life of keia .

‘Heey Kei’ Ik zie mijn beste vriendin Zoey aan komen lopen en mijn ex-beste vriendin Tiffany.
‘Heey Keia’ Zegt Tiffany er zachtjes achteraan. Hoe durft ze, die slet!
‘Rot op.’ Zeg ik kwaad. Teleurgesteld loop ze weg.
‘Kei, dit moet echt ophouden!’
‘Weet jij wel wat ze allemaal heeft aangericht!’ Zeg ik bijna huilend. Dan zie ik Kayne aan lopen. De mooist en populairste jongen van heel fucking High Lowell .Hij was van mij. Tot het grote feest bij Madison Taylor thuis. Dat allesverwoestende feest. Dan kruizen onze blikken elkaar. Hij kijkt onzeker. Kayne Jones kijkt onzeker. Dan loopt hij naar me toe.
‘Keia, kunnen we even praten.’ Dan kijk hij Zoey aan. ‘Onder vier ogen?’
‘Nee! Laat me met rust! Het is over!’ Huilend loop ik uit de fietsenstalling, zo het schoolplein op, de school in. Iedereen kijkt me aan en begint te fluisteren met de persoon naast zich. Maar het maakt ook niet meer uit. Ik heb al de 3 belangerijkste mensen in mijn leven verloren. Er zijn er nog maar 2 over. Daarom moet ik Zoey en me moeder koesteren. Van de drie anderen is het hun eigen schuld. Behalve van me vader. Die ouwe werkte in de twintowers. Wist hij veel dan Bin Laden gek in zijn hoofd was. Hij dacht ik zit op de hoogste verdieping. Al ik van het gebouw afspring overleef ik het wél. Ik grinnik zachtjes door me tranen heen. Mijn eigenwijsheid heb ik van hem. Kayne en Tiffany kunnen gewoon de tering krijgen!
Dan voel ik een hand op me schouder.
‘Gaat het wel?’ vraagt een stem vervolgens. Snel draai ik me om om te zien wie het is. Dan sta ik ook in oog met een jongen, de jongen die me op me vorige school heeft kapot gemaakt. Ik was verliefd op hem, maar hij sprak niet tegen me. Hij haat me. Ik zie aan ze gezicht dat hij zelf ook schrikt.
‘Oh dus nu kan je opeens wel praten. Laat me met rust, Joshua. Je hebt me leven al genoeg geruïneerd.’ Schreeuw ik huilend. Iedereen kijkt me aan. Snel ren ik weg. Weg van de leerlingen. Naar het gedeelte waar nooit iemand komt. Ik ga huilend onder de trap zitten. Doe me iPOD in mij oren en mijn haar voor mijn gezicht.

‘Peeps, er is fittie.’ Roept Regilio door de school. Natuurlijk rennen er gelijk leerlingen heen. Maar ik blijf rustig op mijn plek zitten.
‘Kayne hou op! Straks vermoord je haar nog!’ Hoor ik Zoey roepen.
Snel sta ik op. Veeg me tranen weg. Veeg me haar naar achteren en ren naar het rondje midden in de aula. Ik ren het rondje in en zie Tiffany gillen. Kayne huilend
‘Ze was alles dat ik had, alles. Zonder haar heeft me leven geen zin! Moet je echt alles van me afnemen?! Nu haat ze me! Voor altijd! Ze zei het net nog! Door 1 kus. Die je me toevallig moest geven!’
‘Kayne!’ Ik ren naar hem toe en sla mijn armen om middel. En leg mijn hoofd op zijn rug. Meteen houd hij op. Zoey trekt Tiffany gauw weg naar buiten. Iedereen loopt teleurgesteld weg. Kayne zakt huilend op de grond.
‘Alstjeblieft. Laat me het uit leggen.’
‘Oké, maar het is al goed.’
‘Op dat feest. Ging je even met iemand anders praten. En toen kwam Tiffany naar me lopen. Ze had 12 shotjes in haar hand. 6 per persoon. Ik nam ze. Ik was toen zwaar dronken. Ik wist niet meer wat ik deed. Voor dat ik het wist. Stonden we in een kamer. Ik zei nog; “Tiff, ik ga met Keia. Laten we niets stoms doen.”. Ze luisterde niet. Ze trok haar shirt uit. En ik had mezelf niet meer in de hand. Ze begon me te zoenen. En ik zoende terug. Toen stond jij daar. In de deur opening. Huilend.’
‘Kay, ik geloof je en ik wil ook echt proberen om het weer opnieuw te proberen. Ik heb écht tijd nodig om te denken. Je hebt me veel pijn gedaan. En ik wa…’
Kayne legt zijn lippen op die van mij en zoent me zachtjes.
‘Is het weer goed.’ Vraagt hij terwijl hij zijn handen door me haar haald.
‘Oké, maar dit is je laatste kans.’ Zei ik onzeker, gelukkig merkte hij het niet. Ik wist dat er een andere jongen in het spel was. Sinds hij tegen me sprak dacht ik aan hem. Natuurlijk hou ik veel meer van Kayne, maar er was nog een andere. Kayne wist geen eens dat Joshua bij ons op school zat. Maar daar zou hij snel genoeg achter komen.

