Kutleven :S

Dit is vooral om alles even op een rijtje te zetten voor mezelf, en als iemand tips heeft ofso, graag :grinning: want dat kan ik nu echt gebruiken…

Voor vele mensen ben ik een vrolijk, gelukkig meisje met áltijd een smile op m’n face. Dat is allemaal schijn, en schijn bedriegt. Het bedriegt zó hard, en ik (mss nog vele anderen) ben er het levende bewijs van.
Mijn oma ligt in het ziekenhuis met een ernsitge vorm van kanker, zo erg dat het zelfs in d’r botten is gekomen en eergister brak ze haar 2 benen en een hand. Nu is het zo dat mijn oma niet hier in NL woont (ik ben zelf ook buitenlands) maar in ons land, en daar woont ze niet dichtbij mn familie enzo, maar ver weg. Dus er kan niet iemand constant bij d’r zijn omdat haar kinderen hun eigen kinderen hebben en dus niet supervaak bij d’r zijn maar wel vaak.
Dit doet mij erg veel pijn omdat mijn oma echt mijn alles is.
Probleem 2; ik heb veel vriendinnen enzo die echt elke jongen kunnen krijgen die ze willen, ik vind mezelf niet superlelijk ofzo, maar ik heb echt superlang geen vriend gehad (2jaar ofso?!) terwijl mn vriendinnen zowat elke week een ander hebben waarvan ik het hele levensverhaal moet aanhoren. En dan vind ik een jongen superleuk die me waarschijnlijk nieteens ziet staan omdat ik zo lelijk ben :S :S
3; op school gaat het superslecht, doordat ik me zo erg voel de laatste tijd heb ik een erg grote mond tegen iedereen (normaal ben ik ook niet om mn mondje gevallen ofzo, maar ik kan echt amper iets hebben :S)
En dan moet ik me nog groot houden tegenover iedereen, zelfs tegenover mijn moeder en mn broers enzo.
Ik weet gewn niet wie ik dit allemaal kan toevertrouwen iedereen lijkt het te druk te hebben met zn eigen problemen zelfs mn broer waarbij ik met alles terecht kan heeft zo zijn eigen shit. Echt ik voel me zo kut en ik begin me zelf gwn te haten zowat, en dan lig ik s nachts mezelf in bed te huilen en overdag hou ik me echt zo groot, dat kost me ook vet veel energie en ik kan me niet concentreren op school en het gaat allemaal zo kut, ik moet mn best wel doen op school omdat ik mijn ouders niet wil teleurstellen maar ik kan me er niet bij houden, ikheb morgen rep. economie en overmorgen so duits etc. en ik moet nu leren maar ik krijg het boek nieteens open, ik huil zoveel dat mn ogen ervan pijn doen… :S

shit wat een zeik-verhaal maar ik moest het echt effe kwijt. ik vind het echt kut dit allemaal… :S
bedankt voor het lezen als je het gelezen hebt :grinning:
xx

Ik zou hulp zoeken, gewoon bij je huisarts langsgaan en zeggen dat het allemaal eventjes niet meer gaat. Soms helpt het om met iemand te praten die je niet zo goed kent, waar je je verhaal kwijt kan en die beter weet dan wij hoe hij/zij je moet helpen.

Wat kut van je oma zeg =( Bellen zal natuurlijk wel erg duur zijn. Maar misschien kun je haar wel een hele lange brief schrijven? Dat zal ze vast leuk vinden !
Over die jongens moet je je echt geen zorgen maken. Voor ieder meisje is een jongen. Soms duurt het even, maar dan loop je daarna tegen een hele leuke jongen aan ( spreek uit ervaring =P ) Je moet er niet naar zoeken.
En wat school betreft, misschien kun je er met je vriendinnen over praten, dan kunnen zij jou vast wel helpen. Als het echt niet gaat, kun je met je mentor iets bedenken voor school. Die zijn daar tenslotte voor.

Hoop dat je er iets aan hebt! Succes ermee ! =)

  1. heel veel sterkte :sob::muscle:
  2. wees blij dat je niet elke week een andere jongen hebt… je bent tenminste niet zo’n sletje als je vriendinnen. en 2 jaar geen vriend hebben gehad is niet lang ik heb er heel me leven nog geen 1 gehad ja nu wel maargoed…
  3. probeer gewoon je best op school te blijven doen. en doe gewoon je mond open als ze vervelende opmerkingen maken als je een keer iets terugzegt waarop ze geen antwoord hebben dan stoppen ze echt wel…

en… praat er met iemand over!

