Kat overleden + schuldgevoel..

Oke. het is dus niet de bedoeling dat er van die kut-reacties op komen met: stel je niet zo aan, life just goes on blabla. :l
okee het verhaal:
ik had een hele lieve pers, Gizmo, 3 jaartjes oud pas.
Maar de afgelope dagen vond ik dat hy vreemd deed, dus ik maar naar de dierenarts hals overrkop.
In de eerste instantie bleek hij een gescheurde blaas te hebben, dus ik opgelcuht. Ik heb Gizmo aangekeken, hij miauwde en ik gaf hem nog een kusje op zijn bolletje.
Eenmaal thuis aangekomen kregen we een verontrustend telefoontje:
Mevrouw, Gizmo heeft een gescheurde blaas en het urine loopt door zijn lichaam, dit is een spoedgeval, we meoten opereren anders gaat hij binnen een paar dagen dood, of zelfs nog eerder, mogen we uw toestemming voor de operatie?!
Ik schrok, het maakte me niet uit hoe duur het was, hij moest het halen!
Dus ik keihard: JA JA JA OPEREER MAAR!
Gizmo die betekende zoveel voor mij… Mijn ouders zijn net gescheiden en ook met moeite, en de laatste jaren waren ook niet makkelijkk voor mij, en ik pakte Gizmo er dan bij. Hij kon niets terugszeggen maar gaf je wel hoop, een beter gevoel.
Na anderhalf uur kreeg ik een telefoontje. Hy had het niet gehaald.
Ik kon het niet geleoven, het beestje, dat mij hoop gaf en dat ik zonet nog heen had gebracht, springlevend. was er nbu niet meer!
Ik ben vanpochtend dus wezen kijken, en on het niet geloven. Het was een Pers, dus hij had veel haar, en dar lag ie dan. alsof ie half wakker was met zijn lieve grote oogjes, en zoals altijd, zijn tongetje uit zijn bekje. Maar ik kon niet geloven, dat het onze kat was…
ik heb het er heel moeilijk mee… want mijn hoop is weg. en je merkt wel een beetje nog zijn aanwezigheid. Soms ligt er op de bank nog een paar kleine haartjes, en de kussens waar hij op lag, heb ik niet verschoven.
Zo. het is van me afgeschreven…

Hierom kan je je niet schuldig voelen, ook zonder die operatie was hij dood gegaan.

Sterkte verder, ik kan me voorstellen dat het moeilijk is. Ik kan me ook niet voorstellen hoe het zou zijn als mijn hond dood zou gaan.

Ahh sterkte ermee sowieso! :sob::muscle:

Mag ik vragen waarom jij jezelf schuldig voelt eigenlijk? Jij kan hier toch niks aan doen?

Neem een nieuwe kat?
Uit het dierenasiel, dat vermindert je schuldgevoel omdat je dan weer wat goeds doet!

haha dankje (L)

nou kyk, hy had er dus al langer last van (sorry, vergeten te melden). maar ik voel me zo stom dat ik het niet eerder had gemerkt. Het is bij wijze mijn schuld dat hij dood is…

Ah meid sterkte, sommige mensen zullen zeggen ‘het is maar een kat’ maar die begrijpen niet hoeveel je aan zo’n dier kan hechten en hoeveel zo’n zich aan JOU hecht. Zeker als je je rot voelt kan zo’n beest heel veel voor je betekenen.

Misschien wat vroeg, maar ik zou pas een nieuwe kat nemen als je helemaal over Gizmo heen bent.

