al te snel labelen alleen ik vind ook niet dat je kan zeggen dat ze het niet heeft.

In die zin komt het over alsof ik dat zo denk, dat is niet de bedoeling, mijn excuses. In de rest van mijn verhaal zeg ik wel dat ik denk dat je niet gelijk van het psychische uit moet gaan.
Ik bedoel dus niet te zeggen dat ze het compleet niet heeft, maar ik vind altijd dat er veel te snel gelabeld moet worden. Haar gedrag praat ik niet goed, overigens

Ohja okee leek inderdaad zou, verder ben ik het hartstikke met je eens hoor. Alleen haar gedrag komt ergens uit voort. Wat zullen wij niet weten haha

On topic: ik herinner me net dat ik op de middelbare ook een meisje in mijn klas had zitten die van alles bij elkaar loog, zo had ze ook een keer gelogen over dat haar opa of oma overleden was in een auto ongeluk terwijl die nog springlevend was. Volgens mij hebben wij haar er toen mee geconfronteerd. Het is alweer een tijdje terug dus ik weet niet meer precies hoe dat gegaan is dus je hebt ook niet veel aan mijn verhaal. Ik heb op gegeven moment ook gewoon het contact verbroken omdat ik er simpelweg geen zin in had, dus misschien is dat een tip. Zij had overigens voor zover ik weet niks psychisch en dat liegen nam naarmate ze ouder werd ook af dus misschien was het een vorm van om aandacht vragen i dont know

Jullie denken wel heeeeel erg in hokjes zeg, met ‘ze heeft geen psychische ziekte’. Ja, misschien heeft ze inderdaad geen persoonlijkheidsstoornis en is ze niet schizofreen… Maar JA, ik weet wel zeker dat ze mentaal flink in de problemen zit.

Psychische problemen staat niet automatisch gelijk aan een ziekte. Ook wanneer je zo’n enorme drang hebt om ‘er bij te horen’, dan is dat een teken dat het niet goed met je gaat. Dit meisje is haar vader verloren en heeft misschien nog wel andere dingen meegemaakt.

Meiden worden altijd finaal de grond in geboord omdat ze ‘aandacht vragen’, terwijl daar vaak een hele logische verklaring voor is waarbij ze (zeer intensieve) psychologische of zelfs psychiatrische hulp nodig hebben.

Ik raad je aan om er zowel met haar zelf als met een vertrouwenspersoon over te praten. Als dit meisje zo erg liegt, heeft zij naar eigen inziens een reden om de werkelijkheid achter wegen te laten. Het probleem is misschien wel groter dan ze zelf weet. Het is heel lief dat je dit wil doen en laat haar, zodra ze haar probleem inziet, ook vooral weten dat ze zich hier niet voor hoeft te schamen.

Heb je geprobeerd haar te helpen en haalt dit écht niets uit? Voel je dan vooral ook niet verplicht om met haar ‘bevriend te zijn’. Het is kut als niemand haar mag, maar misschien blijkt uiteindelijk wel dat dat de enige manier is waarop zij zichzelf kan verbeteren.

Succes!

^Ik vind dat jij in hokjes denkt door te zeggen dat wij allemaal denken dat ze een psychische ziekte heeft. Er zijn hier twee mensen die het zich hardop afvragen, niemand zegt hier dat ze een psychische ziekte heeft.

Overigens vind ik dat je verder gelijk hebt hoor, hoewel ik ook wel begrijp dat het moeilijk is om bij deze manier van ‘aandacht vragen’ vriendelijk te blijven. Ik kan ook totaal niet tegen liegen en zou dat heel moeilijk vinden om mee om te gaan, ook al zal er een hele logische verklaring achter haar gedrag kunnen zitten. Dat de TS het irritant vind kan ik me dus heel goed voorstellen, maar of dat nou finaal de grond in boren is valt in dit geval volgens mij ook best mee.

Hoi!
Nog heel erg bedankt voor de verdere reacties. Ik zie haar aankomende donderdag weer en wil het dan rustig met haar bespreken. Ze is de laatste twee weken niet op school geweest omdat ze een ‘‘heftige’’ operatie ondergaan had en daar heel erg veel last van had en niks anders kon dan liggen, ze was alleen even vergeten dat we ook collega’s zijn en ze schrok zich dood toen ze me afgelopen zaterdag zag tijdens het werken. Dus ik gok dat ze al wel licht doorheeft dat ik het daarover ga hebben