Kiezen tussen schoonfamilie en religie

Hey meiden,

Voor dit topic heb ik even een anoniem account aangemaakt. Ik zit met een groot dilemma en weet echt niet wat ik moet doen.
Mijn vriend is moslim, wij hebben iets meer dan een jaar een hele serieuze relatie en wisten vanaf vrij vroeg al dat wij samen ons leven wilde doorbrengen. Op het moment wonen wij soort van samen, we hebben een lange afstand relatie maar ik ben bijna altijd bij hem. We hopen zo snel mogelijk in Nederland te kunnen wonen en dan ons leventje opbouwen, en uiteindelijk ook trouwen.
Alleen is het zo dat zijn familie onze relatie heel erg probeert te controleren. Tot pas geleden had ik er vrij weinig van gemerkt aangezien mijn vriend het het niet echt liet weten. De eerste paar maanden woonde mijn vriend nog thuis en kwam ik daar vaak, en had ik altijd de indruk dat ze mij graag als schoondochter/zus hadden. Ze vonden het prima dat wij samen wonen en dat wij een relatie hebben, ook krijgen wij meerdere malen de vraag wanneer wij gaan trouwen. Maar de laatste tijd accepteren ze onze relatie minder. Zijn oudere broer (die het gezag heeft in huis) probeert hem steeds meer te dwingen om weer thuis te komen wonen inplaats van bij mij, omdat hij anders zijn familie opbreekt, terwijl het gewoon een volwassen jongen is.
Nu heeft mijn vriend mij verteld dat zijn familie niet wilt dat hij met mij trouwt tenzij ik mij bekeer. Doet hij dat wel, zal hij ‘verbannen’ worden uit de familie en is de kans klein dat ze hem ooit nog accepteren.
Ik ben zelf ongelovig, en voel mij hier ook heel prettig bij. Mijn vriend vind dit helemaal niet erg en accepteert mij voor wie ik ben. Hij zegt dat ik mij niet hoef te bekeren en dat hij voor mij zal kiezen, en dus al contact met zijn familie verbreekt.
Ik weet hoeveel zijn familie voor hem betekent en hoe graag hij tijd met ze doorbrengt. Ik ben dan ook ontzettend boos en gekwetst dat ze hem laten kiezen tussen hen en mij, en dat ze mij plots niet meer accepteren zoals ik ben.
Ik hou ontzettend veel van mijn vriend en kan mij geen leven zonder hem voorstellen, en wil al helemaal niet dat hij zijn familie kwijtraakt door mij. Maar ik hou ook van mijzelf en ik hecht veel waarde aan het feit dat ik niet religieus ben. Ik ben heel wetenschappelijk ingesteld en heb een hele andere denkwijze. De islam is niet iets waar ik mij in kan vinden en het is eigenlijk het tegenover gestelde van alles wat ik ben en waar ik voor sta. Ik heb altijd tegen mijzelf gezegd dat wat er ook gebeurd ik dit stukje van mijzelf niet opgeef, maar nu twijfel ik echt of ik mij zal bekeren. Ik weet niet of ik ooit echt in god zal geloven of dingen van een religieus standpunt zal zien, maar als hierdoor mijn vriend zijn familie kan blijven zien moet ik het misschien overwegen.
Het voelt meer alsof ik moet kiezen tussen mijzelf en mijn schoonfamilie. Ik ben heel erg bang dat als ik dit doe mijzelf kwijt raak en ik dat niet meer terug krijg.
Wat denken jullie?

Je moet jezelf NOOOIT laten bekeren vanwege andere mensen. Religie is iets van/voor jezelf.
Ik vind het nogal jammer dat zijn familie daar een ultimatum op zet.

'k vraag me af, kan je niet eens op een Imam afstappen en vragen wat je hiermee kan doen? Iemand die religieus is maar buiten het probleem staat, kan wel wat helpen.

Zelfs je vriend wil niet dat je je bekeert. Alleen je schoonfamilie dus. Daar zou ik me absoluut niet voor bekeren.

Klinkt niet als een bepaald leuke schoonfamilie… Ga je alsjeblieft niet bekeren voor hen als jij je de daar niet fijn bij voelt. Bekeren doe je voor jezelf, niet voor iemand anders.
Ik denk dat de keuze dus eerder bij jouw vriend ligt; familie of vriendin, en hij heeft dus voor jou gekozen.

