[KORTVERHAAL] Mijn eerste kennismaking met de "liefde".

[b]Mijn eerste kus… Mijn eerste kennismaking met de liefde.

Herinneringen: [/b]

Mijn eerste liefde was echt héél verkeerd. Was hij lelijk? Nee! In tegendeel… Maar wat we voor elkaar voelden en wat we deden mocht gewoon niet. We waren allebei 11 jaar en we wisten gewoon niet beter, maar dat is natuurlijk geen excuus want het gebeurde allemaal heel bewust. Wat ik nu ga schrijven heb ik nooit met iemand gedeeld, zelfs niet met mijn allerbeste vriendin. Ik heb een dagboek, en zelfs daar heb ik nooit mijn hart kunnen luchten over dit.

Mijn ouders zijn erg Christelijk opgevoed, en ze zijn wel streng wat jongens betreft. Enkele jaren geleden gingen we op vakantie naar het zonnige Portugal, waar we onze familie zo nu en dan gingen bezoeken. In Portugal heb ik een zeer goede vriend. We hebben die zomer bijna elke dag samen doorgebracht. We waren erg close. In het begin kwam het niet eens in me op dat we té close waren. Ik had hem altijd als een vriend gezien, en niet meer dan dat. Ik vond het heel normaal als ik op de zetel op zijn schoot zat, of als hij zijn arm “vriendschappelijk” op mijn schouders legde. Wanneer andere jongens me lastigvielen verdedigde hij me… Hij vocht zelfs een keer voor me. Zoveel betekenden we voor elkaar… Ik weet niet wanneer het begon. Of misschien toch wel? We waren bij mijn oma’s huis. We zaten met vier in de zetel. Mijn zus, een andere jongen, ik en híj. Híj had zijn arm over mij gelegd, en plots deed hij héél raar. Hij stond opeens recht en vluchtte naar een andere kamer. Ik liet hem doen en na een tijdje ging ik hem halen. Hij wilde niet vertellen wat er was.
‘Kom, we gaan naar mijn kamer,’ zei ik. Ik zocht er helemaal niets achter. We plaagden elkaar wat en ik duwde hem, of hij mij, op mijn bed, en op mijn bed “vochten” we. Niet letterlijk vechten, natuurlijk. Het was eerder zien wie de ander als eerst zo kon vastpakken dat hij niet meer kon bewegen. Ik won. Ik was toen iets sterker dan hem, of even sterk. Nu is hij sterker.
Ik duwde me van hem af en ging naar mijn raam. Ik zie alles nog voor me… Mijn bed was een tweepersoonsbed. Zo’n oude witte die kraakt als je erop gaat liggen. Links van het bed, zo’n twee meter ervandaan, stond een grote, donkerbruine kast met drie deuren. Op de middelste kastdeur hing een grote spiegel. Aan de twee zijkanten van het bed staan twee nachtkastjes die gemaakt zijn uit hetzelfde hout als de grote kast. Rechts van het bed, ook zo’n twee meter ervandaan, is de muur met het raam waar ik toen stond. Het raam had geen gordijnen. Ik keek naar buiten, naar de natuur, de zandwegen en de verspreidde huizen. In één van die huizen woont mijn huidige vriend. Plots voelde ik iets, iets in mijn nek. Een kus. Twee kussen… Drie… Ik weet niet wat ik toen dacht. Ik was verward denk ik, want ik liet hem zomaar doen zonder tegen te werken. Misschien vond ik het zelfs prettig.
Na die kusjes bleven we normaal tegen elkaar doen. Toen we naar buiten stapten, greep hij mijn hand vast, maar die sloeg ik geschrokken weg. Ik was doodsbang dat mijn ouders of zus ons zouden betrappen. Zijn mama kwam er gelukkig net aangereden, en hij moest naar huis.

De volgende keer dat ik hem zag, was hij weer bij mij thuis. We besloten dat we samen naar zijn huis zouden stappen. We zouden daar zeker meer dan een halfuur over doen. Kun je het je voorstellen? Meer dan een halfuur in de warmte stappen, met een jongen, door zandwegen en rondom je zie je enkel bomen, struiken en planten. Soms zie je een huis, of rijd er een auto voorbij, maar voor de rest is het echt verlaten. Die wandeling heeft ons toen echt nog dichter bij elkaar gebracht. We praatten over elk onderwerp dat ons te binnen schoot. Toen hij me naar mijn eerste kus vroeg, verzon ik een verhaaltje over een erg knappe Belgische jongen. Af en toe gaf hij me een kus op de wang of in de nek. Hij deed dat toen heel snel. Ik denk dat hij ook twijfels had.

Toen we bij hem thuiskwamen hadden we er niet aan gedacht dat we met zijn zusje opgescheept zouden zitten. Om van haar af te raken, gingen we verstoppertje spelen. Zij moest zich verstoppen, en wij zouden tellen. We speelden het in de garage. Zijn ouders waren buiten. Zijn zusje verstopte zich. Wij telden niet. We praatten. Op een gegeven moment stond ik tegen de muur aangeleund, en keek hij me enkel aan. Hij sprak niet. Hij kwam wat dichterbij en zoende me op de mond. Mijn eerste kus…
‘Ik durf te wedden dat jij mij niet durft kussen,’ daagde hij mij uit.
‘Jawel!’ zei ik onzeker. ‘Maar ik doe het gewoon niet.’
‘Zie je, je durft het niet, lafaard,’ plaagde hij. En toen kuste ik hem.

Een week later moest ik terug naar België. In zijn kamer vertelde ik hem dat we maar vrienden moesten blijven, en dat ik niets voor hem voelde. Dat was gelogen. Hij zei me dat hij er hetzelfde over dacht. Later kwam ik erachter dat dat ook een leugen was.

En nu de grote vraag. Waarom mocht het niet en waarom was het zo verboden?

We zijn neef en nicht. Nicht en neef.

Ik heb hem gehaat.
Ik denk dat ik hem niet echt haatte, maar eerder mezelf. Ik moest de schuld toch op iemand steken? Ik schaamde me heel erg… Maar nu heb ik er vrede mee. We waren jong, toch? Ik kan de tijd niet terugdraaien. Ik vertrouw hem 100% en ik weet dat hij mij ook 100% vertrouwt. Hij zou me nooit willen kwetsen. Nooit…

Best mooi verhaal.

Misschien haalde jullie vriendschap en liefde doorelkaar?

Is dit nou gebaseerd op je eigen leven?!

Mooi!

WishUponAStar
Dankje :slightly_smiling_face: En je kan wel eens gelijk hebben…

MrsLover
Ja… Het is echt gebeurd… :S

Pinoingri
Dankje! :slightly_smiling_face:

jeetje, ik word hier echt emotioneel van.
echt mooi geschreven meid! en wow, best heftig zeg.

takingchances
Echt bedankt :slightly_smiling_face: Ktwijfelde of het wel goed geschreven was want normaal als ik wat schrijf herschrijf ik het een paar keer tot ik het goed vind, maar dit durfde ik niet echt te herlezen… klinkt raar maar het is zo…

ik vind het mooi geschreven!

xMoniquueee
Dankje !! :slightly_smiling_face:

Mijn band met hem is nu helemaal anders hoor… We hebben er twee keer over gepraat… Ik durfde er eerst niet over praten… We deden zegmaar of het nooit was gebeurd, en we hadden zonder veel woorden afgesproken dat het ons geheim bleef… Vorig jaar hebben we erover gepraat, maar t gesprek was niet helemaal eerlijk… En dees jaar hebben we er nog is over gesproken, en dat had ik nodig om het zeg maar af te sluiten…

Upje?

Upp ^^