Kutsituatie.

Hoi.

Mijn nicht. Nja, het is het nichtje van m’n stiefmoeder heeft kanker, daar is ze twee weken terug achter gekomen. Ik vind het allemaal heel erg enzo, maar nu is mijn vader al twee weken niet thuis. Ik eet al twee weken brood, want er worden geen boodschappen gedaan. Als ik wakker word is hij weg en wanneer ik ga slapen komt hij terug, rond 1 uur 's nachts. Hij is gewoon helemaal niet meer thuis en ik vind het gewoon kut, maar aan de andere kant vind ik mezelf egoïstisch omdat ik toch wel snap dat hij daar heen gaat enzo.

Weet iemand misschien wat ik moet doen?

Ehm. Ik geloof dat het verhaal een beetje te kort is om het goed te begrijpen.
Ten eerste, sterkte ofzo met je nichtje!
Maar ik snap niet zo goed waarom je vader er niet is. Is hij bij haar? Dan snap ik wel dat hij misschien even niet zoveel thuis is. Is er verder niemand die kan koken en boodschappen kan doen? Jij zelf ook niet?

Misschien moet je hem bellen om te vertellen hoe je je voelt.

Ik zou best boodschappen kunnen doen/koken, ik ben namelijk 18 maar heb op 't moment geen inkomen. Ook vertel ik hem inderdaad elke keer dat ‘ik er ook nog ben’ maar er word gewoon niet gereageerd. Nu ook weer, al vier uur geleden zei hij dat hij ‘zo’ komt terwijl hij nu in de kroeg zit.

Ik snap eerlijk gezegd niet zoveel van je verhaal. Is je vader bij je nicht? Of waar is hij naartoe? Ik wens je in ieder geval veel sterkte, ook voor je nicht en de familie.

En wat die boodschappen betreft: dat kan je ook zelf doen, toch? Ik zou in ieder geval niet twee weken op brood willen leven.

Vraag je vader vriendelijk om geld achter te laten voor boodschappen als hij weggaat? Dat lijkt me wel voldoende. Met hem praten zou ik ook zeker doen, maar dan wel als hij een keer uit zichzelf thuis is.

Wacht, je vader gaat telkens naar haar toe, maar hoe zit het dan met je stiefmoeder? Is die ook telkens weg? Ik vind dat je op z’n minst wel kan vragen naar geld voor boodschappen.

Trouwens, héél veel sterkte met je nichtje