Kriebels of vastigheid

Op dit moment heb ik een half jaar een relatie met een jongen waarmee ik stappen heb gezet om te gaan samen wonen. Hij woont bij mij in de buurt en we zien elkaar bijna elke dag. Ik woon al op mijzelf en hij nog thuis maar hij woont al praktisch bij mij in. Ik voel me erg fijn bij hem en we kunnen over alles praten, alleen is hij mn type niet. Ik kan het super goed vinden met zijn ouders en hij met die van mij. We hebben alles verzameld om te gaan samen wonen we missen alleen nog een huis. Het probleem is ik mis de kriebels. Ook heb ik de laatste tijd veel irritaties omdat hij mij veel claimt.

Nu watsappte een andere jongen mij laatst die mij nu heel erg aan het twijfelen zet. Met deze jongen heb ik nooit een relatie gehad maar we deden alles wat je in een relatie doet. Hij was bang voor het woord relatie omdat hij een ex had die constant vreemdging. We probeerde veel af te spreken ook al woonde hij twee uur reizen met de trein. Hij heeft mij laten vallen en nam vervolgens paar maanden later weer contact met mij op. Dit gebeurde tweemaal. Toen hij mij laatst weer watsapte wilde hij een nieuwe kans ondanks dat ik nu een vriend heb. Hij had in die tijd problemen op school en een stalkende ex. Hij is de enige jongen die mij zulke kriebels en vlinders gaf. Ik was zoooo gek op hem. Doordat hij mij twee x pijn heeft gedaan, hebben mijn ouders en vrienden een hekel aan hem.

Nu heb ik met die andere jongen afgesproken en tegen mijn vriend gezegd dat ik met een vriendin was. ( Waar ik me heel schuldig over voel) Toen ik hem zag die dag begon ik te grijzen en kreeg ik meteen die kriebels.

Wat moet ik doen gaan voor de kriebels of voor de vastigheid die ik heb?

Ik zou in ieder geval niet gaan samenwonen. Waarom?

  1. Je mist de kriebels
  2. Je hebt veel irritaties
  3. Hij claimt je
  4. Je vindt die andere jongen leuk lijkt het?
  5. Je twijfelt

Ik vind het eerlijk gezegd niet eerlijk naar je vriend toe dat je met die andere jongen af gaat spreken en er niets over zegd, zelfs er over liegt. Als ik het zo lees lijkt het alsof je die ander jongen leuker vindt dan je vriend, maar misschien heb ik dat verkeerd opgevat.

O jeetje. Ik kan niet voor je kiezen ofzo, dus daarom doe ik het even zo:

Kriebels: Als iemand je al twee keer heeft laten vallen… Waarom zou die dat dan deze keer niet doen? Ik zou zelf niet meer op die jongen vertrouwen hoor. Als je voor die jongen gaat: Denk er iedergeval goed overna. En hou in je achterhoofd dat hij je net zo goed wéér kan laten vallen. Daarbij moet je ook echt vol vertrouwen in hem hebben als hij 2 uur bij je vandaan woont. Want een afstandsrelatie zonder vertrouwen wordt 'm niet.

Vast: Hou je echt van deze jongen? Want uit je verhaal klinkt een beetje het volgende: Hij is je type niet en je liegt tegen hem (over dat afspreken). En ik denk niet dat liegen goed is in een vaste relatie. Zeker niet als je wilt gaan samenwonen? Hij vertrouwt jou waarschijnlijk, en jij misbruikt zijn vertrouwen door met een andere jongen af te spreken? Ik bedoel het niet aanvallend ofzo, gewoon om de feiten op een rijtje te zetten. Je had het immers ook gewoon tegen hem kunnen zeggen. Ik zelf ben van mening dat eerlijkheid heel belangrijk is. Maarja. Wat je, je dus moet afvragen: Hou ik echt van deze jongen? Ga ik me niet te veel aan 'm ergeren als we nonstop samen zijn? En wil ik niet liever naar die andere jongen?

En ik weet niet, als je echt van die ‘vaste’ houdt, dan moet je daarvoor gaan. Maar voel je, je niet aangetrokken tot hem en hou je niet van 'm op de manier van houdenvan-relatie. Dan kan je beter eerlijk zijn, en bij 'm weg gaan. Dan kan hij ook door met z’n leven. En naar die ‘kriebels’ gaan zou ik persoonlijk ook niet doen. Omdat hij je vertrouwen al meerdere malen heeft misbruikt.
En nogmaals: Niks aanvallend bedoeld ofzo.

Succes ermee! :wink:

samenwonen na een half jaar is voor mij sowieso een nee.
Meer advies dan dat kan ik je helaas niet geven.

Het ging eerst heel goed tussen mij en mijn vriend vandaar dat we op samenwonen zijn gekomen. Ik voel me wel heel erg fijn als ik bij hem ben. Alleen denk ik dat je kriebels nodig heb om het jaren vol te houden. Ook voel ik me echt schuldig over het liegen, alleen durf ik het niet te vertellen.

De andere jongen zegt dat de situatie nu beter is en hij er echt voor wilt gaan en het voor zich ziet. Ik ben ook bang dat het nog een x zo afloopt en dat ik dan alles voor hem heb opgegeven. Maar ik ben nog nooit zoo verliefd op iemand geweest. Ik ben heel trots als ik naast hem loop.

Twijfel Twijfel Twijfel

Ik snap wel wat je bedoeld, maar waarom zou je gaan samenwonen met iemand die je claimt, waarbij je de kriebels mist, je irritaties hebt, je een andere jongen leuk vindt en je twijfelt? Dat klinkt nu niet echt of je echt achter je keuze staat en ik vind dat je hem dat op z’n minst moet vertellen. Ook dat je met die andere jongen hebt afgesproken.
Over de kriebels überhaupt, die kunnen sowieso na een tijd weg gaan, maar dat wil niet zeggen dat je een relatie daarvoor moet opgeven. Dat is gewoon iets wat je in het begin hebt en daarna vaker verdwijnt. Dus als dat het enige is wat je tegenhoudt om niet te gaan samenwonen, wat alsnog zo kan zijn, dan zou ik daar wel voor kiezen.

Persoonlijk heb ik nogal het idee van die andere jongen dat hij je gebruikt, sorry dat ik het zo zeg, maar je zegt zelf dat hij je al twee keer heeft laten vallen en dan is de kans groot dat hij dat de keer daarna weer doet. Dus ik zou goed opletten als je voor deze jongen gaat.

Ik zou sowieso eerlijk zijn tegen je vriend, wat je keuze ook is en er goed over nadenken. Want kunnen de problemen met je vriend niet worden opgelost, voordat jullie gaan samenwonen lijkt me dan het handigste, of ga je liever voor die andere jongen?

Ben echt blij met je reactie. T zet me allemaal aan het denken. Ik heb gister wel t gesprek gehad met hem over de kriebels en dat ik een stapje terug wil doen om die rede. We zouden voor zn verjaardag een weekendje weg gaan en hij wilde dat sowiezo doorzetten en toen ik vroeg wat als de gevoelens er nog niet zijn over een tijdje antwoorde hij dan moeten we er maar een punt achter zetten. Ik iriteer me aan dingen, die hij super lief bedoeld maar verkeerd op mij overkomen. Hoe vertel je iemand dat je kei hard hebt lopen liegen in zn gezicht? Wat zou ik moeten zeggen over die andere jongen , alles het hele verhaal ?

Aan de ene kant wil ik die andere jongen zo graag geloven en laat hij mij ook voelen en zien dat hij het meent maar in mijn achterhoofd zit toch dat wantrouwen. Ook ben ik bang dat als ik voor mn vriend kies ik altijd zou blijven denken wat als… Maarja moet je een goede relatie waarvan ik weet dat hij mij nooit pijn zou doen met wat iritaties opgeven voor iets spannends met kriebels ?

Die spannende kriebels zijn er nu wel, maar dat wil niet zeggen dat ze blijven. Die kriebels kunnen na verloop van tijd ook weer weggaan. En persoonlijk vind ik dat je echt heel voorzichtig moet zijn bij die jongen, hij heeft je immers al eerder laten vallen.

Maar bedoel je met kriebels echt gevoelens of meer de verliefdheid? Want ik dacht eerst dat je het meer over verliefdheid had, maar door je reactie denk ik nu dat je gevoelens bedoelt.

Ik snap dat het lastig is om hem te vertellen dat je tegen hem hebt gelogen, maar eerlijkheid is ook belangrijk in een relatie en daarom lijkt het me wel verstandig het hem voorzichtig te vertellen.

En over dat hij dingen wat hij super lief bedoelt verkeerd op jou laat overkomen, ik denk dat dat iets is waar jullie allebei aan moeten werken. Heb je het al eens met hem hierover gehad? Het lijkt me handig als je gaat proberen te beseffen, wanneer je je weer irriteert om zoiets, dat hij het wel heel erg lief bedoelt. Hij moet daar in tegen dan wel zijn best doen om rekening met jou te houden en misschien kan hij zorgen dat hij de dingen anders doet / verwoordt, waardoor je je niet zo irriteert.

Echt een verliefdheid ja, met knikkende knieen en het gevoel dat je helemaal week wordt van binnen. Dat je denkt waaaauuuw. Mensen zeggen dat dit uiteindelijk over zou gaan in heel veel houden van of het blijft.

Bij mn vriend heb ik dat niet. Ik vindt hem best leuk maar niet aantrekkelijk. Ik kan het super met hem vinden en we liggen op 1 lijn maar ik mis die gevoelens heel erg.

Hij belt 100 x op een dag en zegt miljoen keer ik hou van je en bij mij gaat dan gewoon dat speciale er af. Hij wilt altijd weten wat ik doe en met wie ik ben. Ik heb vaker gezegt dat ik dit niet fijn vindt en zegt ik ga het niet meer doen en minderen maar toch blijft hij het doen. Het komt zo controlerend over, wat me benauwd. Hij zegt dat hij wilt veranderen maar ik wil niemand veranderen als hij zo is dan is hij zo.

Maar als je helemaal geen gevoelens hebt voor je vriend, en niet van hem houdt, zou ik er sowieso een punt achter zetten, want dan ben je alleen maar oneerlijk tegenover hem bezig. Maar als het alleen om de verliefdheid is, ja… Die gaat nu eenmaal vaak weg in een relatie en gaat dan meestal inderdaad over in erg veel houden van.

Ik merk wel dat hij je echt ontzettend claimt en daar zou ik ook echt absoluut niet tegen kunnen. Kan je niet eens met hem afspreken dat je een week lang iedere keer als hij je claimt er iets van zegt, soms werkt dat beter omdat er vaak niet wordt gemerkt wanneer ze het doen.
En je kan wel zeggen dat hij zo is, maar iedere jongen heeft wel wat en in een relatie heb je je altijd iets aan te passen aan elkaar. En ik denk niet dat dit echt een zeer grote verandering is, eerder rekening houden met jou ook.

Maar ik zou wel goed nadenken, want als je na een half jaar je al zo voelt, is dit dan wel echt iemand waarmee je wilt samenwonen en nog een relatie mee wilt hebben? Want als je je na een half jaar al zo voelt bij hem, hoe zal het later dan zijn, na tien jaar?
Natuurlijk moet je zo veel mogelijk problemen in je relatie oplossen en communiceren, maar ik ben wel van mening dat wanneer iemand claimend is, dat dat wel op een zeker niveau zo blijft. Hij kan hoogstens rekening met je houden, maar tot op een zeker niveau zal hij wel altijd claimend blijven.

Ik zou wel zeker nog een keer eens heel goed met hem praten, over het zo vaak zeggen dat hij van je houdt, want wanneer hij het minder vaak zegt is het natuurlijk echt een stuk specialer en hoe claimend dat hij is en dat dit je benauwt. Wanneer het dan nog lang slecht blijft gaan, denk ik dat je beter kunt overwegen of dit wel degene is voor jou.
Ik zou wel kunnen zeggen, hou ook rekening met hem en accepteer dingen van hem, en dat moet ook. Maar qua dat claimen kan dat ook maar tot op een bepaald niveau en wanneer hij zo is zoals je beschrijft moet hij iets veranderen.

If you love two people at the same time, choose the second one, because if you really love the first one you would’t have fallen for the second. - Johnny Depp

Ik ben het eens met bovenstaande reacties. Daarnaast wil ik nog zeggen dat je de keuze of je met je vriend wil samenwonen of überhaupt bij hem blijft even helemaal los moet koppelen van die andere jongen. Die leidt je nu alleen maar af en niet echt in goede zin. Ik snap dat je die gevoelens voor hem hebt en dat niet kunt negeren, maar laat hem niet je keuze beïnvloeden. Daar ga je spijt van krijgen, ben ik bang. Of je die andere jongen echt de moeite waard vindt, kun je altijd later nog een keer bekijken.
Het zegt misschien wel iets dat je die gevoelens voor die jongen wel hebt en niet voor je vriend.

Ik sluit me aan bij bovenstaande reacties. Ik zou eens goed met je vriend gaan praten en de samenwoonplannen voorlopig nog niet doorzetten. Misschien is het zelfs verstandig om het uit te maken, want het is geen goed teken als je je na een halfjaar al aan hem irriteert en geen kriebels meer voelt. Je moet hier wel eerlijk over zijn tegenover hem, want hij lijkt nog wel gek op jou.
Verder zou ik een beetje oppassen met die andere jongen. Hij heeft je al een paar keer laten zitten en klinkt niet zo heel betrouwbaar… Sowieso niet meer met hem afspreken zolang je een relatie hebt, dat is in deze situatie in mijn ogen niet zo heel netjes tegenover je vriend.

Ik denk dat je voor geen van beide moet gaan.

Zegt toch al genoeg?

Ik zou nog eerder voorstellen om het uit te maken en single te zijn dan dat je een relatie aangaat met die andere jongen. Ik vind het eigenlijk helemaal niet netjes hoe jullie je gedragen, hij weet dat jij een vriend hebt en jij liegt over hem tegen je vriend.
Dat dat samenwonen geen goed plan is lijkt me duidelijk. Je hebt een lieve vriend, maar hij is je type niet. Dan houdt je relatie gewoon op lijkt me? Je moet wel die klik hebben. Als je je relatie wil proberen te redden zou ik op dit moment juist afstand nemen. Niet constant op elkaar lip, kijken of jullie elkaar missen, leuke dingen ondernemen en kijken of je wel echt verliefd op hem bent. Als je er zeker van bent dat hij je type niet is en nooit gaat worden, moet je stoppen met hem aan het lijntje houden en het uitmaken voor je dadelijk wel samenwoont, dan ben je veel verder van huis. Kriebels kunnen ook juist betekenen dat je van hem gaat houden ipv verliefd te zijn, maar zo te lezen is dat niet het geval?
Die andere jongen klinkt niet bepaald betrouwbaar. Mensen kunnen veranderen, maar ik vind het niet netjes dat hij je zo probeert te pushen dat het wat kan worden tussen jullie terwijl jij een vriend hebt. Hij klinkt mij inderdaad niet zo’n geweldige jongen. Is het ook niet dat jij hem leuk vindt omdat het idee van gebonden zijn van wat je nu hebt bij hem totaal niet zo is en je daar dus naar verlangt?

Ik zou dus of proberen je relatie te redden of het uitmaken en dan eerst eens beginnen met single zijn. Voor jezelf eens uitzoeken hoe jij je leven ziet en wat je in een jongen zoekt? Wil je al samenwonen of totaal niet?
Je moet het natuurlijk zelf weten, maar ik heb meer het idee dat jij in die jongen vindt wat je bij je vriend niet vindt en je daarom zo aangetrokken door hem voelt dan dat het echt een leuke jongen is. Maar misschien komt dat ook omdat je hier nu niet bepaald een positief beeld van hem schetst haha.