life the life, life the dream, no fear!

Live the life, live the dream, no Fear!

Het onwerkelijke begint nu eindelijk werkelijk te worden. De droom die ik jaren lang heb gehad, maar er nooit van had gedacht dat er iets van zou uitkomen, begint nu toch daadwerkelijk realiteit te worden.
Ik zou graag een wereldreis willen maken en alle mooie, bijzondere en speciale plekken van de wereld zien. elk werelddeel, elk land, elke provincie, elke stad en elke zee maar dat is toch ook wel de droom die goed in het liedje past van Marco Borsato ‘de meeste dromen zijn bedrog’ en onze Marco heeft het goed want niet alle dromen zijn bedrog de mijne staat nu op het punt om voor een deel uit te komen.

Ik ga dan misschien niet die lang gedroomde wereldreis maken maar ik ga wel een heel ander groot avontuur tegemoet. Ik ga een ander deel van de wereld zien en meemaken zoals je het normaal niet meemaakt op vakantie.

Ik ga mijn droom en mijn avontuur tegemoet. Ik ga als au pair een jaar naar Amerika. Het idee is toch nog een beetje gek en het voelt ook nog echt als een droom. Tot een paar maanden terug was ik er nog van overtuigt dat ik volgend schooljaar in utrecht aan een hbo studie zou beginnen en daar op kamers het studentenleven onveilig zou gaan maken. Nu een paar maanden later heb ik een ontzettend lief gezin en ben ik volop mijn visum en vertrek aan het regelen. Er zijn leuke maar ook minder leuke dingen, maar vooral de verbazing van mensen met de vraag hoe kom je daar nou bij en daar heb ik nog nooit eerder over gehoord is er leuk. Maar hoe ben ik nou op het idee gekomen om het leven wat ik hier heb achter me te laten en voor een jaar lang The American Dream te gaan achtervolgen?

Het afgelopen jaar heb ik op school, om heel eerlijk te zijn niet veel gedaan. Ik ging veel liever werken dan dat ik naar school ging of door andere omstandigheden had ik wel wat anders aan mijn hoofd dan dat ik voor de zoveelste keer ging oefenen voor een examen Engels, mijn tijd zitten te verdoen achter de computer bij Nederlands waar je meer op de klok en Hyves aan het kijken was dan dat er ook maar iemand bezig was echt wat voor Nederlands te doen, of iets proberen te begrijpen van die wiskundige formules, en hoe goed onze juffrouw ook was, nee, een wiskunde knobbel heb ik niet, zal ik ook nooit krijgen en de rekenmachine zal altijd mijn beste vriend zijn. Dus tegen het einde van het schooljaar met mijn cijferlijst in de hand begon ik me toch lichtelijk zorgen te maken over of ik dit jaar mijn diploma nou wel zou halen. Wat moest ik toch gaan doen als ik het niet zou halen? Voor èèn jaar op deze school blijven, het laatste vak nog proberen te halen. De motivatie daarvoor was echter ver te zoeken en wist zeker dat als ik voor deze keuze zou graag dat ik na een maand of twee zo goed als nooit meer aanwezig zou zijn. Een jaar naar het buitenland gaan en terugkomen om staatsexamen te doen en zo alsnog mijn havo diploma halen klonk al een stuk aantrekkelijker, maar hoe haal ik in Gods naam het geld vandaan. Ik had wel wat spaar geld maar om mijn ultieme droom van een wereldreis in vervulling te laten gaan, bij lange na niet. Een goedkope en leuke manier om een jaar lang naar het buitenland te gaan moest gezocht worden en het duurde niet lang voordat ik die gevonden had.

Ik heb het altijd al erg leuk gevonden om met kinderen te werken en Amerika staat hoog op mijn verlanglijstje om een keer naartoe te gaan dus om als au pair naar Amerika te gaan lijkt te mooi om waar te zijn. Toch blijkt het makkelijk dan gedacht dus heb me snel aangemeld bij Travel Active en het duurde niet lang voordat ik een heel boekwerk met formulieren in huis had. De vreugde en het enthousiasme zijn dan als snel overrompelt door de vele formulieren en dingen die ik moet aanvragen. Lang heb ik gewacht met het invullen van de formulieren voordat ik uiteindelijk het pakket heb ingeleverd. Je besluit om iets te gaan doen en dan hangt het van stapels papieren die je invult af of dat de droom die je nu voor ogen hebt door kan gaan. Door die druk die ik zelf op de formulieren heb gelegt heb ik er lang tegen aan gehikt maar op 31 mei is het dan zo ver ik heb alles ingestuurd en heb een mailtje terug gehad dat het er prima uitziet en mag 7 juni op interview komen in Venray. Weer een stapje dichterbij.

Op de nacht voor de afspraak in Venray lopen de zenuwen hoog op. Ik zit op dat moment op het vliegveld in Bulgarije, het vliegtuig zou al moeten vertrekken en we zijn nog steeds niet opgeroepen om te gaan boarden en dan ineens donker, pikken donker en geen lichtje meer te zien. Gelukkig springt enkele minuten later weer een deel van het licht aan maar de stress is nu niet meer om te houden. Er komt rook uit een ander gebouw en ik die op dat moment niet meer weet waar ze het zoeken moet bedenkt meteen alle rampscenario’s. Als na 10 minuten ook de andere lichten langzaam aan gaan, begint te stress weer wat weg te ebben en wanneer er niet veel later wordt omgeroepen flight 712 to Amsterdam Airport is ready to board weet ik niet hoe snel ik naar beneden moet komen. Gaat het toch nog goed komen. Op schiphol en 2,5 uur later thuis aangekomen duik ik lekker mijn bed in, nog een paar uurtjes rusten voordat we weer in de auto stappen naar Venray.

Er staat in je titel; life the life, life the dream…

haha foutje thnx

Is het een verhaal of echt?

het verhaal is echt