Ligt het aan mij?

Ik zit met mezelf in de knoop. Ik vond een jongen leuk in de 1e (en ik ga naar de 4e dus dat ik al wel lang geleden). We zaten in de 2e ook nog bij elkaar in de klas maar hij ging steeds meer met een ander meisje om. En dit jaar (2 weken geleden ongeveer) zei een jongen dat hij mij leuk vind. En nu zag ik hem vrijdag weer maar hij keek geen een keer naar mij. Ik heb zo’n gevoel dat het allemaal aan mij licht. Ik ben hartstikke verlegen en ik weet niet hoe ik een gesprek moet aanknopen en al helemaal als ik een jongen leuk vind, ik sla dan altijd dicht, als je het zo zegt. En ik vind het ook vreselijk dat ik ‘afwacht’ op iets wat waarschijnlijk niet/nooit gaat gebeuren…

  • Op whatsapp praat ik trouwens aan een stuk door en thuis ook.

Ik denk dat dit allemaal vanzelf wel komt hoe ouder je wordt. Ik weet het, dat is een kut antwoord maar ik denk wel dat het zo is. En anders moet je de gok wagen/initiatief nemen, zo leer je vanzelf opener te worden.

Klopt, zoals zij zegt.
Als je hem echt leuk vind moet je de gok wagen om het met hem er over te hebben. Niet geschoten is altijd mis.