Kan wel janken

Voor mijn zomervakantie woog ik 72 bij een lengte van 1.70. Ik was hier heel blij mee aangezien ik eerst 86.5 woog. Maar toen kwam vakantie en problemen en raakte ik depressief… ben nu 8 kilo aangekomen en ik blijf nog steeds veel te veel eten. Ik zoek troost in eten en ik doe voornamelijk niks. Net als in de vakantie. Ik doe alleen school en voorderest slapen en liggen en eten! Ik haat mezelf zo erg… mijn droom was om school te beginnen meet 65… nu is 80. Ik zei altijd ‘als ik weer 80 weeg pleeg ik zm’ Ik viel af door hard sporten (ik vond sporten toen geweldig) en gezond eten. Ik at wel’s patat of koek of chips maar met mate. Alles ging via diatiste en ik loop nog steeds bij haar alleen nu gaat me gewicht omhoog i.p.v omlaag. Hoe verander ik mezelf? Ik denk vaak dat de wereld een dik meisje niet nodig hebt… en aan zm. Ook was ik toen ik 72 woog meer zelfvertrouwen… nu niet meer. Ik heb me leven verknalt! Ik wil weer 72 wegen en dan weer 65.

Iemand tips/ of dit ook meegemaakt

Ik denk dat je eerst moet beginnen met zelfvertrouwen te krijgen voordat je weer gaat afvallen. Want je zit momenteel in een neerwaartse spiraal doordat je zo onzeker bent.

maar normaal krijg je zelf vertrouwen door af te vallen. Begin met kleine stappen. niet ik één keer van oude gewoontes naar iets helemaal nieuws.

Je moet het gewoon doen. Je kan nu wel huilend op je bed ga liggen maar kom er gewoon uit en ga naar de sportschool. Probeer motivatie dingen van sporten te lezen op Tumblr en zet een doel voor jezelf!

Probeer vaker iets van eten te laten liggen, dan denk je snel: hé ik kan het wel en dan word de rest ook steeds makkelijker. Zoek een teamsport, misschien moeilijk voor je maar de mensen zijn gezellig en je valt daar met plezier af, zet je over de drempel als je er geen zin in hebt en achteraf voel je je goed! + de band met je team maakt je ook zekerder, leuke vrienden/vriendinnen etc.

Ik ben overigens ook heel erg aangekomen door de pil en ik voel me ook heel dik. Ik ben ook van alles aan het proberen maar zit wel op een team sport(handbal) en ik ga naar de sportschool. Misschien een leuk iemand vinden om samen mee naar de sportschool te gaan helpt je ook in je motivatie om te gaan!

Probeer het rustig weer opnieuw kwijt te raken, een terugval is menselijk. Daarom is het goed dat je nog steeds bij je diëtiste bent, want die heeft daar goede tips voor. Ik heb zelf 100kg gewogen en ben met hulp van een diëtiste 15kg kwijtgeraakt en kreeg m’n zelfvertrouwen terug. Maar nu, 1.5 jaar later is er in de zomervakantie ook 5kg bijgekomen. Ik merk het, maar mijn omgeving niet. Ik heb een hoop emotioneel gegeten de afgelopen maanden. Nu moeten we het kwijtraken, en als het de eerste keer lukte… zullen we het de 2de keer nog beter doen! :wink: Geef niet op, meid.

Je ging eten door je problemen?
Zorg dan eerst dat je problemen opgelost zijn, werk dan aan je zelfvertrouwen en dan weer terug gaan sporten! Je kunt het meid! Ga ervoor! Het is je toen gelukt, en het gaat je weer lukken!

Bedenk wel: een slank figuur is superfijn en gezond, maar als jij 80 kg weegt bij 1.70 ben je allesbehalve walgelijk dik. Je hebt misschien overgewicht, maar je gedachten aan zelfmoord zijn natuurlijk ernstig overdreven als je gewicht het enige probleem is. Je gewicht lijkt me dan dus niet het grootste probleem.
Zit je nog ergens anders mee waardoor je het niet meer ziet zitten? Misschien is het een idee om hier eens mee naar een psycholoog te gaan! Misschien kan die je meteen ook helpen om weer de motivatie te vinden om weer wat af te vallen, maar omdat je nu zó in de put zit lijkt dat me niet het belangijkste op dit moment. Eerst maar weer eens goed in je vel komen te zitten!

Je zegt: Ik viel af door hard sporten (ik vond sporten toen geweldig)
Waarom vond je sporten toen zo geweldig en nou niet dan? Sporten is een hele goede als je wil afvallen.
Verder afvallen is toch een kwestie van energie inname en energie verbranding, dus ik denk dat je meer energie binnen krijgt dan dat je verbrand.
Maar zou het iig met je diëtiste bespreken. ( vermoed dat je dat bedoeld met diatiste) Verder ben ik het eens met de rest, niet bij de pakken neer zitten meis en je zelfvertrouwen opbouwen.

