Leerplichtambtenaar, terwijl ik wel graag naar school heen wil!

Vorig jaar ben ik bij mijn opleiding (MBO 4) blijven zitten. Ik had geen plezier dat jaar, ging er niet graag heen, had geen interesse in de vakken en wist ook zeker dat ik dat niet wilde doen in mijn toekomst.
Toch heb ik dat jaar afgemaakt en stage gelopen, in de laatste week van mijn stage bij een meubel design fabriek ben ik door mijn mentor gebeld met de mededeling dat ik was blijven zitten en een jaar over moest doen of een nieuwe opleiding moest zoeken.

Ik koos voor dat laatste, een jaar overdoen zag ik niet zitten. Maar een nieuwe opleiding wist ik ook zo snel niet te vinden. Waardoor ik na de zomer toch ben terug gegaan, aangezien ik bang was om een fout te maken.

Zes weken terug ben ik gestopt. En heb ik samen met mijn moeder, de decaan en mijn mentor destijds een gesprek gehad. Ze hebben mij de optie loopbaanklas voorgelegd waar je dus met jezelf bezig bent om te onderzoeken wat je graag zou willen doen.
Ik ben geen meisje dat totaal niet weet wat haar interesses zijn. Ik heb nooit zorg leuk gevonden en techniek ook niet. Mode, Toerisme…daar zie ik mezelf wel een opleiding in doen.

Nu ik in de loopbaanklas zit, hebben we de eerste week een aantal testjes gemaakt. Waar precies dezelfde dingen uitkwamen die ik al verwacht had(Stewardess, ondernemer detailhandel, modeagent, juwelier, hostess etc) Ik ben de opleidingen bij mij in de buurt daarvoor gaan zoeken, de opendagen in mijn agenda gezet en de financieringen opgezocht, maar dit heb ik allemaal zelf gedaan.

Toen de tweede week maakte we kennis met de vakken week, waar ik in eerste instantie niet tegenop zag…totdat ik doorhad wat mijn vakken waren.
Bloemkool koken, aardappels schillen, dromenvangers maken, figuren uitknippen, en een verslag maken over je favoriete artiest.
Hier maak je een meisje die al 1,5 jaar Marketing en Communicatie erop heeft zitten, totaal niet blij mee. En ik heb ook gezegd dat ik hier niet tot februari(Wanneer de loopbaanklas fase erop zit) hiermee door wil gaan, omdat al die onderdelen mij niet helpen bij mijn studiekeuze. Ik vind het bezigheids therapie.

Nu word ik donderdag achttien, en heb mijn moeder verteld dat ik er mee wil stoppen, die erg teleurgesteld en boos is. Ze vind dat ik makkelijk die aantal weken nog kan doorkomen. De ruzie is zo hoog opgelopen dat ik nu met weinig spullen bij mijn vriend slaap. (lees: ook geen schoolspullen, wanneer ik op school kom word ik weggestuurd) Ik ben dus al 2 dagen niet meer naar school geweest en kreeg vandaag een brief dat ze op mijn verjaardag een gesprek willen met mijn decaan, leerplicht ambtenaar, mentor en de zorgcoordinator.
Mijn moeder wilt niet mee.

Vanmiddag geprobeerd te bellen met die vrouw van wie ik de brief heb gehad om de afspraak te verzetten, aangezien ik ook mijn eerste rijles heb die dag. Ik kreeg een heftige discussie waarin mijn verhaal niet gehoord werd, en als ik niet kon opdagen tijdens het gesprek, ik de consequenties daarvan moet aanvaarden(Ik denk een boete of iets)
Ik heb de mensen in mijn omgeving, ook op school en in die klas duidelijk gemaakt al een aantal weken, dat ik in februari WIL en GA starten (Dat kan helaas niet op mijn huidige roc’s want die biedt de opleidingen niet aan die ik zie zitten) Maar toch word dit niet gehoord.

Ik snap het probleem nou niet zo goed. Ik ben nog bereid om december af te maken, en in Januari alle open dagen te bezoeken en begin februari te starten. Toch doen ze hier niet makkelijk over omdat ik er 2 dagen niet ben geweest. Maar ik heb nu het gevoel dat ik op het matje word geroepen en gedwongen word om met die klas door te gaan, terwijl ik met mijn decaan besproken heb ook, als dit niet iets voor mij was en ik eruit zou komen, ik ermee kon en mocht stoppen.

Wat is nou wijsheid?

Ik zou een gesprek met je decaan aangaan. Zo snel mogelijk.
Vertel alles wat je hier hebt verteld, maak duidelijk hoe gemotiveerd je bent en dat juist daarom deze klas niet goed voelt.
Maak duidelijk dat je het vervelend vindt dat je twee dagen niet bent geweest.
Oftewel probeer een ontzettend goede indruk achter te laten.

Ga naar je decaan, zoals moriarty al zegt. En maak het gewoon goed met je moeder. Leg haar rustig uit dat het voor jou ook niet leuk is om te stoppen, maar dat het nog erger voor je is als je naar een opleiding gaat die helemaal niet bij je past.

Mmm, mijn excuses op voorhand, maar ik kan hier niet echt met medelijden op reageren en ik denk niet dat medelijden jou nu gaat helpen. Het kan in mijn ogen niet dat je na een zomer tijd werkelijk niks hebt gevonden dat je interesseert en dan kiest voor een opleiding waarvan je weet dat het je niet lukt?

De fout ligt niet bij jouw school… Zij bieden jou een oplossing aan en jij neemt 'm niet dankbaar aan, terwijl vele scholen je gewoon de laan zouden uitsturen in jouw geval. Dus de enige tip die ik voor je heb is zo snel mogelijk met een plan B komen en iets doen met de tijd die je nog rest. De arbeidsmarkt is te hard om nu even hoge eisen te stellen.

Het is ook wel een beetje dom om te bellen en te vragen of ze die afspraak willen verzetten. Natuurlijk doen ze dat niet voor iets als een rijles. Als je nu naar het ziekenhuis moest oke.

Ik vind het ook wel een beetje je eigen schuld. Kan me echt niet voorstellen dat je in de zomer geen andere opleiding had kunnen vinden en je bent zelf terug gegaan naar je oude opleiding. Dan biedt je school je ook nog een ‘leer jezelf kennen’ mogelijkheid en dan grijp je die kans niet aan. Ik snap ook wel dat je sommigen van die dingen al weet en dat het lijkt alsof je er niks aan hebt, maar zolang jij geen startbekwaamheid hebt moet je gewoon naar school en dat weet je.

Vind je dat omdat jij nu pas weet wat je echt wil gaan doen ze voor jou maar andere regels moeten maken?

Maar goed, hier kun je nu allemaal niks meer aan doen. Ik zou die dag gewoon naar dat gesprek gaan en netjes doen wat ze zeggen. Wel je verhaal uitleggen natuurlijk, dat je bijna 18 bent en dat je al een andere opleiding hebt gevonden.

Dat van die spullen niet bij je hebben vind ik ook wel een beetje een slappe smoes. Ik weet zeker dat als jij tegen je leraar/coordinator/decaan zegt dat je geen spullen hebt omdat je door ruzie niet bij je moeder woont had je vast wel wat kunnen lenen of van iemand anders mogen kopieeren.