Van geloof veranderen zou ik idd ook niet doen als je er niet van overtuigd bent, maar het is best klote dat die familie er dus tussenkomt. Voor mijn gevoel kun je nu niet zo veel doen. Je kunt je misschien alsnog een beetje in het geloof verdiepen, maar anders ligt vooral aan hem en wat hij kiest. Ik ben zelf moslim en ik zou altijd familie kiezen. Dat hij het niet weet geeft aan dat het dus wel belangrijk voor hem is. Ik dacht ook dat het voor een man niet perse een groot probleem is om met een niet-moslima te trouwen maar idk for sure, vaak wordt het alsnog door familie niet geaccepteerd

Thanks meiden, ik ben blij dat ik er niet als enige zo over denk. Hoe meer ik erover denk hoe vervelender ik het idee van bekeren vind. Ik heb veel over de islam gelezen, en mijn vriend vertelt mij ook veel. Maar hoe meer ik erover te weten kom hoe minder het mij bevalt. Maar ben ik niet egoistisch? Ik weet hoe veel mijn vriend zijn familie voor hem betekent, met name zijn vader. En als hij dit voor mij doet zal hij zijn hen nooit meer zien. Ik weet niet of dat schuldgevoel niet aan mij gaat knagen. En dan is er altijd nog de angst dat hij toch voor zijn familie kiest

Maar wilt echt de hele familie dat je bekeerd? Of alleen zijn broer? En je bent zeker NIET egoïstisch het is jouw keus om iets wel of niet te doen. En het jouw vriend niet uit maakt of je gelooft of niet. Aangezien je zei dat een hele anderen denkwijze heb dan de islam zou ik het niet doen. Als je echt heel erg twijfelt kun je een lijstje maken met de voor en nadelen.

Met name zijn vader en zijn broer. Zijn vader is behoorlijk streng en zou het nooit accepteren, en zijn broer doet volgensmij alles om ons uit elkaar te houden. Ik heb wel het idee dat het voor mijn schoonmoeder vrij weinig uitmaakt, maar zij heeft weinig invloed thuis.

Kun je er niet met zijn ouders over hebben?

Dit ja of anders met een iman inderdaad. Ik heb verder niet veel verstand van de islam, maar ik zou NOOIT maar dan ook NOOIT bekeren voor iemand. Je kunt überhaupt niet ineens maar in iets geloven, dat is onzin. Misschien is dat ook iets wat je met zijn ouders kunt bespreken. Dat je je zou bekeren maar vervolgens niet geloofd en ook niets met het geloof zou hebben. Dat zou toch niet de bedoeling van bekeren moeten zijn.

Is het anders niet een idee om gewoon even af te wachten hoe jullie relatie verder gaat? Jullie zijn pas iets langer dan een jaar samen, het lijkt me heel stressvol om nu al een besluit te moeten maken.

Praat erover met zijn ouders,

Ik veronderstel dat je wel respect hebt voor hun religie en dat je wel eens meedoet met een traditie als ze het vragen, bv als iedereen naar het suikerfeest gaat, je ook wel meegaat en meedoet met de festiviteiten.
Maar om persé het hele bekeren gebeuren… Nee.

We zijn ook niet van plan om snel te trouwen, misschien over een paar jaar. Maar ik wil wel over de consequenties nagedacht hebben. Ik wil niet een jarenlange relatie zitten en samen niet verder kunnen groeien. Dus het is wel iets wat heel zwaar meespeelt

Met een imam praten is wel een goed idee idd. En ik kan helaas niet zomaar met zijn ouders praten, zijn vader woont in het buitenland en spreekt geen Engels of Nederlands, en zal waarschijnlijk niet zomaar omzijn. Met zijn broer heb ik al honderden keren gepraat en daar kom ik niet verder mee. Zijn moeder probeert mijn vriend wel naar mij te sturen zegmaar, maar naar haar wordt ook vrij weinig geluisterd.

Ik wij mij niet voor de schijn bekeren aangezien ik dan de mensen die wel oprecht geloven te min doe. Maar ze kunnen toch niet verwachten dat ik van de ene op de andere dag geloof in iets wat ik mijn hele leven niet heb gedaan.

Verder doe ik al mee met alle tradities, kleed ik mij volgens hun richtlijnen (dat deed ik al voordat ik mijn vriend leerde kennen). Ik doe op het moment ook mee aan ramadan en steun mijn vriend ook in zijn geloof. Dus dat is het niet.

Draag je ook een hoofddoek?

Nee dat niet, maar in zijn cultuur dragen vrij weinig vrouwen een hoofddoek. Mocht ik mij ooit bekeren zou ik dat ook niet hoeven, alleen tijdens ramadan dan.
Maar ik bedoel meer geen strakke of lage shirtjes, hoge hakken of veel bloot.