leuk verhaal!
verder! :grinning:

Goede verhaallijn let alleen op je spelling :slightly_smiling_face:
Bijv.

‘Rot op,zeg ik kwaad.
Doe mijn/m’n iPOD
‘Peeps, er is fittie,roept Regilio
Alsjeblieft, laat me het uit leggen.’
‘Is het weer goed?vraagt hij terwijl hij zijn handen door mijn/m’n haar haalt.
‘Weet jij wel wat ze allemaal heeft aangericht?zeg ik bijna huilend.
mijn/m’n moeder koesteren

Niet dat ik je verhaal wil afkraken, ik wil je alleen maar helpen
Probeer m’n of mijn te zeggen in plaats van me  me is wederkerend en is dus geen goede spelling daar voor.
Kijk ook goed naar wanneer je een komma plaatst in plaats van een punt. Hoop dat je er iets aan hebt!

Bedankt & mijn computer doet automatisch een hoofdletter. ik ga ff op de m’n/mijn letten.


‘Hallo? Is er iemand thuis? Mam? Char?’ Roep ik als ik thuis kom. Charelle moet snel thuis komen. We moesten naar voetbal. Me moeder is vast weer aan het tippelen. Ze verteld het niemand. Maar ze is eigenlijk een prostituee. Ja, de moeder van Keia Jonhson, is een hoer. Ik woon in een achterbuurt. Ik word hier geaccepteerd. Maar dat komt door mijn huidskleur. Veel mensen hier zijn bruin. Veel zijn ook blank, maar toch. Bruin is in de meerderheid. Niemand weet ervan. Mijn oma van mijn vaderkant heeft een hekel aan mijn moeder. Dus ze weigert ons geld te geven. Ze woont in een villa. Ze wil niet dat ik gepest word, dus ik mag haar huis gebruiken als vrienden willen langs komen. Mijn tante is dan me moeder. Er gebeurt het zelfde met Charelle. Het is hard om te leven in een ghetto. Ik zie elke dag ruzies. Elke dag mensen die worden doodgeschoten. Ik eet elke dag rijst met honing. Mensen vragen altijd. Waarom ben je zo dun, maar ik kan ze de waarheid helaas niet vertellen. Ik heb dure kleding van mijn oma. Alles heb ik van haar. Als zij dood gaat, erven Char en ik al het geld. Dan word er aan gebeld. Dat zal Charelle wel zijn. Snel op ik de deur. Nee, dit kan niet waar zijn.
‘Joshua, wat doe je hier?!’ Vraag ik geschrokken.
‘Ik wil graag met je praten. Dus ik kwam achter je aan. Ik dacht…’
‘Kom binnen. Liegen heeft nu toch geen zin meer.’
Hij gaat op de bank zitten. Een beetje huilend vertel ik het verhaal. Huilend val ik in zijn armen. Hij troost me en fluistert zachtjes woordjes in mijn oor.
‘Ik moet gaan. Me moeder word gek als ik niet op tijd thuis ben.’ Snel geeft hij me een zoen op me wang en vertrekt.
Als hij weg is laat ik me zelf ik de bank/bed vallen. Ik kan Kayne niet alleen laten. Niet in deze tijd. Zijn hele familie is uitgemoord door de ex van zijn moeder. Hij was niet thuis. Maar hoe kan ik tegen hem zeggen dat ik van hem hou. Als ik verliefd ben op Joshua, alweer. Hij mag er in iedergeval niet achterkomen. Dan heeft Joshua letterlijk geen leven meer.

