LANG VERHAAL: alles gaat nogal fout..

Heey meiden,

Ik zit een beetje in een dipje want alles gaat nogal fout…Als je geen grote fan bent van lange verhalen lezen zou ik dit verhaal maar even skippen haha. :flushed:

Het ergste probleem vind ik toch wel dat ik op dit moment nogal anti-sociaal ben. Ik zat in een hechte vriendengroep maar ik kreeg een hevige discussie met iemand van de groep. Vervolgens kreeg ik de volgende dag allerlei vervelende Whatsapps binnen van 2 andere mensen van de groep. Een daarvan was mijn beste vriend super boos werd. Dat gebeurde allemaal één dag voordat ik op vakantie ging dus je kunt je al voorstellen met wat voor fijn gevoel ik op vakantie ging. De rest van de groep kozen allemaal hun kant dus ik was in een klap ineens mijn vriendengroep kwijt. Ze praten allemaal niet meer tegen me en als dat gebeurd dan is het alleen om een lullige opmerking te maken bijvoorbeeld tijdens het uitgaan.

Ze hebben echt lullig over mij gepraat en lachen over vanalles en nog wat over mij. Ze gooide me in een groepsapp op Whatsapp en gooide me er dan weer meteen er uit. Ze nomineerde me voor de ice bucket challenge en maakte grapjes over mij. Alsof heel de vriendschap een grote grap was. Ik heb dingen teruggehoord waar ik totaal niet blij over ben. Ze bleven maar vervelend doen dus heb ik ze maar geblokkeerd. Daar zijn ze achter gekomen want een van hen heeft een tijdje terug mijn beste vriendin gesproken in de bus. Hij zei tegen mijn beste vriendin dat ze de groetjes moest doen aan mij. En dat hij graag met me wilde praten omdat hij wilde weten waarom ik nooit meer met ze af sprak maar dat dat niet meer ging omdat ik hem had geblokkeerd. Hij wilde graag weten wat er allemaal met me aan de hand was. Toen ik het hoorde vond ik het al gelijk bullshit aangezien we al 4 maanden ruzie hebben dus hoe kun je dan in godsnaam niet weten wat er allemaal aan de hand is? Dus dat vond ik natuurlijk super raar om te horen maar volgens mijn beste vriendin klonk hij wel erg serieus.

Dan zal ik maar meteen wat vertellen over mijn beste vriendin. Vorig jaar had zij meegemaakt wat ik dit jaar mee maak. Oftewel je vriendengroep kwijt raken. Ik was letterlijk de enige die er voor haar was. Ik ben echt een hele goede vriendin voor haar geweest, nu nog steeds ook al zeg ik het zelf. Toen kon ze het ook nog waarderen aangezien ik haar enige vriendin was. Maar nu is het alweer een tijdje goed met haar vriendinnen en nou zijn ze ineens heilig voor haar of zo. Heel social media staat vol gespamt over hoe geweldig ze zijn en dat die 2 meisjes haar beste vriendinnen zijn. Ineens ben ik niet meer belangrijk want ze heeft het veel te druk met hun. Toen ze nog ruzie met ze had was ik haar beste vriendin en zo, maar nou is het weer goed en nou lijkt het net alsof ik niet meer nodig ben. Vroeger ging ik altijd met haar uit maar nou gaat ze alleen nog maar met hun. En ze vroeg meestal niet eens om hulp, ik was er voor haar want dat is wat vrienden voor elkaar doen. Die meiden lieten haar kei hard vallen en nou is het ineens weer goed. Ik vind het natuurlijk fijn voor haar dat het goed is want ik zag hoe erg ze er mee zat. Maar nou heb ik hulp nodig en nou is ze er niet. Ze vraagt niet eens hoe het nou gaat, alles moet van mezelf komen. En als ik het vertel luistert ze maar half of totaal niet. Dan zit ze op haar mobieltje of ze reageert heel stug er op. Ik zie gewoon aan haar dat het haar totaal niet interesseert wat ik zeg. Eerlijk gezegd doet me dat best pijn want ik heb haar wel nodig nu.

En nou heb ik ook nog te horen gekregen dat mijn punten nogal aan de lage kant zijn terwijl ik had verwacht dat ze super hoog waren. De leraren hebben namelijk alleen mijn hoge punten opgenoemd maar blijkbaar zijn er ook veel slechte punten want ik sta er niet goed voor. Dat vind ik gewoon super frustrerend want ik dacht dat het echt goed ging. Mijn broers en zus doen 2 niveau’s hoger dan ik en dat vind ik al vervelend. En nou heb ik een opleiding gevonden die ik echt leuk vind en waarbij ik dacht dat ik uit kon blinken maar dat valt dus ook vies tegen. Eerlijk gezegd vind ik het echt gênant dat ik 2 niveau’s lager zit EN ook nog eens slechtere punten haal dan mijn broers en zus. Ze hebben alle 3 ook werk en ik niet. Ik ben echt al bij zoveel winkels langs geweest maar ik word nergens aangenomen. Ik had eerst wel werk in een supermarkt. Mijn broer en zus werkte er ook maar mijn contract werd uiteindelijk niet verlengt dus kon ik gaan. Mijn broer en zus werken er nog steeds en het frustreert me gewoon dat hun alles lukt en mij niet. En nou moet ik telkens geld vragen aan mijn ouders en dat is gewoon stom want ik ben 17 dus ik zou onderhand wel eens zelfstandig moeten worden. Mijn ouders hebben het geld eigenlijk ook hard nodig.

Dat allemaal bij elkaar zit me erg dwars. Het lijkt alsof er op dit moment niks goeds kan gaan. Meestal keek ik uit naar het weekend maar nu totaal niet meer. Ik zit alleen nog maar op mijn kamer want mijn vriendengroep is weg en mijn beste vriendin heeft het te druk met haar nieuwe beste vriendinnen. Ik heb wel andere vriendinnen maar die wonen verder weg en hebben het druk. Ik spreek af en toe met ze af als ze kunnen en dat is dan ook wel gezellig. In mijn klas zitten we ook wel in een meidengroep en ze zijn echt heel aardig. We gaan vaak samen uit en doen leuke dingen. Op school gaat het dus, afgezien van mijn punten dan, prima. Maar na school ben ik weer alleen en dat haat ik want het duurt al zo lang. Ik heb al zo’n 4 maanden ruzie met mijn vriendengroep. Ik had echt nooit verwacht dat ik überhaupt ooit ruzie met ze zou krijgen want het was echt een sterke vriendschap. Dat dacht ik dan in ieder geval.

Al moet ik wel zeggen dat mijn beste vriend mij 2 maanden geleden heeft geappt om het goed te praten. Hij heeft sorry gezegd en ik heb sorry gezegd over dingen die ik fout heb gedaan. Maar uiteindelijk heb ik gezegd dat het van mij allemaal niet meer hoeft omdat vrienden je niet zo horen te behandelen als het even slecht gaat. Dus nou spreek ik hem ook niet meer. Ik geef toe dat het nogal een domme beslissing van mij was. Iemand wilde het eindelijk met mij goed praten en ik wees het af. Op het begin van het gesprek ging het nog wel goed maar op het laatst dacht ik nog over alles na en werd ik weer helemaal boos erover. Ik wil gewoon niet dat mensen over mij heen lopen

Dat was het wel zo’n beetje. Op dit moment ben ik gewoon een beetje droevig. En dat vind ik kut want zo ben ik helemaal niet. Ik ben eigenlijk best optimistisch en vrolijk en ik lach altijd. Persoonlijk heb ik er een hekel aan als mensen alleen maar op het negatieve letten. Dat klinkt natuurlijk nogal hypocriet aangezien ik hier een heel zeik verhaal vertel haha. Sowieso weet ik dat er mensen zijn met veel grotere problemen dus misschien is dit wel een beetje egoïstisch. Ik vind het gewoon fijn om het even van me af te schrijven omdat ik het gevoel heb alsof niemand echt tijd heeft om te kunnen en willen luisteren. Ik merk vaak dat mensen vaak alleen iets willen vertellen en maar af wachten tot de ander klaar is met praten. Alsof je het wel hoort maar gewoon totaal niet luistert.

Maargoed ik stop maar even. Sorry voor het nogal loshangende verhaal en bedankt voor het lezen! :bowing_man:

Awh… Dat klinkt echt als een rotsituatie!
Misschien kan je proberen om bvb hechter te worden met die meisjes uit je klas?
Dat je bijvoorbeeld vraagt of jullie een filmavond of sleepover ofzo kunnen houden samen?
Xxx ik hoop dat je er wat aan hebt :two_hearts:

@xloveschoppingx Thankyou! :grinning: Dat doen we ook wel af en toe en dan is het heel gezellig! :slightly_smiling_face: Alleen is het moeilijk om het te regelen omdat iedereen heel ergens anders woont en zij hebben ook hun eigen vriendinnen, werk, hobby’s etc dus ze hebben het nogal druk.

Je beste vriend werd hondsdol? Wtf.

Waar ging die hevige discussie over?

@Armastus Ik bedoelde natuurlijk niet letterlijk dat hij hondsdol werd maar dat hij super boos werd. Maar goed, ik verander het wel even.

@sevennationarmy Ik wilde heel graag met z’n alle op vakantie. Dat had ik ook paar keer tegen ze gezegd maar dan werd er altijd gezegd dat dat niet ging. Uiteindelijk merkte ik dat het niet ging dus liet ik het maar. Maar na de hand hoorde ik een tijdje later van mijn beste vriend dat paar mensen van de groep op vakantie gingen. Daar werd ik nogal chagrijnig van aangezien ik al de hele tijd zei dat dat me een leuk idee leek. Ik heb toen paar keer tegen mijn beste vriend gezegd dat het beter is om gewoon met z’n alle op vakantie te gaan omdat we een groep zijn.

Iemand anders van de groep vond het ook leuker als we als groep gingen en wilde ook graag mee. De rest van de groep die niet was uitgenodigd wist nog niet eens dat er een vakantie gepland was. Ik heb toen gevraagd of wij mee mochten en ze waren er niet echt mee eens. Een van hen wilde gewoon een jongensvakantie (Ik was het enige meisje van de groep). Mijn beste vriend en ik wisten ze uiteindelijk over te halen.

Ondertussen merkte ik dat het anders was in de groep. Ik voelde me een beetje er buiten hangen zeg maar. Ze zitten allemaal bij elkaar op school en zien elkaar elke dag. Ik had het nogal druk met mijn studie dus ik kon minder vaak afspreken. Soms maakte ze ook lompe opmerkingen waar ik niet goed tegen kon. Op een gegeven moment besloot ik om even afstand te houden omdat ik van mezelf weet dat ik soms erg boos kan worden over iets kleins en dan van alles zeg waar ik later spijt van krijg. Ik sprak ze dus niet meer en richtte me vooral op school. Paar weken later had ik ze nog steeds niet gesproken en ik begon me af te vragen of het ze überhaupt wel kon schelen dat ik weg was. Een tijdje later vroeg iemand van de groep wat er was. Ik zei dat ik het eigenlijk niet wilde vertellen maar vervolgens flapte ik het er weer allemaal uit. Ik zei dat ik me soms af vroeg of ik er nog wel bij hoor en dat hij zonder mijn hulp niet eens mee mocht op vakantie. En ik zei nog dat ik liever niet had dat iemand anders het wist want ik wist zeker dat er gezeik van ging komen.

Dat gebeurde dus ook want hij had het tegen paar mensen verteld. Ook tegen de mensen die als klein groepje (dus eerst zonder de rest) op vakantie wilde gaan. Die voelde zich meteen aangevallen en zeiden dat dat helemaal niet door mij komt en dat ze sowieso van plan waren om de rest mee te laten gaan. Mijn beste vriend zei ook dat het niet door mij komt terwijl ik het er juist veel met hem er over heb gehad en hij had er zelfs mee geholpen.

Het boeide ze totaal niet dat ik nooit meer kwam om af te spreken en ik werd neergezet als leugenaar dus dat maakte me heel pissig. Ik had het er met bijna iedereen wel een keer over die vakantie gehad en toen gingen ze dat ineens ontkennen. Dus daar ging die discussie uiteindelijk over want die jongen die vroeg wat er aan de hand was geloofde me niet terwijl ik hem deels heb geholpen dus dat vond ik nogal ondankbaar.

De vakantie is trouwens uiteindelijk niet meer doorgegaan omdat er maar niks werd geregeld. Een jongen in de groep zei dat hij een huisje in Limburg had en dat er paar mensen mee konden. Dus toen konden er weer maar paar mensen mee. Dat vond ik nogal een lullige oplossing maar goed. Ik kon die datum niet eens dus dat zei ik toen. Niemand reageerde. Letterlijk 1 minuut later zei iemand anders dat hij ook niet kon en toen wilde ze het verzetten voor hem. Ja toen was ik er wel een beetje klaar mee

Nu ik het zo na lees merk ik pas echt wat voor een nutteloze kut ruzie het eigenlijk is en dat ik er totaal geen zin meer in heb om me er überhaupt nog druk om te maken.

Grappig, ik heb een soortgelijk verhaal meegemaakt met mijn vriendengroep, ook dat ik voorstelde om met z’n allen op examenreis te gaan, en dat uiteindelijk twee meiden met elkaar gingen (We waren met 3 meiden en 5 jongens) dus als ik mee wilde, moest ik maar een appartement zoeken met de jongens. Ja ehh, chill?

