lastige situatie...

hey (sorry voor het lange verhaal alvast),

ik zit al 10 maanden met een jongen in mijn hoofd en deze wilt er maar niet uit.
Ik heb meerdere malen gedate met deze jongen en sprak hem elke dag en dan de hele dag door van 's ochtends tot 's nachts. Ik denk dat jullie het allemaal wel ervaren dat gevoel dat je krijgt van dat het wat serieuzer wordt allemaal. Dit gevoel had ik de laatste keer dat ik met hem was, hij was heel lief, anders veel zorgzamer en closer. Hij wilde mij ook graag voorstellen aan zijn zusje en stelde ook voor om bij mij thuis langs te komen aangezien ik steeds bij hem was.
Hij appte me ook daarna dat die het erg leuk had en me ging missen aangezien die op vakantie ging.
Hij zei ook de laatste keer dat ik bij hem was van “wat zou je doen als ik nog met andere ging zoenen?” met zo een blik erbij van ik wil stiekem horen dat je jaloers wordt. En daarbij lachte die ook heel cute.
Toen ik ook zei dat ik dat niet leuk zou vinden zei die ook van dat dit ook niet ging gebeuren en toen gaf die me heel veel kusjes en knuffelde me stevig.

Toen die terug was van vakantie appte die me meteen weer heel veel, hij kwam me opzoeken op een festival waar mijn vriendinnen bij waren en gaf mij gewoon een kus in hun bijzijn en hield me vast.

Toen school weer begon werd het contact steeds minder, uiteindelijk negeerde die me uit het niets een maand en na een maand kreeg ik weer appjes van ja ik mis je en ik denk nog steeds terug aan die laatste keer, hij wist alles in details te vertellen. Hij wilde me weer heel graag zien. We hadden elkaar al een enige tijd niet meer gezien, denk rond de 7 maanden.

Uiteindelijk veranderen die in een klootzak, laat ik het zomaar zeggen. Mocht niks met andere doen, niet praten, niet zoenen etc. Hij zei ook dat die totaal geen behoefte had aan andere meiden, maar hij wilde geen relatie. Hij vond me wel leuk, maar die echte klik was er niet volgens hem. Dit kwam natuurlijk voor mij totaal onverwachts aangezien zijn lichaamstaal en wanneer ik bij hem was duidelijk het tegenovergestelde zeiden. Het afspreken was ook natuurlijk hierdoor niet doorgegaan.

Uiteindelijk besloten we dus het contact te stoppen, zodat ik over hem heen kon komen.
Een maand later appte hij mij weer aangezien ik per ongeluk een foto van hem likete op facebook.
Ik ging hier verder niet op in dus het was geen gesprek geworden.

Het voelde voor mij nog steeds niet afgesloten. Dit heb ik eigenlijk al de hele tijd dat ik met hem in mijn hoofd zit en elke keer heb ik weer gelijk want elke keer komt die weer op mijn pad.

Afgelopen vrijdag, kwam ik hem dus tegen op een festival (kans op 0,001…).
Ik appte hem dat ik hem zag waar hij vervolgens meteen op reageerde van “echt, ik zag jou niet :frowning_face:
Later op de avond kwam hij dus mij opzoeken en hebben we gepraat. Ik had hem dus al ruim 8 maanden denk niet meer echt gezien en goed gesproken.

Weer begon die over de laatste keer dat we bij elkaar waren en dat die daar nog steeds aan terug denkt.
Verder vertelde dat die volgens zijn vrienden last heeft van bindingsangst.
Uiteindelijk hadden we het gezelligen hebben we over van alles gepraat, hij werd meerdere malen verlegen waar hij zelfs van schrok aangezien hij zei jezus dit heb ik echt nooit, wat is er mis met mij. Hierbij lachte die heel lief en keek die soms even weg. Toen we aan het praten waren zei die ineens van ‘ik krijg ineens helemaal een warm gevoel van binnen’. Hij bood ook zijn excuses aan over dat die duidelijker had moeten zijn en mij absoluut niet wilde kwetsen.