Ik snap eerlijk gezegd niet waarom je meteen aan zm denkt. Je gewicht kan je veranderen als je je ervoor inzet, dus doe er dan ook wat voor. Je moet er zelf aan werken en als je het niet alleen kan zijn er genoeg mensen die je kunnen helpen.
Verder snap ik je relatie met eten best, omdat ik het zelf ook een beetje heb. Beloon jezelf als je niets ongezonds gegeten hebt en leg ongezond eten buiten je zicht. Heb je weer drang om te eten, pak dan een stuk fruit of drink een kop thee als je al genoeg gehad hebt. En zoek een sport of hobby, iets waarvoor je je bed uit wilt komen.

80 is echt walgelijk dik hoor. Ben de dikste uit mijn klas, was één van de dikste van de middelbare school. Het zit voornamelijk in mijn buik en dijen.

Probeer het langzaam te doen, begin eerst bij ‘slechte’ producten vervangen door goede producten.
I.p.v. frisdranken/vruchtensappen kan je light frisdranken proberen, je hebt tegenwoordig ook Slimpie dat is aanmaak limonade zonder calorieën.
Groene thee (zonder suiker en melk) stimuleert ook de vetverbranding.

Door alleen al dit te doen kan je makkelijk een paar kilo of zelfs meer kwijt raken.

Herkenbaar… gedeeltelijk iig. Wat moeilijk en klote voor je. het belangrijkste: jij bent meer dan een nummertje op weegschaal, veel meer. Wat zegt dat over je? Waarom zou jij minder waard zijn als je meer weegt? Jij zoekt nou een troost, iets wat je helpt omdat je, je zwaar klote voelt: je wilt niet meer. Jij zoekt het in eten zeg je, de ander doet dat in tv kijken, gamen, sporten enz… Je ziet het vaak, als iemand in een depressie raakt komt diegene aan in gewicht. Je hebt vaak nergens zin in en eet lekkere dingen…

Je moet jezelf leren accepteren, het nut van dingen weer in zien. Als jij jezelf zo negatief ziet kan je afvallen wat je wilt maar je gaat niet ineens mooiere dingen zien aan jezelf en in de wereld.

Heb je hulp/therapie?

Je kan het, het is moeilijk en zwaar maar het is het zo waard! :slightly_smiling_face:

Ik ben in therapie ja.

Ik denk dat je eerst aan jezelf moet werken want denken aan zelfmoord omdat je bent aangekomen of een bepaald gewicht weegt is wel heel erg extreem! Misschien iets psychisch?

Edit: O, sorry. Ik had de vorige berichtjes niet gelezen. Goed dat je in therapie bent.

Dit is zo moeilijk te doorbreken! Zeker als je niet lekker in je vel zit. De knop moet om, en dat moment zal vast weer komen! Je kunt weten hoe het moet, anderen kunnen het je vertellen, maar dan is het nog de kunst om het te gaan doen!

Misschien helpt het als je jezelf triggert door gewoon weer ff jezelf te verplichten te gaan sporten?

Weet hoe je voelt, been there. done that…

Je hebt een deel van mijn verhaal al gelezen…
Voor de zomervakantie was ik 120 kg en ik ben 1,67 cm…
Kleiner dan jou en een heel stuk dikker… (echt… 120 is echt niet goed en niet gezond…)

Wat ik heb gedaan is een hobby zoeken waar ik mijn gevoel in kwijt kon… Hetzij muziek, hetzij dieren, hetzij iets met fashion oid…
Pas als je iets vind waar je veel mee bezig kan zijn en waarbij je je zelfverzekerd voelt kun je verder met je doel…

Zelf heb ik mijn hobby behoorlijk uitgebreid… Ik volg een opleiding die deels te maken heeft met dieren, ik heb een hobbymatige hamsterfokkerij, een kleinschalige knaagdieropvang en ik heb Nederlands eerst en enige egelforum opgericht…

Dankzij die hobby heb ik iets gevonden waar ik heel goed in ben, en je krijgt dan vanzelf door dat je echt wel ergens heel goed in bent, en je niet voor niets op deze wereld bent gekomen…

En als je dat eenmaal weet, dan kun je verder met je doel…

Inmiddels weeg ik 73,4 kg, en nog steeds hard onderweg naar de 65… heb een flinke tussenpauze gehad waarbij ik ook weer naar de 80 toe ben geweest, en daarna terug naar de 75…

Als je hulp nodig hebt iemand om tegen te praten oid, dan mag je me altijd noten :wink: Zijn we afval-buddy’s! Haha