Uiteindelijk superveel gezeik gehad en uiteindelijk was ik er zo klaar mee, dat ik maar alle contact verbroken heb. Ik heb ze nu allemaal al twee jaar niet gezien of gesproken, sommigen nog een a twee keer maar superoppervlakkig. En eerlijk gezegd ben ik er blij mee: van dat soort backstabbers moet ik niks hebben, haha. Ik heb nu hele leuke mensen op m’n studie en bij m’n hockeyvereniging(en), dus ik ben blij!

Misschien…kan je op nieuwe sport gaan of iets? Nieuwe vrienden maken? (ik weet niet of je al op een sport zit ofzo, anders een andere hobby gaan doen) Het is echt heel belangrijk om even voor een nieuwe vriendengroep te gaan. Ik begrijp echt volledig dat je niets meer van je oude vriendengroep moet hebben. Maar meestal loopt het 1 nog wel is met het ander mee. Dus is er 1tje de aanstichter en doet derest mee. Die beste vriend, wilde dus waarschijnlijk helemaal geen ruzie met je, zag dat in en wilde het goed maken. Misschien kan je nog eens een keer met hem praten en je excuses aanbieden, dat je nogsteeds boos bent over alles wat er is gebeurd, maar dat je hem echt niet kwijt wilt.

Ook zou ik even goed gaan praten met je oude vriendengroep op serieuze toon. Geen scheldwoorden enz. Maak het een soortvan goed, zodat de ruzie niet constant voort blijft bestaan. Je hoeft niet meer helemaal op en top vrienden te zijn, maar niet dat je ze moet blokkeren omdat je anders haat berichten binnen krijgt…
Succes meid!

  1. Meid, je bent echt niet egoïstisch, ook al hebben mensen ‘ergere’ problemen. Dat betekent niet dat jij geen advies mag vragen of je hart mag luchten…
  2. Ik heb dat ook een beetje, met zussen enzo. Ik doe een redelijk laag niveau, mijn zus is hoogbegaafd. Ik heb het er nu nog steeds moeilijk mee, zeker omdat mijn ouders het zich gewoon echt niet realiseren. Maar weet je, het leven gaat door. Dus ik kan er niks aan doen.
  3. Dat meisje, pfh, daar heb je echt niks aan. Echt zo’n simpele mensen! Steun jij haar, laat ze je vallen.
  4. Aan zo’n vriend als hem heb je ook helemaal niks.
    5. [size=2]Veel succeeess!!! <3.

@anneruthh wow toevallig! Ik snap wel dat je er klaar mee was, zo voel ik me nu namelijk ook precies haha. Goed dat je bent weggegaan. Ik vind het ook doelloos om mijn tijd te verspillen aan backstabbers. Gelukkig komt het uiteindelijk allemaal goed!

@Vιcƚσяια♥ Ik zat er al een tijdje over na te denken om op een sport te gaan. Ik ben alleen bang dat iedereen dan kei goed is en ik ben dan maar een beginneling haha. Maar ik zal er zeker nog even over nadenken

Ook toen je zei dat ik een nieuwe vriendengroep moest zoeken vond ik dat je gelijk had. Toevallig ga ik vandaag nog naar een feest en gaan we daarna uit. Er is een kans dat ik mijn oude vriendengroep nog tegen kom. Als het er van komt zal ik ze opzoeken om erover te praten maar op dit moment heb ik daar nog niet zo’n behoefte aan. Uiteindelijk gaat het wel gebeuren, want het is fijner om het goed af te sluiten zeg maar. Maar voor nu wil ik gewoon lol hebben met de mensen op het feest haha!

En wat mijn beste vriend betreft, daar zou ik het echt graag goed mee willen praten. Hij is de enige die echt zijn excuses heeft aangeboden. Ik denk dat ik binnenkort maar eens contact met hem ga opnemen. In iedergeval erg bedankt voor je advies!

@Happygirl. Echt bedankt voor je advies! Ik voel me er serieus beter door. Het was echt even fijn om het van me af te schrijven en als er dan mensen zijn die nog even de moeite nemen om te reageren is dat natuurlijk erg fijn! Op het moment dat ik het schreef voelde ik me echt even down, maar nou gaat het eigenlijk weer best goed. Ik realiseer me dat ik ook genoeg dingen heb om dankbaar voor te zijn. Ik ga vanavond met andere vrienden uit en ik verheug me er erg op. En ik hoop dat je zo optimistisch blijft als je nu bent, het is aanstekelijk haha