Lange afstands relatie

Hoe denken jullie over lange afstands relaties?

Mijn vriend woont sinds eind augustus in Australië, en ik zit nog in die koude kikkerlandje. T gaat wel enzo, via msn en dat soort dingen.
Maar hij wilt dat ik volgend jaar naar Australië kom als ik dit schooljaar heb afgerond, maar mijn ouders willen dat absoluut niet. Ik hang er een beetje tussen in, aan de ene kant wil ik graag naar hem toe, Australië lijkt me heerlijk, aan de andere kant wil ik niet zo ver bij mn ouders vandaan wonen…
Het lijkt me ook niet meer dan logisch dat je ouders je als 17-jarige meid niet aan de andere kant van de wereld laten wonen omdat ze bij haar vriendje wil zijn. Ouders willen gewoon zekerheid voor je en dat heb je nu eenmaal niet op deze leeftijd.
Al roepen hij en ik nog zo hard tegen elkaar dat we voor altijd bij elkaar zijn enzo… Ouders geloven dat niet…
Wat vinden jullie…? K weet t gewoon even niet wat ik met de hele situatie aan moet, k ben echt hartstikke dol op hem…

Lastig… kan hij niet hierheen komen?
Hier kan niemand je bij helpen, alleen jijzelf.
Zet alle voors- en tegens op een rijtje voor jezelf.

Ik zou het niet doen. Je geeft dan waarschijnlijk bijna alles op voor je vriendje. Wat voor toekomst heb jij daar? Kun je daar wel gaan studeren of werk vinden? Ken je de taal? Jij moet er ook een toekomst op kunnen bouwen, niet dat je daar dadelijk heel de tijd in zijn huis op hem zit te wachten tot hij terug is van zijn werk/school.

En is het trouwens de bedoeling dat je daar dan een jaartje of zo blijft, of bedoelt hij echt voor een hele lange periode?

ah dat is een rotsituatie ja, ik heb ook een tijdje een lange afstandsrelatie gehad, naja hij woonde aan de andere kant van nederland, en daar had ik het al vaak moeilijk mee, laat staan aan de andere kant van de wereld!

maarja ik weet ook niet hoe jullie relatie is enzo maar ik zou er gwoon dit jaar nog heel hard over nadenken, en als je dan zeker weet dat je het ECHT wil dan kan je altijd nog je ouders overhalen, al is t misschien wel beter om te wachten tot je 18 bent.

Ik snap jou heel goed, maar je ouders ook.
Je maakt hier soieso je school af, toch? Waarom ga je na je school er dan niet gewoon voor een maandje (zeg maar iets) heen? Kijken hoe het je bevalt, kijken wat je mogelijkheden voor werk of studie zijn. Het is echt een hele grote stap, je laat familie en vrienden en al het bekende achter. En er komt meer bij kijken, je kan niet zomaar zeggen van: en nu ga ik in Australie wonen, er komt echt meer bij kijken.

idd!

ik heb ook een lange afstandsrelatie - maar dan 75 km en dat vind ik al heel erg ver :open_mouth: - maar bij ons werkt het heel goed,ja we missen elkaar enzo maar dat hoort erbij gaat primo zo (:

ik geef je ouders ook wel gelijk
je bent nu nog maar 17
ik zou er eerst op vakantie gaan als ik jou was
en dan wanneer je ouder bent en je bent nog steeds zo
zeker van jullie relatie, dan er pas gaan wonen

Het ligt eraan hoe je het bedoelt met daar naar toe komen. Voor een paar maanden, oké. Maar om er voor ‘altijd’ te blijven… dat is idd niet zo een strak plan lijkt me. Niet in de zin van; je zou niet naar Australië moeten gaan (ik zou het misschien wel doen namelijk!) maar meer van; je gaat er naartoe voor hem, wat als het uitgaat… wat moet je dan? Dan zit je daar… (ja lekker pessimistisch, maar het is wel zo toch) Ik weet niet hoelang jullie een relatie hebben, maar ik zou denk ik zelf nog een aantal jaartjes wachten om echt bij hem te gaan wonen. Wel lastig allemaal… wat doet hij daar trouwens. Woont & werkt hij daar echt of reist hij gewoon rond?

ik zou gewoon verder gaan zoals jullie dit nú doen, en pas als het moment er is om (dus volgend jaar zei je?) er over nadenken. dan heb je meer tijd gehad erover na te denken en hebben je ouders meer aan het idee kunnen wennen. als je nu beslist het wel te doen en het loopt over drie maanden stuk heb je voor niets stress enzo

ik zou gewoon verder gaan zoals jullie dit nú doen, en pas als het moment er is om (dus volgend jaar zei je?) er over nadenken. dan heb je meer tijd gehad erover na te denken en hebben je ouders meer aan het idee kunnen wennen. als je nu beslist het wel te doen en het loopt over drie maanden stuk heb je voor niets stress enzo

Je vriend woont eigenlijk nog maar relatief kort in Australie. Ik zou er dus eerst maar een paar keer voor langere tijd op vakantie gaan en dan gewoon kijken hoe het gaat. Ik vind 17 jaar te jong om voor een vriendje definitief te emigreren. Ik zou dus gewoon meerdere malen op vakantie gaan daarheen (voor mijn part voor een paar maanden als je straks klaar bent met school), en ik neem aan dat hij ook heus nog wel een paar keer voor jou naar Nederland komt. Als het over een paar jaar nog steeds zo goed zit tussen jullie zou ik dan kijken of je wil emigreren. Maar dat zul je dan snel genoeg aan je eigen gevoel merken.

ik zou het ook niet doen, en ik weet misschien is dat makkelijker gezegd dan gedaan, maar je bent nog 17. Ik denk dat je eerst zelf alles af moet ronden in Nederland en dan kun je er misschien over denken. Je kan hem natuurlijk wel opzoeken daar voor misschien een aantal weken ofzo.

Blijven wonen? Nee… Je bent nu nog jong, en je ouders hebben gelijk om je niet te laten gaan. Sowieso als je ervoor nog nooit bij elkaar bent wezen samenwonen is het nogal een grote stap. Ook vanwege je eigen toekomst. Wat ga jij daar doen?

Ga er dan eerst heen op vakantie en wacht nog een paar jaar met daar echt voor een langere periode blijven. Of tot je 18e ofzo?

75km is zoooo ver man :tipping_hand_man: (tsja sorry hier kan ik niet tegen…)
en daar heeft ze niks aan

Mijn advies is:
Kijk maar hoe het gaat na een jaar, en je moet altijd zelf beslissen

als je veel van elkaar elkaar houdt dan zul je het toch nog even zo moeten volhouden. bezoekje hier, bezoekje daar (lekker duur maar toch!!) En als jullie echt heel gek op elkaar zijn kun je over een paar jaar samen wonen :slightly_smiling_face: