Maladaptive daydreaming

Ik heb al vanaf mijn dertiende dat ik een heel soapleven bij elkaar dagdroom en dat ik de hoofdrol ben. Mijn partners zijn inspiraties uit amerikaanse soaps/ ex vriendjes. Vaak begint de persoon met de basis persoolijnkheid vanuit de echte realistische perceptie, maar dan evolueert het tot een heel ander persoon en heeft ie alleen nog maar zelfde uiterlijk en naam. Het heet maladaptive daydreaming. Heeft iemand dit ook. P.S dit is GEEN schizofrenie. Je weet dat die mensen niet bestaan.

Er is al zo’n soortgelijk topic ergens.
Ik vind t overigens vrij normaal om te dagdromen, ik denk dat heel veel mensen het doen.

Ik denk dat het pas nut heeft om het een naampje te geven als je er slechter door kan functioneren maar dat lijkt me niet het geval toch?

dat wist ik niet

Ja dat doe ik ook! Klinkt heel raar maar dan zit ik in de bus en in wachtkamers altijd van die verhaaltjes te verzinnen en ze gaan steeds verder. Volgens mij doe ik het ook al sinds mijn 11e ofzo.

Ik verzin soms ook hele scenario’s in mijn hoofd van dingen die ik wil dat gebeuren maar nooit gaan gebeuren. En in die scenario’s worden soms ook wel de personen wat aangepast ja of hoe moet ik dat zeggen? Dat je in je dagdromen van een enorme zak opeens een perfecte jongen maakt.
Maar niet dat het mijn leven beïnvloed ofzo, al zit ik in de les soms meer te dagdromen dan na te denken over de leerstof maar ach :’)

grappig

Ik herken het wel, eigenlijk!

Ik doe dat ook, maar niet met mezelf of anderen maar gewoon een verhaal. Dus als ik een boek zou schrijven ‘hoe ging dat boek dan’ en meestal dan inspiratie uit de dag of de film die ik heb gezien.
Een van de weinige manieren die echt helpt om in slaap te vallen, doe ik het niet is een grote kans dat ik de hele nacht wakker blijf.

interessant

-

-

Toen ik klein was bedacht ik altijd hoe het zou zijn als ik een rol had in een bekende film. Dus dan herschrijf ik het script enzo zodat ik er ook bij paste haha.

Nu dagdroom ik niet zo heel vaak

Dat doe ik dan helemaal niet :’) als ik verliefd ben, droom ik wel van de perfecte scenarios met mij en hem, maar verder denk ik gewoon …niet? :flushed:

Doe ik ook. Is niet raar… wij zijn gewoon mensen met een hele creatieve en open gedachte!

klopt!

Maar dan approprieer je een term die bestaat voor een echte aandoening als je het gewoon leuk vindt om te dagdromen?

Meeste mensen dagdromen, dan hoef je niet te doen alsof je een conditie hebt.

Het is alleen een conditie als het echt weerslag heeft op je echte leven en problemen daarin geeft, voor zover ik weet.

Ja ik heb dit ook, serieus ik heb dit precies.

Ik heb dat ook. Al heel m’n leven ongeveer. Ik zou niet zonder willen, maar soms ook wel omdat het me wel heel erg in de weg zit. Ik zou denk ik een stuk productiever zijn als ik het niet had…