'Losing you' -- Story

Echt supergoed! Ik leef me helemaal in in het verhaal !

hahahahaa; onee, mijn nagel is gebroken! x0
vind die verhalen ook wel leuk hoor, mits (wat een woord >_<) ze goed geschreven zijn ^^

Door :smiling_face_with_three_hearts:

:flushed: ik ging ff footprints in the sand luisteren, en dit verhaal tegelijkertijd lezen, nou, de tranen prikken al achter mn ogen, en er is nieteens zoveel gebeurt nog,:blush:
DOOR:D

Haha, had ik ook! Ik vind dat nummer zo mooi (: Daarom heb ik hem ook in m’n verhaal gestopt! :drooling_face:

Jeeeeej. :metal:

Het is alweer maandag als mijn moeder me om kwart over zes wakker schudt voor school. ‘Opstaan, lieverd.’ Ik mompel wat, en mijn moeder verdwijnt uit mijn kamer. Ik ga rechtop zitten en wrijf in mijn ogen. Het vroeg opstaan heb ik altijd verschrikkelijk vonden. Slaapdronken loop ik naar mijn klerenkast en trek er een onopvallende sweater uit en een comfortabele broek. Met mijn kleren in mijn handen wankel ik naar de badkamer en kleed me langzaam aan. Ik probeer zo veel mogelijk tijd te rekken, zodat ik niet te veel hoef na te denken. Ik strompel de trap af, ga naar de kelder en pak drie boterhammen uit de vriezer. Als ik terug boven ben, pak ik de broodrooster en duw er met moeite een boterham in. Mijn andere twee boterhammen besmeer ik met chocoladepasta, waarna ik ze in mijn broodtrommel doe. Ik laat me op de bank zakken en wacht tot mijn brood klaar is.

Ik zit op de voorste stoel in de bus. Het is een van mijn favoriete stoelen omdat je dan even alleen bent en tijd voor jezelf hebt. Als ik naast een onbekende ga zitten, heb ik het gevoel dat alles wat ik doe word bestudeert; een heel ongemakkelijk gevoel. Ook kan ik zo beter naar buiten kijken, tegen mijn misselijkheid. Ik wrijf met mijn hand de condens van het raam zodat ik alles kan zien. De bus zit propvol, nadat we de drukste haltes voorbij zijn gereden. Een oud, rimpelig vrouwtje komt de bus binnen en kijkt teleurgesteld als ze ziet hoe vol de bus is. Ik tik op haar schouder. ‘Wilt u misschien hier zitten?’ De vrouw kijkt me dankbaar aan en ik klim van de stoel af. Ze gaat zitten en lacht naar me. ‘Zulke jeugd moeten we meer hebben in Nederland.’ Ik glimlach en wend dan mijn gezicht af. Je bent er net eentje kwijt geraakt, denk ik.

ik zei toch dat je goed kon schrijven ;$
upjeeee!

ga je nog verder schrijven??
ben benieuwd!!!

Ik wil best verder schrijven, maar ik heb maar drie followers ofzo. xd
Ik schrijf verder als ik meer reacties krijg, sorry… :blush:

Nog een followerr.

super verhaal, asjeblieft ga verder:$!