magere vriendin wilt nog afvallen?!

Hee, mijn vriendin is de laatste tijd veel aan 't zeuren over dat ze wilt afvallen en dat ze zichzelf dik vind. Eerst dacht ik een beetje zovan ja, ze wilt gewoon horen dat ze dun is. Maar ik merk nu echt dat ze weinig tot niks eet op een dag. Ik zeg dan altijd tegen haar van, je bent echt niet dik eet gewoon normaal enzo… maar ze wilt niet luisteren. Wat the hel kan ik tegen 'r zeggen zodat ze luisterd? Ik ben anders echt bang dat ze anorexia krijgt ofso ;| please help! xxxx

Niks, ze luistert er toch niet naar. Ze doet toch wat ze wil. Als ze wil veranderen moet ze dat zich zélf realiseren.

Niet dat ik dat vind, maar dat is mijn eigen ervaring.

i agree pianissimo.

ik denk dat wat hierboven allemaal staat heel nuttig is, zoek vooral ook voor jezelf naar iemand waarmee je het erover kan hebben. ander zijn er straks twee ongelukkige meisjes, ééntje die maar wil blijven afvallen en ééntje die zich zoveel zorgen maakt over haar vriendin dat het haar in de weg zit. zorg dus eerst maar goed voor jezelf en ga ondertussen zoeken naar iemand die evt. invloed op haar zou kunnen hebben, want wat painissimo zegt is wel waar denk ik.

Ik ken dat wereldje heel goed, en hoe meer je je ermee bemoeit, hoe meer ze zich van je af keren. Als dit echt is wat ze wil dan kan niks haar stoppen. Hoe meer leraren, mentoren, vertrouwenspersonen, doktoren en vooral ouders erbij betrokken raken, hoe meer ze zich afsluit voor alles en dan ben je d’r helemaal kwijt.
Uiteindelijk kan zelfs een kliniek soms averechts werken, (ik weet dat dit vroeg is om te zeggen :stuck_out_tongue:) maar er zijn er heel veel die nadat ze eruit zijn zo snel mogelijk weer willen afvallen.

Besteed er niet te duidelijk aandacht aan en blijf gewoon leuke dingen doen samen, gewoon zoals het eerst ook was. Dan heb je nog een kans dat ze je in vertrouwen neemt zich niet totaal afsuit.

Dat is dus wat iedereen denkt dat het beste is. Terwijl het meisje in kwestie dan juist alles nog meer gaat verbergen en bovendien het contact verbreekt met de TS, omdat ze haar dan als verraadster ziet.

Dat is denk ik ook heel belangrijk.

Wat Pianissimo zegt klopt. Niet teveel mee bemoeien. Hoe moeilijk dit ook is.
Je kan het beste gewoon blijven omgaan met haar zoals je dat vorige maand ook nog deed.
Verder heb ik geen advies voor je wat je nog kan doen. Succes iniedergeval!

Ik zou me er wel mee gaan bemoeien als je echt merkt dat ze te dun wordt.

Ik zou het ook wel willen doen. Maar je hebt dan wel kans dat ze je tegen je keert en nog dieper wegzakt.

Dat zou kunnen ja, maar nu kan het wel nog. Stel je voor dat ze echt anorexia krijgt, dan is het veel moeilijk dan nu. Dan heeft FASHiONiSTA27 het in iedergeval geprobeert en dan denk je later niet: Had ik me er toch maar wél mee bemoeit, ondanks er een kans is dat ze dan boos werd. Ookal is het alsnog niet haar schuld, als het gebeurt, maar dan heeft ze alsnog gedaan wat ze kon doen.
Maargoed, als het nog niet zo erg is zou ik proberen je er nog niet zo druk over te maken en just have fun.

Wat al gezegd wordt: Je kunt weinig doen. Je kan wel zeggen dat ze een mooi figuur heeft, maar daar luistert ze niet naar. Als ze echt wil afvallen, laat ze zich door niemand tegenhouden, zelfs niet door haar dierbaren.
Je zou nog eens goed met haar kunnen praten, en als ze dan nog niet luistert, zou ik het gewoon laten zitten. Dan heb je echt je best gedaan.