Ik denk dat je gewoon met iemand die je echt vertrouwd, huisarts ofzo, moet gaan praten. Dan kan je het even kwijt. Ik denk dat je je dan een stuk opgeluchter voelt

Ah dat van je oma is wel heel erg rot… Vreselijk als er zo’n afstand tussen zit!
Sterkte in ieder geval…

Zoals ze hierboven zegt, dat zou ik niet doen.
Het is misschien wel fijn om je verhaal bij iemand kwijt te kunnen maar wat doe je dan bij een huisarts? Ik zou liever bij iemand anders langs willen gaan. Bovendien als een huisarts dit soort mensen moet ontvangen wordt het een gekkenhuis daar! En ik stop je niet in een hokje met dit soort mensen, maar ik denk dat het voor jou fijner is om met een vertrouwd iemand te praten, als in moeder/vriendinnen?
Nouja succes ermee :]

het bovenstaande, en daarnaast moet je je vriendinnen er misschien eens op wijzen dat ze het voornamelijk over hun vriendjes hebben en niet naar jou problemen vragen

je kan het er vast ook goed met hen over hebben en dan voel jeje misschien opgeluchter, ik bedoel
daar zijn jullie vriendinnen voor right?

Ik heb ook zo’n tijd gehad dat ik het allemaal niet meer zag zitten, maar hoe stom het ook klinkt; je komt er wel overheen. Over het probleem met je oma kun je niet veel aan doen. Zij woont niet in de buurt, maar je kan wel vragen of je haar eens mag bellen.
Jongens das een moeilijk onderwerp. Als jij slecht over jezelf denkt dan straal je dat ook uit. Geen enkele jongen vind het leuk of mooi als een meisje iets onzekers uitstraalt. Je moet gewoon wat meer vertrouwen in jezelf hebben en je niet teveel focussen op het vinden/krijgen/hebben van een vriendje. Hoe zelfverzekerder je je voelt, hoe meer je dat uitstraald.
probleem3. Iedereen heeft weleens problemen, en iedereen wilt daar over kunnen praten. Als het je broer is waarbij je altijd terecht kan, dan denk ik dat je hiermee nu ook wel bij hem terecht kan. Hij is immers je broer en je bent er voor elkaar om elkaar te helpen. Ga anders naar de sportschool om zo je agressiviteit kwijt te kunnen, dan ben je ook veel moeier aan het eind van de dag en val je zo in slaap en kun je er de volgende dag weer tegen aan.
Sterkte.

echt bedankt voor de reacties, het doet me goed om mn verhaal hier kwijt te kunnen :grinning:
ik was in de vakantie nog bij mn oma en toen had ze het ookal, maar toen ging het steeds beter met d’r en ze was hartstikke vrolijk enzo, maar vanmiddag belde mn moeder haar op en halverwege het gesprek begon mn moeder echt te huilen en gaf ze mij de telefoon, en toen ik de zwakke stem van mn oma hoord voelde ik de tranen opkomen maar ik hield me groot omdat mn moeder tegenover me stond te huilen, terwijl ik mijn oma probeer op te vrolijken en mn moeder te troosten, (mn oma was ook bijna aan het huilen) en dat deed me zo’n pijn…

Als je kan aantonen dat je oma niet voor zichzelf kan zorgen en er niemand anders is die bereid is haar te helpen, dan kan je haar naar nederland halen :grinning:
En naar duitsland is makkelijker, gewoon dat ze hier 2 maanden op vakantie is, en voor een paar duizend kan je haar in duitsland helemaal controleren op alles en behandelen enzo en dan moet ze weer terug.

Hmm, aan dat probleem met jongens valt niet veel te doen >.<
Klinkt heel lullig, maar het is echt heel raar dat jongens wel op het ene meisje vallen en niet op het andere.
En meestal heeft het niet eens echt iets met knapheid te maken van een meisje, want er zijn zelf een paar onwijs lelijke bitches/sletten die de jongens die ze willen ALTIJD krijgen, en na een week zoenen ze weer met iemand anders.
Het leven is niet eerlijk.
En ik begrijp je echt hoor ^^
Ik had laatst dat een jongen op mij was (ik was ook op hem), dus stuurde ik hem wat anoniems. Nou, na een paar weken wist de halve school het.
En nog steeds weet ik niet wat hem bezielde om het iedereen te vertellen.
Terwijl ik toch echt dacht dat hij ook op mij was.
Je wilt niet weten hoe kut ik me voelde in die weken dat het een soort roddel was geworden op school. Ik werd zo’n beetje gestalkt en mensen die ik niet eens kende bemoeiden zich ineens met me. ZO ONGELOOFLIJK K*T heb ik me bijna nog nooit gevoeld. En het feit dat die jongen me nog steeds niet durft te vertellen wat er nou eigenlijk gebeurt is snap ik ook niet.
Maarja…
Ik wens je erg veel sterkte met je oma, ik heb zelf niet zo’n hele goeie band met mijn oma…

ja mn oma was vorig jaar nog in NL, en toen was het het goed met haar, en toen ze terug ging kwam het weer terug en in de vakantie was ik daar en ging het beter en nu is het superslecht.
Mijn moeder zei ook van ik haal je wel hierheen, maar mn oma heeft daar gwn de kracht niet voor en gelukkig zit ze daar ook in een goed ziekenhuis en hopelijk word het dan beter met haar :grinning:

En ik wou nog iets zeggen :wink:
Op school hou ik mezelf ook wel een beetje groot enzo, het is zelfs zo dat ik een hele hoop mensen gewoon niet meer spreek of dat ze zelf te kinderachtig zijn om me aan te spreken.
Ik heb meestal ook een grote mond tegen iedereen, en bij ons heb je echt van die groepjes enzo.
Dus als ik tegen de een iets zeg wat niet heel aardig is (alleen omdat hij/zij ook zo tegen mij doet) praat de rest van het groepje ook niet meer tegen me, of alleen op msn. En zo zijn er al hele groepen die me niet meer aanspreken en waarvan ik soms gewoon wéét dat ze over me zitten te roddelen…

Misschien kan het ook wel helpen om andere vriendinnen te nemen (als je je niet helemaal kunt uitstorten bij je vriendinnen (om het zo maar even te zeggen)). In de 1e zat ik bij zo’n groepje waarin 1 iemand de baas was, en die dan ook iedereen zeg maar een nummertje gaf. Dan had je bijvoorbeeld haar beste vriendin, iemand die er maar gewoon bij loopt, etc.
En ik voelde me ook niet bepaald fijn toen.
In de 2e ben ik om gaan gaan met anderen, en nu voel ik me over het algemeen ook wel wat fijner op school.
Nu kan ik gewoon mijn hart wel uitstorten over rottige dingen, wat eerst dus niet echt mogelijk was omdat ik een ‘meeloper’ (zoals ze me letterlijk noemden) werd genoemd.
Terwijl die bitches er zelf ook maar bijlopen…
Maar goed :wink:
Ik hoop dat het gauw weer wat beter met je gaat ^^

Ik weet hoe je je tog een beetje voelt hb bijna helemaal het zelfde behalve van da u oma ziek is (sterkte) ik hb mijn grootouders nooit gekent en gezien en ze zijn bijna allemaal al dood,voel er me wel slecht bij als iedereen altijd over zijn leuke ervaringe prate me hun grootouders,mh jh,k kan het ook ni meer aan als wordt me te veel elk jaar wordt het eerst beter en dan veel erger en door de mannelijkegeslacht wordt het ook ma ni beter :’(

Ik wou even zeggen dat het onderstreepte gedeelte niet helemaal klopt, want ik ken iemand die ECHT NIET zelfverzekerd is. Ze gaat met een vriendin van mij om, en ze wil bijna alleen maar jongens waarvan mijn vriendin zegt dat ze leuk zijn ofzo. Alles wat mijn vriendin doet doet zij ook, en waarschijnlijk gaat dat zelfs nog verder dan alleen zelfde kleding enzo.
Ik denk zelfs dat ze hetzelfde gaat studeren, zo ver gaat het.

Maar dan zal zij wel een uitzondering zijn he :wink:

Over die jongens he, waarom zou je om de paar weken een nieuwe willen, slutty zijn is echt niet iets waar je trots op moet zijn hoor x]

Er zit als het goed is ook een leerlingbegeleider bij jou op school.
Die heeft altijd tijd en is er om je te helpen met problemen waar je zelf niet uit komt of erg mee zit.
Je kan, als je het eng vind of wat dan ook om hem/haar aan te spreken, eerst naar je mentor gaan om je verhaal te vertellen en dan zou hij/zij een afspraak bij de leerlingbegeleider kunnen regelen.
Sterkte in ieder geval met alles !
Ik hoop dat je hier wat aan hebt.