Liefde of vrienden?

Heyhoi!
Oké, dit is de eerste keer dat ik iets op dit forum plaats maar het moet er gewoon even uit en misschien heeft iemand wel wat advies voor me. Here’s the deal: ik heb nu al iets meer dan een jaar een relatie met een jongen die ik, voordat we een relatie kregen, nog geen maand kende. Het ging allemaal heel snel, en de eerste maanden was het ook echt liefde, als je snapt wat ik bedoel. Sinds oktober woont hij bij mij en mijn ouders in vanwege zijn thuissituatie, maar sinds een paar maanden, ik denk sinds november ongeveer, voelt het voor mij aan alsof ik meer van hem houdt op een ‘vrienden-manier’, in plaats van een ‘relatie-manier’. Ik zit hier heel erg mee en heb het er al vaker met hem over gehad. Als ik het vervolgens aan hem vertelde dat de liefde een beetje in een dal zat, ging het de volgende week weer wat omhoog. Maar op dit moment voel ik me echt heel erg goed als ik denk over de keuze om (tijdelijk) uit elkaar te gaan en gewoon als vrienden verdergaan. Dit gaat heel erg tegen mijn aard in, want normaal denk ik altijd eerst aan anderen en denk vervolgens pas aan mezelf, iets wat ik nu dus niet doe. Ook vind ik het gewoon klote dat het zo gaat, ik weet namelijk nog zeker dat hij nog echt van me houdt, maar ik wil mezelf niet langer aan het lijntje houden. Herkent een van jullie je hierin of heeft iemand advies voor me? Ik heb namelijk geen echte vriendinnen met wie ik kan praten, dus ik sta er eigenlijk alleen voor. Ik hoop dat iemand me een beetje kan helpen, want mijn gevoelens praten op dit moment Chinees en ik versta er letterlijk helemaal niks van.
Liefs,
S.

Dat klinkt als een lastig dilemma! Wat ik opmaak uit je verhaal is hij al vrij snel nadat jullie een relatie kregen bij jullie ingetrokken, klopt dat? Dan mijn volgende vraag: doen jullie nog wel eens leuke dingen samen, sinds jullie in één huis wonen? Daarmee bedoel ik dus buitenshuis. Als dit niet zo is, zou dit wel eens een reden kunnen zijn waarom je nu meer op een ‘vrienden-manier’ van hem houdt dan voorheen. Wat zorgde er na je gesprek met hem voor dat de liefde weer een beetje omhoog ging? Ik probeer een beetje een beeld te kregen van wat de redenen kunnen zijn.
Als je echt het idee hebt dat je gevoelens voor hem niet meer zullen veranderen, zou ik toch goed nadenken of er nog wel een kans is dat je liefdes-gevoelens nog terugkomen of dat je toch beter geheel eerlijk kunt zijn tegen hem.

We hebben sinds januari 2017 een relatie en eind september is hij bij ons ingetrokken. En wat je zegt over leuke dingen doen, daar heb je inderdaad een punt. We gaan wel eens met mijn ouders ergens heen, naar het casino of naar de stad, met echt met z’n tweetjes doen we eigenlijk niks. Dat ga ik zeker eens proberen! Dankjewel alvast voor de hulp, dat stel ik heel erg op prijs!

Ik zou het pas uitmaken als hij niet meer bij je ouders woont.

Dat is nu een beetje het probleem; ik vind dat ik hem niet zomaar opeens uit huis kan zetten, snap je? Ik vind het super lastig om in zo’n situatie aan mezelf te denken, want ik zet anderen altijd op de eerste plek, maar ik merk nu dat ik mezelf aan het vertrappen ben en dat heb ik al twee relaties lang gedaan dus ik wil dat absoluut geen derde keer meer. Maar als ik aan mezelf denk en zie hoeveel pijn ik hem ermee doe, dan schuif ik mezelf automatisch weer op naar een tweede of derde plek dus het is lekker tegenstrijdig allemaal :frowning_face:

Nee, je kan hem niet zomaar opeens uit huis zetten, maar je het er wel over gaan hebben hoe hij op termijn weer terug naar zijn ouders kan of ergens anders gaat wonen. Ik denk dat het goed is voor jullie relatie als jullie niet samen wonen, niet in dit stadium van de relatie teminste.

Daar heb je volkomen gelijk in. Dat is ook wat ik nu in ieder geval het liefste ook wil, gewoon een relatie als eerst of een tijdelijke ‘break’ om het zo maar even te noemen. Ik denk dat ik op dit moment maar gewoon echt even tegen mijn principes in moet gaan en echt aan mezelf moet gaan denken, hoe moeilijk dat ook zal zijn… Dankjewel in ieder geval voor je reacties, dat waardeer ik echt heel erg!

Ik hoop dat je er een beetje uitkomt :confused:\ . Het is normaal gesproken al lastig om een beslissing te maken over een relatie, maar natuurlijk helemaal als de andere persoon bij jou inwoont. Ik hoop in elk geval dat, wat je ook beslist, je vriend het kan begrijpen.

Hey lieve meiden!
Ik kan nu gelukkig zeggen dat alles goed is gekomen! Na een paar keer heel goed gepraat te hebben, een paar leuke ‘dates’ te hebben gehad en na een hele hoop gehuil zijn mijn vriend en ik nog steeds gelukkig bij elkaar. Dat dit dal voorbij is gekomen heeft wel gezorgd voor een piek en het lijkt wel alsof ik nog nooit zo verliefd ben geweest. We hebben ook een weekendje weg geboekt in een vakantieparkje om even met zijn tweetjes weg te zijn en er echt eens met zijn tweeën voor te staan.
Nogmaals bedankt voor alle reacties, ik waardeer het echt!
Liefs,
S

Jemig, dit is echt bijna absurd. Mijn vriend en ik kregen in juni een relatie en in September trok hij, wegens zijn thuissituatie, bij mij en mijn ouders in. En ik heb al vaker tegen hem gezegd dat het soms meer als huisgenoten met benefits voelt dan wat anders, ik merk soms dat mijn verliefdheid weg is en durf het dan niet uit te maken omdat ik hem niet zomaar er uit wil trappen.
Fijn dat het nu beter bij jullie gaat! Hoe lang gaat het al beter? Bij ons is er namelijk ook sprake van dalen en pieken, maar ik ben zelf nu van plan om binnenkort samen een kamer te zoeken in een stad tussen onze scholen in. Misschien is dit ook een optie voor jou, mocht je je ooit weer in een dal bevinden. Hoop het niet natuurlijk, succes!!

Wat fijn om te horen dat het nu beter gaat met jullie relatie! Echt leuk dat jullie samen een weekendje weg hebben geboekt :slightly_smiling_face: Veel plezier alvast!