Konijn heeft kanker..

Mijn konijn is 8 en is altijd speels en actief geweest. Ik kreeg haar toen ik 5 was van de kerstman en ik was zo happy! Ik heb helemaal geen broertjes of zusjes dus is de konijn altijd mijn kleine schatje geweest. Het was zo een schatje, maar 10 cm groot…Dat was in Polen, maar op mijn negende ben ik naar Nederland verhuist wegens de werk van mijn moeder en mijn stiefvader die ze hier heeft ontmoet. Haar grote kooi staat in de keuken en 's avonds mocht ze op de enorme keed huppelen in de woonkamer. We hebben geen tuin, dus ze moest wel op de kleed. We verzorgden haar altijd goed, en er was nooit iets mis. De laatste maanden deed ik niet zoveel met haar omdat ik het zo druk had. Ik was haar zowat vergeten. Achteraf kan ik me voor mn kop slaan. Gelukkig houdt mijn stiefvader zo veel van haar en aait hij haar elke ochtend, en avond als ie thuis komt. Vorig week toen ik haar weer eens aaide had ze opeens zo een dun rugje en ik voelde een rib op haar rug. Ze werd aan de bovenkant steeds dunner en ze had niet meer zo een mooie bruine bonte vachtje. Het was meer groenbruin, een kotskleur. Mijn stiefvader vond het te raar en besloot 4 dagen geleden naar de dierenpraktijk te gaan, ik wilde perse mee. De dierenarts voelde aan haar buikje, maar de konijn had geen pijn. Wel wist de dokter het meteen, hij voelde knobbels in haar buik. Hij zei het heel hard en krachtig: Ze heeft baarmoeder(hals)kanker. Maar hij zei dat het weinig zin heeft om te opereren omdat ze het dan toch niet lang meer gaat redden. Misschien een paar maanden, misschien een week…Wij vonden het ook niet nodig, en ik dacht echt dat ze het nog tot minstens mei zou halen. Ik dacht er niet zo veel over na. En sinds gister valt ze bijna om. Ze kan niet overeind blijven staan. Niet omdat ze zo oud is, maar omdat haar buik steeds zwaarder wordt waardoor alles naar beneden zakt. En daarom is haar rug ook zo dun. Haar buik puilt uit en haar achterpoten worden plat gedrukt, ze hebben geen ruimte meer. Haar voorpootjes hebben nog wel wat ruimte, maar ze kan helemaal niks met maar 2 pootjes. Ik zit nu op de laptop en ben niet eens naar boven geweest. Ik lig nog in mn badjas op de bank. Mijn ouders werken tot laat 's avonds. Ik durf niet naar boven, ze is zo bang…Het ergste vind ik dat ze nu wel pijn heeft en ze is maar een beestje die zich afvraagt ‘wat gebeurt er met me?’ Ze sprong vanmiddag opeens tegen de kooi en hield zich met haar voorpootjes boven de hek. Ze keek naar me en haar glimmende oogjes zeiden ‘alsjeblieft, doe iets!!’ Ik heb mijn moeder opgebeld en het verteld en ze zei dat mijn stiefvader haar morgen naar de dierenpraktijk gaat brengen om haar te laten inslapen :cry: Ik voel me zo ***…Ze heeft zo een pijn, en ik wil niet dat het gebeurt… Ik mis haar nu al. Ze schudt nu helemaal heen en weer…Ik vertel het, en het lucht me zo op…

Is er iemand die ook zo iets heeft mee gemaakt?..

xxx

Ja, maar dan met mn vader.

ik ook. en ik heb ook een konijn, en vergeleken bij je vader verliezen is een konijn niks.

Aag wat sielig :frowning_face: Maar het is beter voor het konijntje om haar in te laten slapen.

aah ik kan niet tegen zulke verhalen en al helemaal niet als het over een diertje gaat zo zielig :frowning_face:

In ieder geval heel veel sterkte !

