loslaten

Mijn ouders zijn echt heel erg overbezorgd om alles wat ik doe en ik heb het idee dat ze me gewoon niet kunnen loslaten en daarom mag ik nu echt bijna niks. Ze houden mij zo kort met tijden dat ik weg mag enzo dat ik wel bij hun saampjes op de bank MOET zitten. Ik vertik dit en weet niet meer wat ik moet doen. Praten heb ik al geproberd maar het is 2 tegen 1 en ik begrijp wel dat het allemaal goed bedoeld is en voortkomt uit liefde maar ik dnek niet dat ik zo een normale jeugd kan leiden. Wat nu ? x

Mja, je bent 17 dus word het onderhand wel tijd dat ze je leren loslaten. Mijn ouders waren ook zo en wat bij mij het probleem heeft opgelost was vooral m’n eigen gang gaan en me niet langer houden aan hun absurde regels (de regels bij ons thuis gingen namelijk echt helemaal nergens over en ik mocht helemaal niets). In het begin werden ze telkens heel boos, maar ik had echt een attitude van ‘‘Ja, wat wou je doen? Me slaan ofzo?’’ en na een tijdje zeiden ze er niets meer van.

Hoe oud ben je? Want ik snap dat je minder tijd met je ouders wilt doorbrengen, en meer je eigen leventje wil leiden. Maar ik snap ook dat je ouders willen dat je gezellig met hun doet, dat was eerst ook het probleem tussen mijn moeder en mij. Toen ben ik vaker bij haar thuis gebleven en dat heeft ervoor gezorgd dat èn onze relatie beter werd en ik uiteindelijk ook meer mocht (dus het ging eigk vanzelf). En nu ben ik niet zo vaak meer thuis haha ;p

Ik zou je willen helpen, maar mijn verhaal slaat toch op niets dus, UP!
en sterkte! x

17? Dan wordt het idd wel eens stilaan tijd dat ze je beginnen te vertrouwen. Je bent binnen een jaar volwassen, dus het lijkt me dat je dan gewoon doet wat je wilt. In principe hebben ze dan toch niets meer over je te zeggen.
In de tussentijd zou ik toch blijven praten in de hoop dat ze het begrijpen. Heb je ze al eens geconfronteerd met het feit dat ze je niet kunnen loslaten?
Maak hen duidelijk dat je echt wel te vertrouwen bent en dat er niets is waar ze zich zorgen over moeten maken.
Even terzijde: ben je de oudste thuis?

Nee ik ben niet de oudste thuis, zou wel logisch zijn anders. Ik heb een oudere broer, hij mocht wel alles toen hij 17 was. volgensmijn ouders ligt het aan het feit dat ik een meisje ben. Ik bne opzich ook wel een mooi meisej vinden andere mensen en er word vaak naar de geroepen en gefloten. Dit vinden mijn ouders een eng idee als ze niet bij me zijn om me te beschermen. Ik doe het ok goed op school, doe klusjes in huis ik doe alles wat ze maar willen. Ze zeggen dat het niks met vertrouwen te maken heeft maar dat het gewoon zo is.

Mhm…
Kan je niet zeggen dat je, als je weggaat, je met vrienden bent die je wel zullen ‘beschermen’?

Dat heb ik inderdaad ook al vaker gezegt maar niks helpt. Het is echt hopeloos. Ik heb ook al eens gezegt dat als ze me alles verbieden ze me dwingen dingen stieken te doen. Ik vroeg ze of dat was wat ze wilde bereiken met hun gedrag? En toen zeiden ze ja dat gevaar lopen we nu ja maar het is niet anders. Ik begrijp totaal NIKS meer van mijn ouder.

Zal je waarschijnlijk pas begrijpen als je zelf ouder bent. Ik heb er ook geen idee van wat hen soms bezielt.