'Maar het was zo leuk,' (COMMENTAAR GRAAG!)

iemnd intresse in nog een stukje? (:

Zeker verder!

Kasper
leave daddy’s little girl alone

Hoofdstuk 11
“Juul?” Geen antwoord. “Juul? Ben je wakker?” Ze luistert nog even naar zijn regelmatige ademhaling en besluit dat hij toch echt slaapt. Voorzichtig maakt ze zich los uit zijn armen en klimt over hem heen uit het bed. Op de grond zoekt ze haar kleren bij elkaar en kleed zich snel aan. Zonder geluid opent ze de deur en loopt door de gang naar het balkon. Ze ruikt het strand, heerlijk. Ineens komt de behoefte aan nicotine opzetten, een sigaret zou perfect zijn.
Ze loopt weer naar binnen en ziet een kladblok op het aanrecht liggen. In de laatjes zoekt ze naar een pen, die ze vrijwel meteen vind.
Ben even naar buiten, tot straks xxx
Het briefje was misschien wat kil als je bedenkt dat ze net voor het eerst seks hadden gehad, maar het was dan ook niet zo goed geweest. Het was stuntelig, onprettig en vreemd. Voor haar tenminste. Het klopte gewoon niet helemaal, ze miste iets. Vuur, passie, genot. Maar als ze heel eerlijk moest zijn, miste ze David.
Ze legde het kladblok op de eettafel, die in het midden van de kamer stond. Ze moest hier weg.

In haar eentje loopt Charlotte door de voor haar onbekende stad, Scheveningen. Gelukkig was het appartement niet ver van de stad vandaan, maar het begon al donker te worden. Met flinke passen loopt ze in de richting waar het bordje centrum naartoe had gewezen. Een nieuw bordje vertelt haar dat ze hier naar rechts moet.
Een rumoerig groepje jongens passeert haar, twee jongens fluiten haar na. Ze besteed er geen aandacht aan en loopt stevig door. In de verte klinken nog meer stemmen, voor een café staat een groep mannen bulderend te lachen. De stank moedigt haar niet aan om naar binnen te gaan dus ze loopt door.
Een stukje verder op is nog een café, was het niet om het uithang bord dan had ze het niet herkent. Het was er een stuk rustiger en er hing een prettig sfeertje. Zelfvoldaan stapt ze naar binnen en neemt het eerste lege tafeltje dat in haar blikveld verschijnt. Vermoeid gooit ze haar tasje naast zich neer en besluit een witte wijn te bestellen. Al snel volgen er meer.