Praat eens met die vriendin zelf : vraag of je vermoedens waar zijn ( of ze zichzelf echt uithongert) en zeg haar dat ze echt niet meer hoeft af te vallen. Dat ze goed is zoals ze nu is.

Ik zou nu ook wat gezegd hebben hoor. Dat is het niet.
Ik had het meer over het zeggen tegen mentor en ouders.
Dan komt dat meisje erachter en heeft de TS wel een boze vriendin.
&dat terwijl het misschien nog niet zo heel erg was.

@LS
Oké, ik snap wat je bedoelt. Het blijft moeilijk, maar het kan natuurlijk idd dat ze zich tegen iederen en alles gaat keren, dus daar heb je gelijk in.

omg ik heb hetzelfde probleem =__=, alleen is het veel meer dan alleen afvallen bij haar omdat ik zeker weet dat die ene vriendin van me een persoonlijkheidsstoornis heeft, haar ouders haar verwaarlozen en haar zogenaamde beste vriendin van haar domineert.

Ik moet zeggen dat ik wel al een stapje dichterbij ben. Wat bij mij werkte was haar een tijd met rust laten, dan voelt ze zich niet geforceerd (zoals hierboven al gezegd werd forceren werkt averechts). Die vriendin van me, is superonzeker en is heel gesloten. Maar toen ik een paar maanden later weer met haar ging praten was ze ineens veel meer open, en gaf zelfs toe dat ze graag hulp wou (niet alleen in verband met weinig eten).
Maar nu is het probleem, ze wil geen professionele hulp; want daar had ze eerder slechte ervaringen mee (ze vindt dat die mensen haar als een zielig hulploos wezen behandelen). En daarbij, ik heb met een andere vriendin met haar geprobeerd te praten over die dominante beste vriendin van haar. Die maakt alles echt nog 100000 keer zo erg want ze doet alsof er helemaal niks aan de hand is. Eerst wou ze dat wij haar ook daarmee wilde helpen, maar nu keert ze ineens weer tegen ons. :S

En vanaf dit punt weet ik zelf ook niet wat ik moet doen. Want aan de ene kant wil ze hulp, maar alleen van haar vriendinnen, wat eigenlijk moeilijk kunnen aangezien wij geen specialisten zijn. Daarnaast, toen we over haar ’ beste vriendin’ begonnen, wilde ze eerst wel hulp en nu keert ze zich tegen ons en begint te ontkennen dat dat ene meisje gewoon geen goede vriendin voor haar is.

Maar ja, veel succes in ieder geval.

xx

Je geeft zelf al aan dat ze heel onzeker is. Het feit dat ze achter die dominante vriendin aan blijft lopen geeft ook aan dat ze weinig vertrouwen in anderen (onbekenden) heeft, en ook in zichzelf. Ze houdt het liever bij het vertrouwde, en dat is bij die dominante vriendin. Daar weet ze waar ze aan toe is, ook al is dat verkeerd.

Wil ze ook niet met een hulpverlener praten met een van jullie erbij?

In ieder geval, succes. Ik heb er vertrouwen in dat het bij haar wel goed komt, want ze doet pogingen om zich los te wrikken uit het veilige nest. Dat het niet in één keer lukt (dat ze weer terugging naar die dominante vriendin) is niet zo erg. Maar het komt goed :slightly_smiling_face:

ze gaat iig wel de kant op van anorexia, maar er is denk ik niets dat je echt kan doen, anorexia is niet echt goed te stoppen. ik denk gewoon alleen maar praten praten praten, vragen wat ze eet om hoogte te krijgen, en als het echt slecht gaan naar haar ouders / dokter iets.

ik denk dat je juist wel met haar moet praten hoor, want als je opeens niets meer gaat zeggen, wordt ze nog onzekerder en denkt ze dat het aan haar ligt.