Meiden in therapie, kan iemand mij helpen?

Ik loop bijna een jaar bij een psycholoog en erg veel heeft het nog niet geholpen. Natuurlijk is er wel een beetje verbetering, maar dit is echter zo ontzettend weinig dat ik er zelf niet zo veel van merk.
Nu gaat mijn psycholoog eind april weg en moeten we dus opzoek hoe ik verder ga. Nu stellen ze mij alleen de keuze tussen deeltijdbehandeling en 1keer per maand een gesprek met een sociaal psychiatrisch verpleegkundige.
Ik vind dit zelf heel erg krom omdat deeltijdbehandeling gewoon te heftig voor mij, ik ben aan het werk en ik ga volgend jaar studeren. Maar ik weet ook dat 1 keer per maand een gesprek gewoon veel te weinig is.

Ik vraag mezelf eigenlijk wel af of ze iemand met erge depressieve klachten en een angststoornis zomaar kunnen afschepen met te weinig hulp?
Ik ben bij de hulpverlening terecht gekomen om van deze klachten af te komen en niet om uiteindelijk bij iemand terecht te komen die me verder niet zal kunnen helpen… (gesprek met spv’er zal alleen steunend zijn en niet gericht om je klachten te verminderen).

Heb ik ergens ook nog wat te zeggen in wat ik zou willen? Of kan dit misschien via een andere manier dan via mijn psycholoog? Ik heb bij haar al aangeven dat ik graag iets anders zou willen maar volgens haar zijn er geen andere opties.

Hoi Fleur!

Dit probleem heb ik ook een soort van gehad, het is erg lastig.
Bij mij ging het er alleen om of in opgenomen zou worden en klinisch de therapie zou volgen, of de 3 keer per week variant…

Loop je bij de GGZ of krijg je hulp van een psycholoog die voor zichzelf werkt? In dat laatste geval is het aanbod veel kleiner. Kan je vragen wat er allemaal te doen is en kijken wat de mogelijkheden zijn?

Ik loop bij een GGZ instelling, maar binnen het ‘team’ zou er besproken zijn dat dit de enige mogelijkheden voor mij zijn…

Lastig…

Ik heb zelf altijd het idee dat als ze zo met je omgaan ze je een soort van ‘opgeven’, en niet meer weten wat ze verder met je kunnen. Maargoed, ze zijn vrij koppig, en als ze verder niets weten en alleen dit aanbieden ben ik bang dat je niets anders kan dan of dit nemen, of weigeren. Probeer het eens, en als het te heftig is kan je altijd stoppen, beter dan maar 1 keer in de maand een gesprek…
Je kan ook eens naar je huisarts gaan om te kijken of er meer instellingen zijn die psychische hulp geven. Zoals PsyQ bijvoorbeeld.

Wat vervelend meid! Welke optie raden ze je zelf aan?
Misschien kun je naar een andere instelling? Ik zit zelf bij PsyQ en ben daar erg tevreden over, dat is ook een grote instelling met verschillende afdelingen en veel psychologen, mijn psycholoog is ook net weg en ik heb binnen een week alweer een nieuwe.

Ze hadden mij de deeltijdbehandeling aangeraden maar dan krijg ik vervolgens een folder mee dat de behandeling geschikt is voor ‘mensen die zichzelf verwaarlozen, niet meer kunnen werken etc’ en niet geschikt voor mensen die last hebben van suïcide gedachtes.
Dat laatste past sowieso dan al niet, ik werk 5 dagen per week en dat gaat prima en ik wil daar niet mee stoppen.

Ik voel me inderdaad ook heel erg in de steek gelaten en heb het gevoel dat ze mij gewoon opgeven.
Lastige is dat voor zover ik weet deze instelling de enige is hier, maar ik kan wel eens even naar de huisarts gaan ja…