“Is deze stoel bezet?” Charlotte kijkt verrast op.
“Nee, hoezo? Wilde je naast me komen zitten?” Ze had ook simpelweg ‘nee’ kunnen zeggen, maar de woordenstroom ontsnapte haar voor ze er erg in had.
“Nou, als mevrouw dat niet erg vind?” De jongeman keek alsof ze zijn openingszin had gestolen, zachtjes grinnikte ze.
“Nee hoor, kom maar zitten.” De jongeman streek naast haar neer en een gesprek volgde. Ze weet niet precies meer wat er gezegd is, maar ze vond hem wel aardig. Ze mocht zo veel witte wijn als ze op kon, had hij gezegd. Zijn naam is Kasper en zijn leeftijd ergens rond de twintig. Hij wilde haar de duinen wel laten zien, maar ze had belooft morgen samen met Julius te gaan dus ze had nee gezegd.
“Ik moest maar eens gaan,” zegt ze, bij de gedachte aan haar vriendje. “Bedankt voor je gezelschap.” Met die woorden stond ze op en gaf Kasper op iedere wang één kusje.
“Ik vond het erg gezellig, misschien kunnen we nog eens afspreken?” Charlotte keek bedenkelijk.
“Nee, dat lijkt me sterk. Ik woon hier niet, ik woon héél ver weg.” Zonder nog om te kijken, wankelde ze het café uit. Dag Kasper.
Maar Kasper kwam haar achterna. “Waar woon je dan?” De toon van zijn stem beviel hem niet, bovendien hoorde ze een harde piep in haar oren. “Kom op, je kan toch wel zeggen waar je woont?”
“Ver weg, heel ver weg. Ik ben hier met mijn vriendje.” Zo, die zat.
“Waar is je vriendje nu dan?” Waarom wilde hij dat weten?
“Hij sms’te net dat hij hierheen komt.” Stug liep ze verder, hopend dat Kasper weg zou gaan. Dat Julius had ge-sms’t, was natuurlijk niet waar. Maar stel je voor dat Kasper kwade bedoelingen had, dan kon ze moeilijk zeggen dat haar vriendje een heel stuk verderop in zijn appartement aan het slapen was. Ze kende hier niemand, wist nauwelijks de weg. Het zweverige gevoel dat ze had gehad toen ze het café uitliep was inmiddels wel verdwenen. Of dat kwam omdat ze zich niet meer zo vrolijk voelde, of omdat ze bang werd van Kasper kon ze moeilijk onderscheiden.
Ze was nu bijna bij het andere café dat ze eerder die middag had gepasseerd en Kasper liep nog steeds achter haar. Straks zou ze in een lege straat komen, wat zou hij dan doen?
“Wil je nu weggaan, Kásper.” Haar stem klonk boos, de mannen buiten het café keken geïnteresseerd om.
“Doe ik iets verkeerd dan?” O heerlijk, nu moest ze gaan uitleggen wat hij verkeerd deed.
“Mijn vriendje komt zo,” siste ze naar hem.
“Problemen?” Geschrokken keek ze om, recht in het gezicht van een lange jongen met donker haar.
“Ja, deze gozer stalkt mij,” roept ze boos, wijzend naar Kasper.
“Kasper, laat haar met rust.” Zijn stem klonk kil en angstaanjagend. Kasper haalde zijn schouders, stopte zijn handen in zijn zakken en liep de andere kant op. Dag Kasper.
Dankbaar glimlachte ze naar de jongen die hem had doen weggaan. “Dankjewel.”
“Geen dank, maar pas de volgende keer wel beter op. Misschien kan je hier beter niet alleen lopen.” Met een korte knik verdween hij weer naar binnen, het café in.

; Is het prettig als hier de volgende 10 stukjes komen te staan of zal ik vanaf nu gewoon ieder stukje in een nieuw berichtje posten? (: its up to you!

iemand?

Ik vind het een rare titel.

Jij hebt gelijk :]

Ja is het ook wel, maar je kan het niet echt aanpassen of je moet er heel veel moeite voor doen ;p
Hebben jullie het verhaal ook gelezen ? ;$

omhoogggg

Laat maar, ik post voortaan wel gewoon stukjes dan gaat deze topic eerder omhoog hoop ik;$

Rick
The saver

Hoofdstuk 12
Verbaast over wat er net gebeurd was, loopt ze de straat uit. De jongen die Kasper had weggestuurd, kende hem overduidelijk al. Wie was die Kasper? Ach, ze zou hem vast nooit meer zien. Tenminste, dat hoopte ze. Kasper is een creep.
Moedeloos begint ze terug te lopen naar waar ze vandaan kwam, haar hakken doen pijn aan haar voeten en het liefst lag ze nu gewoon thuis in haar bedje. Of bij Julius in het kingsize bed. Eigenlijk was ieder bed wel oké. Nou, niet ieder bed natuurlijk, maar ieder veilig bed.
Zou Julius weer seks willen hebben als ze terug kwam? Misschien had hij de smaak wel te pakken gekregen… Zonder dat ze het door had trok ze een zuur gezicht.
Ach, misschien helpt wat oefening wel om het beter te maken.
“Ja, dat is het vast. Positief denken, Charlotte,” spreekt ze zichzelf moed in.