Na een tijdje gingen we weer naar ieder zijn eigen vriendengroep toe. Later appte die mij nog hoe het met mij ging etc. en hoe ik naar huis ging.

Maar het probleem is nu dus dat ik eindelijk een beetje vooruit gang boekte met hem, maar hij nu dus weer helemaal back is in mijn hoofd. Ik heb geen idee wat ik moet doen, hij geeft zulke gemixte gevoelens af.
Het is zo van dat hij laat zien dat die mij wilt, maar dat iets hem dus tegen houdt en geen relatie wilt. Terwijl die de laatste keer dat we bij elkaar waren wel al serieuzer werden… (wilde ouders, ontmoeten etc). Maar dan ineens deinst die weer terug… heeeellpppp.

Heel erg bedankt als je het gelezen hebt.

Het zou inderdaad kunnen dat hij last heeft van bindingsangst, al vind ik het wel wat gek dat hij eerder eens aangaf dat hij je wel leuk vond, maar dat er geen klik was. Maar dit is dus al tijd geleden? (Ik snap de chronologie in je verhaal net niet helemaal, geloof ik.)

Maar als het daadwerkelijk bindingsangst is, dan zou ik hem nog één kans geven. Als het niks wordt, moet je hem gewoon echt uit je hoofd zetten.

Dat van die klik zei die later toen die mij zeg maar weg probeerde te duwen met zijn klootzakkerige actie…
Dit zei die tevens toen we elkaar dus al 7 maanden niet hadden gezien (mij lijkt ook dat gevoelens minder worden als je elkaar 7 maanden niet hebt gezien).

Dat van zijn bindingsangst zei die afgelopen vrijdag, en daarbij vertelde die dus wel weer dat die een warm gevoel kreeg van mij toen we weer aan het praten waren… Daarbij gaf die wel weer aan dat die bang is voor relatie en dat ik daar niet moet op gaan hopen omdat die mij dan dus weer teleur gaat stellen. Ik vind dit gewoon zo raar omdat die de aller laatste keer we bij elkaar waren bij hem thuis dus wel echt serieuzer werd etc. Hij geeft zeg maar mixed signals, van ik wil je maar iets houdt hem tegen… Heb ik het idee van… Ik weet gewoon niet wat ik moet doen.

Je kunt een keertje afspreken en bijpraten. Gevoel delen en nagaan wat jullie zelf van de situatie vinden nu.

Al die gemixte signalen, en dan maanden geen contact meer. Ik zou er al klaar mee zijn.
Wat heb je aan zo’n onzeker iemand dat niet weet hij wilt?

Lekker laten zitten die jongen! Sure, makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk maar het lijkt mij wel het beste voor jezelf. Verwijder hem op social media zodat je niet steeds aan hem moet denken als hij bijvoorbeeld voorbij komt op snapchat. Negeer zijn appjes en zet je zelf er over heen. Het begin gaat heel erg lastig worden maar dat zal ook overgaan. Richt je energie op iemand die wel goed voor je is, je bent jong en er komt ook echt wel iemand anders op jouw pad! :wink:

Ja, dat heb ik dus al meerdere keren geprobeerd maar elke keer komt die dus weer op mijn pad.
Het voelt ook nog steeds niet “afgesloten”. Ik voel zeg maar gewoon aan dat der gewoon weer nog een keer iets gaat gebeuren. Dit heb ik tot nu toe al 5 keer goed gehad… Het klinkt misschien raar maar mijn vader en ik kunnen soms dingen aanvoelen. En door dat gevoel kan ik het al helemaal niet loslaten. Tevens zit ik al ruim 10 maanden met die jongen en hij spookt sinds dag 1 nog steeds elke dag in mn hoofd:(