Kan ik me voorstellen. Maar ik denk niet dat je daar bij stilstaat als je zoiets nog niet hebt meegemaakt.

indeed.

kanker is echt een rotziekte :frowning_face:
sterkte meis!

Sterkte ermee, probeer nog zoveel mogelijk bij haar in de buurt te zijn.
Maak desnoods nog een foto, als herinnering van haar bestaan
@ hierboven, dat is pas kut :frowning_face: :frowning_face:

Natuurlijk is je vader veel erger maar kom op een konijn is ook wat hoor.
Dat doet ook pijn vooral als je nog nooit iets ergers mee hebt gemaakt.

Mijn vader heeft ook kanker gehad (is nu wel over maar okay) maar ik vind het ook nog steeds heel erg als mijn hamster bijv kanker zou krijgen :open_mouth:

Ik denk dat het laatste wat je je konijntje nog kunt gunnen, een goede dood is. Ze heeft erg pijn, dus haar langer laten lijden is geen optie, ofwel? Je houdt van haar, dus moet je kiezen wat het beste is voor haar. Natuurlijk doet dit pijn, maar ze heeft wel acht mooie jaren gehad en haar zo laten voortlijden heeft geen enkel nut als ze van niets geniet.

Aww! :frowning_face: mijn konijn is ook afgelopen jaar dood gegaan, maar dat was gewoon uit het niks… Nooit ziek geweest of iets… Ik mis hem wel maar ik heb een mooie foto van hem hangen :slightly_smiling_face: nouja, vraag anders of iemand een foto maakt van jou met je konijntje als herinnering! dan heb je een leuke foto om naar terug te kijken :wink: sterkte iig!

@ Hierboven, ok, ik snap dat het wel erger is, maar een dierbare verliezen doet altijd pijn, ook al is het een klein beestje… dus ik denk niet dat dat het antwoord is waar ze op zit te wachten!

Ik kijk nu naar haar en ze is zo onrustig… Het is maar goed dat het morgen voorbij is zonder pijn, anders was ze met pijn omgevallen
Dankjewel allemaal, maar een foto is geen optie, ze ziet er echt niet uit met al die ribben en misvormde beentjes…
:cry:

sterkte <3

Ik heb ook drie konijnen gehad… die zijn inmiddels allemaal overleden! Niet echt een duidelijke reden waarom maar het is altijd vervelend!
Hopelijk mag je een nieuw konijntje uitzoeken!

maar ja, als je een beestje koopt dan weet je natuurlijk dat ie op een gegeven moment dood gaat. tuurlijk dat is kut; maar je weet eigenlijk al van te voren dat ie dood zal gaan als jij, als t goed is, nog leeft.

ahw, toen ik dit las kreeg ik echt tranen in mijn ogen.
ik moet er niet aan denken dat mijn lieve kater wat
overkomt, ik ben echt een dierenvriend, en kan er ook
niet tegen als een dier pijn heeft, dan zou ik het liefste de
pijn willen overnemen maar superveel sterkte toegewenst meis!
als je me nodig hebt kun je me altijd noten!

Jammer…

Ja maar je rekent er niet op dat ie ineens een ernstige ziekte krijgt.

Tjaa dood van ouderdom weet je maar dat is hier niet het geval.

inderdaad, maar want je verwacht ook niet dat iemand in je familie
een ernstige ziekte krijgt. voor sommige mensen is dit geen vergelijking,
maar voor mij wel. want een beestje als een kind voor me, zo belangrijk!
nog eens, veel sterkte meis!

Ik zal hier wel heel anders naar kijken, omdat ik veel dieren heb zien doodgaan. Dieren waarmee ik een band had, een minder sterke band en dieren waarmee ik geen band mee heb.

Meestal ligt het er aan welk dier en aan hoe de band was tussen het dier en de eigenaar.
Zo zie ik een heel verschil tussen het doodgaan van een paard en het doodgaan van een hamster. Of überhaupt een groot verschil tussen het overlijden van mensen en dieren.

Maar dat is echt voor iedereen anders.