Na een tijdje rond gedwaald te hebben, herkent ze de gokhal die ze eerder die avond had gepasseerd. Rechts of links? Links ruikt ze de duinen en aan het eind van de straat ziet ze een bankje staan. Heerlijk, ze kan de zee al zien.
Even blijft ze twijfelend voor de gokhal staan. Het gebouw is vast en zeker naar rechts, maar ze kan ook even bij de duinen gaan kijken? Ze besluit het laatste te doen en loopt naar het bankje. Achter het bankje is een trap die naar het strand en de zee leidt. Hoe laat zou het zijn? 22:00 weergeeft het beeldscherm van haar mobiel, inclusief 4 gemiste oproepen en 1 smsje.
Char, waar ben je nou? Je bent toch niet verdwaald hè? i love you … ;$
I love you. Julius houdt van haar. Julius is verliefd op haar. I love you. Een naar gevoel kruipt omhoog. Hoe graag ze ook wilt, ze weet dat het over is. Zij is niet verliefd op hem, ontkennen heeft geen zin. Als je vriendje sms’t ‘i love you’ en het geeft je een onprettig gevoel, dan is het over. Het geeft haar een verdrietig gevoel. Eerst was ze toch wel verliefd op hem? Of had ze zich dat alleen maar aangepraat… Nee, de kriebels in haar buik had ze niet verzonnen. Toch?
Ze besluit toch maar eens terug te sms’en, ze wilde Julius niet ongerust maken.
Alles is goed, ik kom er zo aan. Kus x
Het duurde even voordat ze op verzenden drukte. Eigenlijk wilde ze gewoon een paar x’jes erachter zetten, maar dat kon ze al helemaal niet maken. Julius heeft dit allemaal voor haar geregeld, dus ze kan nu moeilijk zeggen dat het niet werkt voor haar. Nee, dat zal moeten wachten tot ze weer thuis zijn.
En hoe moet ze aan hem vertellen dat ze niet verliefd op hem is? Hij betekend echt heel veel voor haar, ze kan niet zomaar zijn hart breken. Een misselijk gevoel overvalt haar. Het idee om Julius pijn te moeten doen is niet fijn. Ach, ze kan het ook nog gewoon even blijven aankijken, wie weet komt het gevoel wel weer terug…

“Hey, zit je nou alweer alleen? Dat is echt niet veilig hoor.” De stem verrast haar, geschrokken kijkt ze op. Voor haar staat een lange jongen met donker haar. De jongen die Kasper had weggestuurd.
“Eh, hallo.”
De jongen komt naast haar zitten en kijkt haar ernstig aan. “Gaat het wel goed? Kasper heeft je toch wel met rust gelaten hè?” Is hij nou bezorgt om haar?
“Het gaat wel en Kasper heb ik niet meer gezien nee.” De jongen strijkt met zijn duim over haar wang. “Wat doe je,” vraagt Charlotte geschrokken.
“Je wang was nat.” Alsof ze hem niet geloofde, schoot haar hand naar haar wang. Hij had gelijk, ze had gehuild.
“O.” Zwijgend staarde ze voor zich uit.
“Weet je zeker dat het gaat?” Als reactie knikte ze. “Oké.” Hij geloofde haar niet. “Ik heet trouwens Rick,” zegt hij en steekt een hand naar haar uit. Zwakjes schud ze die.
“Charlotte.”
“Je bent niet erg spraakzaam hè?” Ze haalt haar schouders op. Hij had haar dan wel geholpen met die Kasper, ze had echt geen behoefte in een gesprek. “Dat geeft niet, ik kan ook heel goed stil zijn.” Heeft hij niks beters te doen?
Maar hij had niet gelogen, want de twee daarop volgende uren zat hij zwijgend naast haar. Ze mag Rick wel, ondanks dat ze niet met elkaar praten. Zijn gezelschap geeft haar een veilig gevoel.

‘Dzzz Dzzz’ Charlotte vist haar mobieltje uit haar tasje en neemt haastig op.
“Hoi Juul.”
“…”
“Nee ik weet nog wel hoe ik moet lopen, denk ik.”
“…”
“Nee, ik was gewoon even bij de duinen gaan zitten en de tijd vergeten, sorry.”
“…”
“Ik kom er nu aan, oké?”
“…”
“Tot zo.”
Ze stopt haar mobieltje weer in haar tas en staat zonder iets te zeggen op. “Au!”