Ja maar katten zijn heel goed in het verbergen van dingen.
Die zoeken een rustig plekje op en houden het zo goed mogelijk verborgen. Je had er niks aan kunnen doen. Echt niet, geloof me.

het is dus echt niet jouw schuld! dieren kunnen moeilijk aangeven wanneer ze ziek zijn dus kun je het ook niet merken!
veel sterkte ermee en blijf niet te lang treuren maar denk aan de mooie dingen.
een paar maanden geleden kwam ik uit school en toen vertelde m’n moeder dat onze kat was aangereden :frowning_face: ik heb zo hard gehuild, de eerste paar dagen dacht ik steeds als bijv. m’n kamerdeur opeens openging dat het onze kat was, later ben ik gaan wennen dat hij er niet meer was, maar het blijft moeilijk! :frowning_face:
succes.xx

Haha, Ja oke. (:
maargoed. ik geef mezelf automatisch de schuld van. van een kat kan niet naar de dierenarts lopen $:

bedankt voor de lieve reacties (L)

ik voel me alweer een beetje beter. :slightly_smiling_face:

liefs

Begrijp ik, zou ik ook doen, maar het is onterecht, je moet het echt niet doen. Het is jouw schuld niet, echt niet.

Niet meteen doen!
Wij hadden een kittenkatertje gekocht via marktplaats. Was echt het leukste beestje ooit. Lief, speels en vond het heerlijk om bij je op schoot te slapen en te spelen. Precies wat wij zochten. We hebben een balkonnetje op de begane grond en daar is hij snachts een keertje afgegaan en kon er niet meer op. (zeer wss). Dus nu is hij weg. Ik had het nooit over mijn hart kunnen krijgen om meteen een nieuwe te halen. Je moet eerst verwerken dat Gizmo nu weg is, anders wordt je schuldgevoel alleen maar groter. Ik kan je niet veel tips geven, maar doe gewoon rustig aan. Je bent je grote vriend kwijt en daar mag je je best rot om voelen en soms om huilen. Maar denk ook aan de fijne dingen die je met hem had :slightly_smiling_face:

Dan kan je later altijd nog nadenken over een nieuw katje :slightly_smiling_face:

ik snap wat je bedoeld. Ö
ik ben ook gewend dat als ik op de bank zit, hy eerst voor me gaat zitten… net zolang totdat ik zeg: okee, kom er maar bij. en dan springt hy op de leuning. :’)
jy ook sterkte! (l)

Je kan nooit zeker weten of je kat ergens last van heeft, heel veel baasjes hebben dat. Dan mauwt de kat eens wat vaker en wordt er niet opgelet.
Je kan er niks aan doen.
Ik moest mijn kitten van 4 maand oud ook laten inslapen, haar blaas bleef maar dorgroeien ook na meerdere operaties… En we kwamen er ook laat achter omdat ze totaal niet liet zien dat ze pijn had (al haar organen werden tegen elkaar aangedrukt door die blaas, moet ontzettend veel pijn hebben gedaan) maar ze bleef heel speels alleen plaste ze niet goed.
Heel veel sterkte meis,
en een andere lieve kat kan de pijn altijd iets verzachten, die kan je ook lekker knuffelen omdat je verdrietig bent (:

dat moet je juist niet doen die nieuwe kat weet dan dat hij is gehaald omdat je verdrietig bent dat voelen ze. en ja sterkte met of zonder operatie had hij het niet gehaald. Dus jij hoeft er niet schuldig over te voelen :sob::muscle:

En trouwens sterkte ermee, en je hoeft je niet schuldig te voelen.

Jaa precies.
Ik dacht in begin zovan: okee. nou misschien als ik een nieuwe kitten neemt, dan heb ik iets om mee te knuffelen, dat me ook een soort gevoel geeft zoals GIzmo dat kon… Niet dat hy vervangbaar was xd
maarja, ik ga me meteen schuldig voelen zovan: hoe kun je zo snel over hem heen zijn? ben je hem nu al vergeten?
en tja, dan druk ik de computer weer uit. $:

ohgossie, ik heb tranen in m’n ogen.
ik heb precies hetzelfde met mijn kat.
hij praat niet terug, maar dat maakt niet uit.
je hoeft je niet schuldig te voelen, waarschijnlijk heeft ie nu een leuk leventje in de kattenhemel en slaapt ie daar gewoon verder :slightly_smiling_face:

sterkte (L)!

ahh echt? Ö
Agossie, wat zielig! ):
jy ook nog veel sterkte (ll)

aww, ik vind je verhaal zo ontroerend… Als mijn kat zou dood gaan, zou ik me even rotslecht voelen… ik wens je echt heel erg veel sterkte :’)