Lastige Situatie

Hey there,

Ik ga hier even mijn verhaal dumpen (:

Mijn vriend en ik zijn al bijna 2,5 jaar bij elkaar, we zijn dan ook erg gelukkig met elkaar.
Maar laatst is er nogal het een en ander gebeurt.

Ik ga terug naar een jaar geleden.

Hij had altijd een beste vriendin die ik niet mocht en zij mij ook niet, we lagen elkaar gewoonweg niet.
Dus ik heb hem vaak gezegd dat ik niet wil dat hij vaak bij haar is (jaloersheid). Eigenlijk verbood ik het soms nogal en werd er pissed off over.
Uiteindelijk heb ik geprobeerd vrienden te worden met zijn beste vriendin, maar uiteindelijk kregen wij alsnog ruzie. Toen heeft mijn vriend het contact met haar verbroken en ik ook.

Pas geleden (recent) kwam zei naar mij toe en zei dat hun seks hadden gehad. Ik dacht bij mezelf… waarom verzint ze dit? Maar uiteindelijk bleek mijn nachtmerrie waar te zijn, dit was namelijk vorig jaar echt gebeurd.
En mijn vriend heeft er lang om heen gedraait en gezegd dat ik achterdochtig was en hem niet vertrouwde. (maar ik zoek altijd alles tot op de bodem uit)

Hij heeft me alles uitgelegd en ik heb hem vergeven. Maar soms denk ik er weer aan en dan word ik zo enorm boos. Vaak cofronteer ik hem er ook weer mee. (ik hoorde 3 weken geleden dat hun dit een jaar geleden hebben gedaan).

Hoe zouden jullie hiermee omgaan, nadat jullie je vriend hebben vergeven? En hoe kan ik hem weer vertrouwen…? We zijn namelijk dolgelukkig.

Gelieve geen antwoorden zoals dumpen die handel, want dat stadium ben ik al voorbij. Vergeven is vergeven. Ik heb echt tips nodig om hier voor mezelf door te komen, want het was een hell. En als ik terug denk is het dat nog steeds.

xx

dat je ut um vergeven hebt vind ik al iets, ik zou dat echt niet doen! en helemaal niet als die het pas een jaar na dat het gebeurt is toegeeft! ik denk dat vertrouwen nou ver te zoeken is, want je weet maar nooit of die het nog een keer doet, en die beste vriendin van hem had ik ook wel eve iets anders duidelijk gemaakt. Maar zo ben ik

omg dat je dat kunt, hem vergeven! respect zeg!
hmm…hoe je er nu mee om moet gaan weet ik niet…rationeel gezien zou ik zeggen: als je m vergeven hebt, laat t dan helemaal rusten. Maar ik snap heel goed dat je dat niet kunt. Zeg gewoon tegen je vriend wat je hier schrijft…dat als je eraan denkt dat je dan boos wordt. Gewoon rustig en niet verwijtend. Voor de rest gewoon samen veel leuke dingen doen? Dat je alles een beetje “vergeet”. Succes (& sterkte!) in ieder geval!

Bedankt meiden (:

Ik heb haar er ook op aangesproken en zij en ik zullen elkaar nooit meer zien of spreken, dat hebben we afgesproken.
Zelf ben ik wel tegen haar uitgevallen op het schoolplein, maarja… dat is gewoon logisch, want je raakt er erg gefrustreerd en depressief van.

En het is inderdaad erg lastig, want je weet nooit of het nog eens gebeurt als we even een dipje hebben. Hij verzekerd mij van niet & dat dit zijn grootste fout ooit is geweest. Hij kan het zichzelf niet vergeven zegt hij & dan komt het erop aan om iemand op z’n woord te moeten geloven.

ik zou er trouwens ook vooral geen grapjes onderling over maken, ik heb wel een meegemaakt dat een meisje dan voor de lol waar alle vrienden bij zaten een opmerking plaatste van sja jij moest het zonodig met die doen enz.

Nee, zo ben ik totaal niet. Want ik ben nog steeds erg teleurgesteld in hem en dat zelfde geldt voor zijn beste vrienden.

wow heavy… idd respect voor jou.

Je hebt echt het recht om flink boos te zijn! Heb eigenlijk niet echt tips… Maar ik vind wel dat ie jou in deze tijd extra lief MOET behandelen.

Dat doet hij gelukkig ook & daar ben ik erg blij mee. Hij snapt gelukkig ook dat ik het er enorm lastig mee heb en er elke dag wel weer mee zit.
Eigenlijk reageerde ik niet eens heel boos toen ik het hoorde maar heel rustig… het drong denk ik niet echt tot me door de 1e keer.

Wauw heftig…
Ik ben na een jaar nog boos op mijn vriend die nasty smsjes stuurde met een meisje en me dit meteen had verteld.
Dit heb ik hem nog steeds niet vergeven dus ik vind het echt knap dat jij hem dit, wat 100x erger is wel kan vergeven…
Merja, waarschijnlijk zul je altijd boos blijven op deze actie, het is ook niet niks.
Wat je kunt doen is afspreken dat geen van jullie nog contact met haar heeft,
anders word je er elke keer weer aan herinnert en hoef je je ook geen zorgen meer om hun twee samen te maken.
Het vertrouwen in hem zul je denk ik niet snel terug krijgen.
Verder zou ik ook idd weer veel leuke dingen doen samen zodat jullie een soort van frisse start hebben
en het verleden achter jullie kunnen laten dmv leuke nieuwe herinneringen.

Bedankt voor je antwoord & alle contact met haar is sowieso gelukkig al verbroken.

Thanks again <3

Ik heb het idee dat als hij eens zo makkelijk in de verleiding kan komen dat hij dat best nog eens kan doen. Jullie waren pas 1,5 jaar bij elkaar en toen ging hij al aan een ander zitten. Wie zegt dat hij het niet makkelijk nog eens doet en vooral omdat hij ergens misschien wel denkt dat het niet uitkomt/jij hem vergeeft.

En er elke dag mee zitten is niet echt een gezonde relatie. Je hebt gezegd dat je hem hebt vergeven. Maar vertrouw je hem ook? en hoe voel je je als hij de telefoon niet opneemt? denk je dan och hij heeft het druk of komen er dan dingen in je hoofd spoken zoals dat hij een ander meisje aan het versieren is.

Ik vraag me altijd af of doorgaan met zo’n relatie op jonge leeftijd wel zin heeft. Als je samen 3 kinderen hebt dan snap ik het. Maar anders kan ik het niet zo goed begrijpen. Een relatie is naar mijn idee op vertrouwen gebouwd en als dat eenmaal weg is krijg je het meestal ook niet meer terug.

Ik weet dat je niet zoveel aan deze reactie hebt omdat je zegt dat jullie bij elkaar blijven.

Echt respect dat je hem vergeven hebt, ik zou dat namelijk echt niet kunnen/doen.
Ik vind dat hij zich toch wel heel erg voor jou in moet zetten, en laten zien dat hij echt voor jou gaat. Jullie waren al 1,5 jaar bij elkaar, dan beschadigd hij je vertrouwen op zo’n manier… Vertrouwen komt niet zo heel snel terug, dat moet opgebouwd worden.

Thanks girls (:

Ik ben niet zo dat ik gelijk denk dat hij een ander aan het versieren is als hij z’n telefoon niet opneemt, totaal niet eigenlijk.
Zelf vertrouw ik hem nog gedeeltelijk omdat hij mij een hoop heeft uitgelegd en goed begrip heeft getoond tegenover mij.
Nu zal hij dat andere deel zelf in de loop van de tijd moeten herstellen en hij is bereid dat te doen samen met mij.

Het vertrouwen is zeker niet helemaal weg en ik ga 2,5 jaar ook niet weggooien alsof het niets is geweest, want wij houden van elkaar. En hij ziet zijn fout in & heeft mij belooft trouw te zijn aan mij en ik geloof hem. Doet ie t weer… dan is het natuurlijk exit.
Maar mijn gevoel zegt zeer zeker dat hij dit nooit nog eens zal doen (:
Jonge leeftijd? Ik ben 18… hij 21, het is misschien jong, maar ik denk al erg na over de toekomst.

En geloof maar niet dat ik hem hier zomaar mee weg heb laten komen hoor. Vergeven is een gift en dat mag niet nogmaals misbruikt worden.