Ik heb nu je verhaal gelezen (:

& wat vond je er van? ;p

omhooog x

Niet fout bedoeld hoor, maar het is nogal uhm jah, oppervlakkig? Ik persoonlijk ben niet het type dat graag boeken leest die alleen maar gaan over meisjes die naar jongens, seks en drank snakken. Het is (mss omdat je nog niet zo ver bent met je verhaal) precies altijd hetzelfde liedje. Er hangt een zware sfeer, het is ook alsof Charlotte echt ondankbaar en continu verdrietig is. Je schrijft niet slecht, en je hebt weinig schrijffouten, dus daar ligt het niet aan. Ik stoor me meer aan het verhaal, omdat ik het idioot vind dat een meisje dat zo oud is, zo dom is. Is dat realistisch? Ik blijf wel verder lezen, daar niet van, maar als het zo verder blijft gaan zal ik geloof ik wel ophouden.
Mijn tip is dus dat je meer moet ingaan op andere zaken dan die jongen en Charlotte. En ook dieper kijkt dan “snik snik hij is weg” en “snik snik , ik moet het uitmaken met die lieve jongen”. Nuja, het is écht niet fout bedoeld, en je ziet maar wat je ervan maakt… Alleszinds wens ik je veel succes toe, omdat een verhaal schrijven écht niet simpel is n__n

VERDER
ajb(A)

:grinning:

VERDER…!! :laughing:

@ BLABLAX ;
Dankjewel voor je commentaar! (: Je hebt helemaal gelijk, dat was ook een beetje het hoofdonderwerp zegmaar, verliefdheid enzo…
Maar hoe kan ik daar dan vanaf stappen zegmaar, want ik weet nog niet echt waar ik verder heen ga met mn verhaal, ja ongeveer, maar niet echt hoe ik daar kom…
heb je suggesties over waar het zegmaar over zou kunnen gaan dan?

Hoofdstuk 13
Bij de eerste stap die ze zette, bleef haar hak in een gat van de weg vastzitten. De hak brak af en Charlotte viel languit op de harde stenen. “Gaat het?” Rick biedt haar zijn hand aan en ze trekt zich omhoog.
“Nee, mijn hak is afgebroken,” gromt ze ietwat boos. “Sorry,” mompelt ze daarna, hij kan het ook niet helpen.
“Waar moet je heen? Ik kan je wel een stukje dragen.” Als ze er langer over na had gedacht, had ze het waarschijnlijk niet zo’n normale vraag gevonden, maar zijn stem klinkt vertrouwd dus ze vertelt hem waar het gebouw ongeveer is.
“Serieus? Moet je daar heen? Daar woon ik ook joh,” roept hij verrast uit. “Welke verdieping?”
“Eh, ik geloof 34? Best wel hoog.”
“O, ik twaalf. Wil je dat ik je naar huis draag of denk je dat je op blote voeten verder kan lopen?”
Ze mag Rick wel dus ze besluit dat hij haar mag dragen. Even kijkt ze niet begrijpend als hij voor haar knielt, maar begrijpt dan dat er van haar verwacht wordt dat ze op zijn nek gaat zitten. De weg naar het gebouw is nog redelijk ver en ze vindt het knap dat Rick haar de hele weg op zijn nek houdt. In tegen stelling tot de twee uur zwijgzaamheid op het bankje praten ze nu wel. Rick is een erg vlotte prater en bovendien ook erg grappig. Pas als ze echt in de lift moeten, stapt ze van zijn nek af. “Maar, woon je hier dan ook echt? Ik dacht dat dit alleen een soort grote vakantie huisjes waren?”
“Nee, ik zat hier op de middelbare. Sinds een jaar woon ik in Utrecht, maar dit appartement is van mijn vader.” Utrecht, daar gaat ze wel eens winkelen, het is niet echt ver weg. Vijf busstrippen voor de heen en terug reis. Als ze Rick nog eens vaker wilt zien, is dit haar kans.
“Utrecht, daar kom ik ook wel eens. Om te winkelen,” zegt ze nonchalant.
“Ja, we hebben een groot winkelcentrum. Verschillende.” Hier heb je mijn nummer, dan kan je bellen als je er weer eens bent. O nee, dat laatste zei hij niet, ze hoopte alleen dat hij dat zou zeggen. “De volgende keer dat je komt moet je het maar even laten weten, misschien kunnen we eens ergens wat gaan drinken,” knipoogde hij. Wacht, was dit een soort van ‘mag ik je nummer dan kan ik je nog eens zien’?
“Oké, leuk. Dan moet ik wel je nummer hebben natuurlijk.” De lift stopte, verdieping 12. Rick zet zijn voet tussen de deuropening zodat die open blijft en typt snel zijn nummer in haar mobiel. “Wil je ook m’n MSN?” Charlotte knikt. “Asjeblieft. Je moet zo maar even een smsje sturen, dan heb ik jou nummer ook. Waar woon je eigenlijk?”
“IJsselstein” En de deur van de lift ging weer dicht, het is gelijk een stuk stiller zonder Rick.