‘Ik ga eerst douchen.’ Nadat Charelle was thuis gekomen gingen we gelijk naar voetbal. Ik zeg altijd ik eerst douchen als ik thuis kom, maar uiteindelijk douch ik als laatste. Als me moeder thuis komt zitten Charelle en ik in onze pyjama voor de tv.
‘Heé, meiden. Hoe was het vandaag.’ Vraagt me moeder.
‘Goed hoor, maar ma. Euhm… Joshua, is me gevolgd e…’
‘Joshua? Wat deed hij hier? Haat hij je niet.’ Vraagt ze verbaast
‘Hij zit bij ons op school. Sinds vandaag. En hij wilde het met me uitpraten, dus hij heeft me gevolgt. Dus ik moest wel. Hij heeft me getroost toen ik vertelde over papa.’
‘Oké, ik ga even rijst koken.’ Zegt mijn moeder en loopt naar de keuken. Dan gaat de bel.
‘Ik ga wel.’ Roep ik gauw.
Snel open ik de deur en daar staat joshua. Me een tas.
‘Hoi’ zeg ik verlegen
‘Hé, ik heb iets voor je. Ik moet gelijk weg.’ Snel geeft hij mijn de tas en geeft me een zoen op me wang en loopt naar zijn auto en scheurt weg. Verbijsterd sta ik voor de deur. Ja, ik weet het. In mijn pyjama. Snel doe ik de deur dicht en begin te huilen.
‘Mam?’ Me moeder komt snel naar me toe.
‘Wat is er?’ Ik geef haar de tas. Ze loopt naar de bank en gooit het leeg. Er zit eten in; Pizza, brood, boter, melk, kaas, worst, zalm, vlees, aardappelen, etc. Alles wat we nodig hebben. Charelle begint te gillen.
Me moeder begint met aardappelen te snijden, groenten te koken en vlees bakken.
Dan kijken me moeder en Charella me aan.
‘Je moet het aan Kayne vertellen. Ook van Joshua. Je moet nadenken. Zeg dat.’ Zegt me zus.
‘Char, je hebt het zelf gezien. Het was een paar weken uit en hij slaat Tiff in elkaar. Hij gaat Joshua vermóórden. En je weet dat. Ik weet dat ik verliefd ben op Jo…’ Snel sla ik mijn handen voor me mond.
‘Nee! Kei, je moet écht met Kayne gaan praten. Voordat hij er zélf achterkomt!’

Snel eet ik me brood op. Ik loop de deur uit om naar school te gaan. Dan staat Joshua voor me neus.
‘Hé Kei, ik dacht misschien kan ik je naar school brengen. Hoef je niet te lopen…’
‘Graag, ik heb blaren, dus dank je.’

‘Bedankt voor de lift. Ik spreek je zo wel weer.’ Snel geef ik Joshua een knuffel.
Ik loop naar Kayne toe.
‘He Schatje!’ zegt Kayne en kijkt naar Joshua.
‘Hoi’ zeg ik zachtjes.
‘Wie is dat. Die jongen die je naar school bracht.’ Vraagt hij jaloers
‘Ja, dat is Joshua. Ja, ik wilde graag even met je praten.’ zeg ik zachtjes.
‘Ja, wat is er?’ vraagt hij onzeker
‘Wat ik gister zei meende ik. Ik heb echt tijd nodig om te denken. Ik laat het over een week wel weten wat ik écht wil.’ zeg ik stil en loop weg.

Ik zie nog steeds me ipv mijn/ m’n (a)
Haha wow wel cruel en recht voor de raap ben je hoor!
Je vergeet ook vaak woordjes af te maken, maakt fouten in namen en zinnen… jammer hoor :slightly_smiling_face:
Misschien iets vaker nakijken?
Maar ga verder! Tis wel vermakend ^^