Levensvuur [verhaal]

Ik heb hier al eerder een verhaal geschreven (Elizabeth), helaas liep dat niet zo goed en heb ik het niet afgeschreven. Maar ik wil het graag opnieuw proberen! Ik probeer elke week iniedergeval 1 à 2 keer te updaten.
Hier het begin:

Soms is de drang om achterom te kijken zo groot, de verleiding kan je bijna niet te weerstaan. Alleen ik wist wel beter. Ik wist dondersgoed dat ik niet achterom moest kijken.
Links?
Er was niks.
Rechts?
De kust was veilig.
Ik probeerde zo hard te rennen als ik kon, maar iets trok me terug.
Zachtjes hoorde ik de bewakers op en neer lopen.
Verstijfd bleef ik achter de grote metalen deur staan, er liep een bewaker naar buiten.
‘’ Ze is er vast wel klaar voor, ik denk dat we wel kunnen beginnen. ‘’
Er verscheen een grote brok in m’n keel, maar ik probeerde hem door te slikken.
Ik kon haar eigenlijk niet alleen laten.
Die gedachte probeerde ik uit mijn hoofd te bannen.
Als ik niet weg ging, dan zouden we er allebei aangaan.
‘’ Zo Anna, ga je mee?’’ hoorde ik in de verte.
Het geschreeuw drong in mijn botten door, maar hoe barbaars het ook klonk, aan sommige dingen raak je gewend. Het leven hier maakte je een robot.
Mijn lichaam zette het weer op een rennen. Mijn ziel zette het op het schreeuwen, maar alleen van binnen. Als ze ook maar merkte dat ik niet in mijn cel zat, was ik nog niet jarig.

verder, of niet?

Opzich wel leuk,
Je hoeft alleen niet elke zin op een nieuwe regel te beginnen. (;

haha, ok !

Weer eens wat anders.
Toch stoor ik me aan de hoeveelheid enter’s die je gebruikt :’]

En wie bedoel je met ‘ze’ in de laatste zin?

ik zal stoppen met die enter’s gebruiken, haha. dat is een beetje automatisch :stuck_out_tongue:, dat ze is eigenlijk een beetje geheimzinnig, maar nu kan je er nog van op aan dat het de bewakers zijn

ik denk dat ze die bewakers bedoelt.

Als je het over de bewakers hebt, dan moet het merkten zijn, en niet merkte (’:
Het werkwoord slaat op BEWAKERS, wat meervoud is, waardoor het werkwoord ook in meervoud moet worden gezet.

oké, dat snap ik ook wel :wink: maar ik vraag op mn verhaal te letten, niet op mn eventuele spelfouten:P

Ja, maar dat heeft met je verhaal te maken, mijns inziens.
Ik haak af met het lezen van een verhaal, wanneer ik herhaaldelijk stuit op fouten.

oké dan, ik zal er wat meer opletten ; )

Ik vind je woordkeuze heel raar, en af en toe irriterend. Ik heb echt geen idee van wat je bedoelt.

(met je woordkeuze bedoel ik: “Er verscheen een brok in mijn keel.” Een brok kán niet verschijnen)

Let btw ook op je tijden. (hoe barbaars het ook klonk → klinkt)

oke daar moest ik om lachen :grinning_face_with_smiling_eyes:

verder !!!

van kritiek wordt je alleen maar beter, dus bedankt!
ik zal jullie tips gebruiken:P

ik ga verder en zie wel wat er gebeurt.

Ik had het gevoel alsof ik al eeuwig achter de grote deur stond. Eigenlijk wilde ik verder rennen, maar mijn benen werkten niet mee. Het angstgevoel bekroop me. Wat als ze me konden horen ademen? Langzaam verschoof ik mijn voeten en keek ik langs de deur. Geen bewakers. Ik kon niet anders dan het risico nemen. Voor de laatste keer keek ik weer langs de deur. Zonder na te denken begon ik weer te rennen. Ik wist waar de uitgang was, en dat Joey daar op me stond te wachten. Hij zou me helpen te ontsnappen, met gevaar voor eigen leven.
Verzonken in gedachtes stopte ik en keek ik om me heen. Grote glazen wanden gaapten me aan. De grijzen deuren leken nog groter dan normaal.
Waar was ik?
Ik hield mijn adem in en dacht terug aan het feit dat ze me misschien konden horen. Concentreer je, sprak ik mezelf toe. Ik kan hier niet blijven staan. Panisch keek ik om me heen. Het angstgevoel bekroop me opnieuw.
Voetstappen.

super!
verderverderverderverderverderverderverderverderverderverderverderverderverderverderverderverder…
duidelijk genoeg? :stuck_out_tongue:

wauw, echt mooi geschreven!
ga (inderdaad! :stuck_out_tongue:) maar snel verder

ik ga weer verder als mn toetsweek voorbij is!

wow… mooizeg

ik heb weer wat inspiratie, dus vrijdag of zaterdag, komt er een nieuw stuk