“Charlotte!” Een overbezorgde Julius omhelst haar en druk haar plat. “Waar ben je allemaal geweest?”
“In de stad, bij de duinen, gewoon wat gelopen.” Ze heeft geen zin om over Kasper en Rick te vertellen, Julius is zo al bezorgd genoeg. Te bezorgd eigenlijk, ze kan best op zichzelf passen. “Sorry dat het zo lang duurde, maar m’n hak is afgebroken.”
“Ja, je bent zo’n zes uur weggeweest! Maar ik ben blij dat je weer terug bent, ik heb je gemist.” Oké, dat is wel een beetje klef.
“Ik jou ook hoor.” Ze geeft Julius een kusje op zijn mond en loopt verder de kamer in. Haar kapotte hakken gooit ze in haar koffer - Julius had deze met behulp van Corianne ingepakt, zonder dat ze er iets vanaf wist - en gaat languit op een van de grote witte banken liggen. Julius zet de tv aan en neemt plaats op de andere bank. Misschien heeft hij wel door dat ze hem even niet naast zich wilt, of misschien vond hij het te krap. Samen kijken ze naar een of andere film, maar Charlotte gaat in haar hoofd alle gebeurtenissen van die avond na. Zal ze Rick gelijk maar sms’en? Waarom ook niet.
Hee Rick, lief dat je me dat hele stuk hebt gedragen! x Charlotte
Een paar seconden later trilt haar mobiel, die sms’t snel terug!
Hey schatje, is het gezellig daar met Juul? Je boft echt! liefs
Ze betrapt zichzelf op een teleurgesteld gevoel als het smsje van Corianne is, niet van Rick. Antwoorden doet ze later wel, dan heeft ze even tijd om te bedenken hoe ze het makkelijkst haar ervaringen tot nu toe verwoord in één simpel smsje.
“Ik ben moe, ik ga vast slapen.” Als ze langs Julius loopt drukt ze nog snel een kus op zijn hoofd.
“Is goed schatje, ik kom zo ook wel. Nog even dit afkijken.” Stiekem is ze blij dat hij niet meteen komt. Doen alsof je iemand leuk vind is niet zo gemakkelijk als ze zich van te voren had bedacht. Ze begint zich steeds meer te ergeren aan de kleine dingetjes die Juul doet, zoals zijn schoenen. Netjes naast elkaar uitgedaan. Niet uitgeschopt, netjes weggezet, precies naast elkaar op de schoenenplank. Zijn glas wijn, niet op de tafel maar op een onderzettertje. Ieder klein detail klopt bij hem. Zo is Charlotte niet. Zij is veel rommeliger, zorgelozer, misschien is minder volwassen wel de juiste beschrijving.
Het kingsize bed ligt heerlijk, binnen vijf minuten is ze in dromenland.

VERDER!?!?!?! :grinning:
sorry, dat was niet netjes :grimacing:

leuk stukje,
nieuwe? (A)

Nieuw stukje? :laughing:

[i]Leuk verhaaaal! doorgaaan (:

ps. wil je mijn verhaal ook even lezen ? :blush:
http://forum.girlscene.nl…_message/4881683#m4881683[/i]