Korte verhalen door Starship

Hallo!

Ehm… Ik ben slecht in dat voorstellen dus ik val meteen met de deur in huis :slightly_smiling_face:

Ik ben Starship, nieuw op dit forum en ben de laatste tijd heel erg bezig met schrijven. Nu heb ik een heleboel korte verhalen op mijn computer staan en het leek me wel leuk om ze hier te plaatsen.

De verhalen staan los van elkaar en de een is wat langer dan de ander. Maar het ligt er echter aan of ik in een schrijfbui ben of niet :wink:. Ik hoop reacties, kritiek en tips op mijn verhalen te krijgen.

Nou, volgens mij zou ik nu moeten beginnen? Nou, ja hier is mijn eerste korte verhaal. Het is echt heel erg kort, en ik snap eigenlijk niet waarom ik niet verder ben gegaan… :flushed:

[i]Broken pieces of
A barely breathing story
Where there once was love
Now there’s only me
And the lonely

  • Christina Perri[/i]

De wind woelde door mijn haren, terwijl ik dieper het bos in liep. Het grind knapte onder mijn voeten, terwijl ik langzaam doorliep. Er was maar een woord om mezelf op dit moment te beschrijven: Alleen. Ik knipperde de tranen weg die ik voelde opkomen en liep stug door.
‘Ik hou van je.’ Hoorde ik mezelf zeggen. Ik schudde mijn hoofd en begon te rennen. Probeerde de herinneringen te ontvluchten die in flitsen voor mijn geest voorbij vlogen. De bladeren om me heen wervelden in het rond. Ik hijgde en remde af.
‘Ik hou van je.’ Hoorde ik mezelf weer zeggen. Ik snikte en liet me op de grond neervallen. Tranen biggelden van mijn wangen.
‘Piccolo ribelle.’ Riep ik uit.
En daar was het. De zin die ik de hele tijd ontvluchtte.
‘Picollo ribelle.’ Zuchtte ik.

Pain

Pain. You can let it destroy you… Or you
can use it as fuel to drive you :
to dream bigger and work harder

-Taylor Swift

Ik huiverde een beetje. ‘Sst, rustig maar…’ fluisterde hij. Hij trok nog harder aan de touwen die me aan de krakerige, oude stoel vastbonden. Mijn handen tintelden en deden erg pijn. Ik legde mijn hoofd in mijn nek, en staarde naar het plafond. Dat hielp wel vaker. Het liet me vergeten, dat ik… hier was. Ik staarde naar het plafond, terwijl ik zijn hand op mijn knie voelde. Geschrokken tilde ik mijn knie snel op, en zette hem weer vlug neer. Hij legde zijn hand van mijn knie weg. Als verstijfd bleef ik zitten. Niet dat ik iets kon doen. Het enige wat ik had was hoop, dat was het enige dat me levend hield. Dat me liet vechten. Ik beet op mijn onderlip en sloot mijn ogen.
‘Ik ben een vechter, een overlever’ fluisterde ik hardop.
‘Dat ben je zeker’ fluisterde hij in mijn oor. Ik had niet gemerkt dat hij was opgestaan.
Ik kneep mijn ogen nog wat stijver dicht. Enkele minuten gebeurde er niets, hij zat niet aan me, praatte niet tegen me. En dat beangstigende me, want als hij niet praatte, dan concentreerde hij zich. En als hij zich concentreerde was hij met iets bezig. Of het nu goed of slecht was, daar kwam ik pas laat achter. ‘Eet’ fluisterde hij opeens. Ik voelde de punt van een vork tegen mijn lip aangedrukt worden. Ik opende een oog, en keek nieuwsgierig naar de vork. Langzaam opende ik mijn mond, en voelde een stukje aardbei mijn keel binnenglijden.
‘Lekker’ zei ik zachtjes, nadat ik hem moeizaam had doorgeslikt. Ik opende allebei mijn ogen en keek hem nu aan. Hij glimlachte naar me. Verlegen sloeg ik mijn ogen neer. Soms vergat ik hoe knap hij was. Maar het was ook beter dat ik het vergat. Doordat ik onthield hoe knap hij was, vergat ik hoe sluw en slim hij ook was. Mensen zeggen dat de meeste knappe jongens dom waren. Als er eentje slim was, dan had je erg veel geluk. Nou, die mensen hadden het fout. Je hebt geen geluk als je met een knappe jongen uitgaat, die toevallig ook nog erg slim is. Want voor je het weet, word je opgesloten in een muffige, oude kelder. Zonder enig besef van tijd en ruimte. Je hebt niemand met wie je kan praten, niemand die je kan vertrouwen. Je hebt alleen de angst die binnenin je zich opbolt tot een grote bal, je ontvoerders die niets anders doen dan je pijn doen, en de pijn die je doet huilen en huiveren.
Maar je hebt een keuze : Laat je de pijn je vernietigen? Of ga je door, en blijf je vechten?

up?

spannend!
ik kan niet beloven dat ik het ga volgen, maar schrijf eerst snel maar verder :slightly_smiling_face:

Schrijf alsjeblieft snel door ik vind deze echt heel erg spannend en wil weten wat er verder gebeurt! :slightly_smiling_face::slightly_smiling_face: Xxx