mama

hoihoi lieve meiden,

ik zit een beetje met een probleem dat me heel verdrietig maakt. ik heb hele lieve ouders, maar het blijven natuurlijk ouders. soms zijn ze een beetje streng of overbezorgd, maar dat is normaal. nu is het zo dat ik best vaak ruzie heb met mijn moeder. ik ben heel anders dan mijn twee zussen: zij zijn autistisch en vrij rustig en stil, houden niet van uitgaan en winkelen, etc. ik daarentegen ben juist heel open, enthousiast, ga graag naar de stad en geef best vaak geld uit, wat soms misschien niet zo verstandig is. nu is het zo dat ik het idee heb dat mijn moeder daar maar moeilijk aan kan wennen. mijn vader heeft er niet zoveel problemen mee, maar mijn moeder gaat er vaak discussies over aan. soms geeft ze me gewoon het gevoel dat ik het niet goed doe, terwijl ik echt zó mijn best doe voor haar. zelf heeft ze het best moeilijk; ze heeft een burn-out gehad en is heel snel moe en chagerijnig. ik probeer echt om het haar naar de zin te maken en doe ook veel van die kleine dingetjes zoals eventjes stofzuigen, in mijn eentje de afwas doen, de was ophangen, etc. toch wordt ze heel erg vaak boos op me, komt dit nou omdat onze karakters zo botsen? bij mijn zussen is dit namelijk helemaal niet het geval.

als ik dan probeer om rustig met haar te praten is het einde van het liedje dat het mijn schuld is, altijd. soms draait het echt op ruzie uit, maar meestal heb ik daar echt geen zin in en blijf ik kalm, rustig en geef ik haar gelijk, omdat ik gewoon geen zin in ruzie heb. ik kan daar echt heel erg verdrietig om worden, omdat ze me het gevoel geeft dat ik niet goed genoeg ben en onverstandig ben. dat hoort toch niet? ik heb best een laag zelfbeeld en het is heel vervelend als mijn eigen moeder soms zo boos op me wordt om kleine dingen. ik heb het idee dat ze niet doorheeft hoeveel pijn dat mij doet.

ik hou heel veel van haar hoor, en het is niet zo dat het altijd zo is. we kunnen het ook ontzettend gezellig met elkaar hebben maar op momenten als deze doet het gewoon echt pijn en weet ik niet wat ik moet doen.

sorry voor het lange verhaal, ik waardeer het heel erg als je het gelezen hebt. hebben jullie misschien tips?

mischien kun je haar een broef schrijven met hoe je je voelt zonder dat je kunt worden onderbroken. Zo kun je toch je verhaal uitleggen en dat je moeder het mischien ook beter snapt.

laat haar dit verhaaltje lezen! ik vind dat je heel goed verwoord hebt hoe je je voelt, en hoe de situatie volgens jou bij jullie is. En een brief schrijven is ook een heel goed idee. Kan je er niet met je vader over praten? Heel veel sterkte!

ja, een brief is wel een goed iedee… mischien kun je samen met je moeder afspraken maken als het weer fout gaat zegmaar, en dat jullie er allebei aan moeten houden.

geef haar misschien een keer een blommetje ofzo, hoeft niet groot te zijn.
of ‘trakteer’ haar ergens op, een lekker gebakje bijvoorbeeld.

Haar gelijk geven in zo’n discussie is geen goed idee, als je dat doet om vrede te bewaren, ‘lieg’ je eigenlijk over jouw eigen gevoelens.

Vertel dat laatste aan haar. Ga niet in op de oorzaken, maar de resultaten van die gevoelens.
Ik ken het trouwens, dit had ik ook met mijn moeder. Gelukkig is dit nu opgelost, het duurde alleen wel een tijdje. Een paar tranen doen al een heleboel, want daar kunnen moeders niet tegen. Teleurgesteld en verdriet heeft altijd meer impact dan boosheid.

Ik denk dat het niet karakter is, maar eventuele extra aandacht. Die heb jij niet nodig, en gezien de situatie van je moeder is het vermoeiend als er wel iets fout gaat. Maar jij moet melden dat ze er niet vanuit kan gaan dat alles bij jou zo foutloos gaat, en dat je haar support wil.
Een brief vind ik ook een goed idee. Vraag in die brief of je ook een keer met haar kan praten, zonder ruzie.

Oh en als dat niet lukt, misschien kan je via je vader iets oplossen? Hij kan eventueel met haar praten, misschien staat ze er dan meer open voor.

aahhww, ik vind dit echt zielig ): ik zou het er misschien ook met je vader overhebben? en dan kan je ook nog met zn 3en praten, want dan sta je misschien niet alleen, en reageert je moeder misschien anders? idk, succes :slightly_smiling_face: