[kort verhaal] - Ik hoop dat morgen nooit komt.

De zon is net onder gegaan en ik lig onder de dierenhuiden op het stro.
Ons kleine melkkoetje Saartje ligt tegen me aan om me warm te houden.

Ik kan me bijna niet bewegen door de kou die me heeft verstijfd. Mijn moeder ligt naast mijn zusje, Anna-Sophia, in het houten bed tegenover mij. Ze liggen doodstil, anders dan in de zomer, als Anna-Sophia in haar slaap ronddraait en praat. Maar nu liggen we allen verstijfd in ons kleine plaggenhutje.

De hele dag in de kou koeien melken, stukken lopen om de melk naar de mensen te brengen en zelf eten te zoeken eist veel van mijn energie. Ik wil nu zó graag slapen, maar de kou weerhoud me daarvan. Morgen is het zondag, maar in deze wintertijd moet er ook dan gewerkt worden. De oogst is niet goed genoeg om van te leven en dus moeten we de koeien nog meer gedroogd gras te eten geven. We moeten het vaak bijna in hun mond stoppen, omdat ze er niet van houden. Maar er is nu geen gras meer, in deze wintermaanden groeit het niet hard genoeg.

De boeren hebben slechte oogsten en willen toch wat te eten en te drinken, dus wandelen we elke dag uren met kilos melk naar hen toe terwijl zij hun oogsten proberen te redden.

Maar het is koud, al een paar maanden lang hier in Groningen. De mensen in het zuiden zouden het beter hebben door betere oogsten, maar daar kunnen wij niet zomaar naar toe.

Ik hoor mijn maag knorren omdat ik al dagen op de melk van Saartje moet leven evenals mijn zusje en moeder.

De melk van de grote melkkoeien is niet voor ons, ook al sterven we bijna van de honger en steken onze botten uit.

Iedere morgen duurt het minstens een half uur voordat ik weer kan lopen. De pijnscheuten die dan door mijn lichaam gaan zijn onbeschrijfelijk. Alles zit vast en ik voel me verlamd, maar ik mag me niet aanstellen van mijn moeder. Er móet geld verdient worden.

Ik probeer nu toch maar te slapen, maar bij het idee dat het morgen weer zo koud is, en ik vanaf dat de zon op is weer zo hard moet werken, wil ik liever wakker blijven en hopen dat morgen nooit komt.

Ik vind het heel leuk (: anders dan wat er normaal op girlscene staat. Let wel op schrijffouten, hier en daar staat er ééntje.

het is anders dan de meeste verhalen hier
en dat is +
origineel enzo
maar idd hier en daar een schrijffoutje (terwijl ik de helft vast niet eens zie ;o)
IK VOLG

antwoordt mijn moeder
antwoordt Anna-Sophia
De derde persoon is altijd + t
ik vind het leuk! verder (:

dubbel

Ik vind het super! verder!

Terwijl het steeds kouder WORDT opnieuw (:

Trouwens, rond welke tijd speelt dit zich af?

oh haha ik dacht echt rond 1700 ofzo (:

Oeh, origineel en leuk!

wanneer komt het nieuwe stuk?

nieuwe volger :slightly_smiling_face: