Kameraden van mn vriend..

…die mogen mij niet

Ik had al wel zo’n gevoel dat het zo was, dus ik ben niet in shock ofzo. Maar vandaag kreeg ik het via MSN te horen van mn vriend. Ik begon het gesprek zelf aan. Hij wou niet vertellen hoeveel het er waren, dus ik neem aan dat het wel meerdere zijn. In zijn vriendengroep zitten iets van 16 man. Ik weet zelf ook dat het ligt aan mn verlegenheid(ben vroeger gepest vanwege uiterlijk/afkomst en heb t niet altijd even makkelijk gehad thuis) Iig ik heb het nu wel heel moeilijk mee eigenlijk. Want mijn vriend wordt er ook mee geconfronteerd. Niet dat ie daardoor minder van me houdt. Maar het blijft toch echt kut dat gevoel…

Ik wou teneerste even mn verhaal luchten. en misschien dat er verder iemand ervaring mee heeft?
hoe moet ik er om mee gaan als er ergens feest is en iedereen dan aanwezig is?? Ik heb ook weleens gezegd dat ik niet mee wil gaan als zn vrienden ook aanwezig zijn, maar dat is ook zo lullig tegenover mn vriend. En ik kan ze tuurlijk niet eeuwig blijven ontwijken…

hoezo mogen ze je niet?
dat je verlegen bent, is toch geen reden?
misschien kennen ze je niet zo goed, en denken ze dat je hun vriend probeert af te pakken ofzo.
maak een keertje gewoon een praatje met een van zijn vrienden.
probeer dan wat minder verlegen te zijn (:

Heeft hij de reden vertelt?
Misschien denken hun wel van; straks zien we hem nooit meer omdat hij altijd bij haar is.
En mogen ze je daarom niet.

Ik denk dat het wel daardoor komt…
Zijn vrienden zitten in echt een populair groepje… Ik bedoel ze zien er allemaal wel oké uit, ze kennen heelveel mensen in de buurt, stappen zo op mensen en zijn heel open. Je kent het wel. En ik denk niet dat het komt omdat ik hem afpak ofzo. Qua uitgaan verbied ik hem helemaal niks(behalve vreemdgaan etc, doh). In het weekend is ie dan ook altijd bij zn vrienden. En we zijn ook niet elke dag bij mekaar. ong. 3x in de week en vaak gewoon alleen 's middags en/of 's avonds. Dus daar zal het niet aan liggen.

ik denk dat dat wel een idee is om minder verlegen te zijn. :wink: Maar hoe pak ik het aan en hoe kan ik zo’n gesprek beginnen op een spontane manier… Vind het sowieso al moeilijk genoeg.

Nee hij heeft geen reden vertelt. Maar zoals ik zei; dat is denk ik niet zo…

Maar morgenavond zijn we bij elkaar en dan zal ik wel meer erover vragen. Iig bedankt =)

Mensen snappen(en mogen denk ik) mij ook niet omdat ik verlegen ben of gewoon geen zin heb om mn mond open te doen.

Jammer dan.

Ja soms denk ik ook gewoon fuck it, jammer dan! Maargoed. die mensen zijn zo dicht bij me. Ik bedoel, als ik ze maar 1x in het jaar ofzo zag zou het me ook haast niks doen. Maar dit is anders. en kan het ook niet negeren…

Eerst en vooral: je moet niet veranderen omdat andere mensen dat van je willen, je moet enkel veranderen als je zelf niet tevreden bent met hoe je karakter is.

Ik zit niet precies in jouw situatie, maar ik ben verlegen als ik nieuwe mensen leer kennen. Dat verandert naarmate ik ze beter leer kennen. Heel open mensen begrijpen dat niet en veroordelen me al direct van de eerste keer dat ze me zien en geven me dan geen kans meer. Dat soort mensen vind ik enorm irritant en ik ben ze liever kwijt dan rijk. Aangezien dat bij jou moeilijk gaat omdat het de vrienden van je vriend zijn, heb ik eigenlijk geen tips. Alleen dat het kortzichtige mensen zijn die eens een leven zouden moeten zoeken.
Ik heb sowieso een hekel aan mensen die een hekel hebben aan verlegen mensen. Verlegen mensen stellen zich kwetsbaar op en doen niemand iets verkeerd. Verlegen mensen zijn net de mensen die vertroeteld zouden moeten worden en waar mensen de moeite zouden moeten voor doen om ze welja… te ‘openen’ (of to open up in het Engels, weet zo even geen goed Nederlands equivalent)

-

Eerlijk gezegd ben ik ook niet tevreden met mn karakter. Ik wil veranderen en ben er ook veel mee bezig. Maar het gaat allemaal niet zo snel.
en wat je zei over open mensen: “Heel open mensen begrijpen dat niet en veroordelen me al direct van de eerste keer dat ze me zien en geven me dan geen kans meer.”
dat klopt wel voor de helft van de groep. :wink: Tenminste zo’n indruk heb ik wel gekregen! Echt kut gewoon.
Ben trouwens helemaal met je eens over t laatste stuk. (:

Echt heel jammer dat dit je overkomt. Je wil natuurlijk in de smaak vallen bij z’n vrienden maar ja…Je hebt geen relatie met zijn vrienden maar met hèm. Misschien is het normaal dat je nog niet helemaal open bent in hun buurt, alleen begrijpen zij dat niet. Geef ze nog wat tijd om jou beter te leren kennen en zolang ze niet tussen jullie proberen te komen, moet je niet panikeren. Ik heb momenteel hetzelfde alleen andersom ( mijn vriendinnen vinden hem niet leuk) maar ik geloof erin dat ze nog wel zullen bijdraaien als ze zien dat hij het echt wel goed met me voor heeft.

Ik zie dat je 17 bent, dat is in de periode dat ik het meest verandert ben dus ik zal je wat tips geven over hoe het misschien zou kunnen lukken.

Je kan beginnen met een goede mening over dingen te vormen, politiek, muziek, films, boeken etc… Zo heb je dingen om over mee te praten.

Hou goed voor ogen dat mensen het liever hebben dat je iets zegt (hoe dom ook) dan dat je niets zegt (tip van mijn broer)

Klinkt stom, maar misschien kan je vooraf al eens nadenken waarover je graag zou willen praten.

Zoek mensen met wie je graag wil praten en die op hun beurt vriendelijk zijn en geen vooroordelen hebben (moeilijk met je vrienden)

En vertel mensen dat je het moeilijk hebt om direct losjes te zijn bij mensen die je niet goed kent.

Ik vrees dat het al een beetje te laat is met die vrienden. Ze hebben hun beeld al over jou gevormd en gaan er waarschijnlijk niet al te vlug van afstappen. Maar ik denk dat dit het moment is waar je vriend moet tussenkomen. Je vriend moet hen vertellen dat je het met sommige dingen moeilijk hebt en dat zij vriendelijker voor je moeten zijn zodat jij tegen hen wil praten.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt, ik begrijp je probleem volledig en het is heel gemakkelijk om in een vicieuze cirkel terecht te komen.

Ja. Het is natuurlijk ook leuk voor mn vriend als ik gewoon normaal met ze om kan gaan. Ik doe het eigenlijk voor ons beide. Eigenlijk meer voor hem want sommige van zn kameraden vind ik best arrogant.
Maargoed we zijn nu een jaar bij elkaar. En dan hebben ze wel een indruk van me. Dat is dus: verlegen.
Het is trouwens niet zo dat ik ze elke week zie. Maar wel vaak genoeg om te zeggen dat ik gewoon écht verlegen ben en niet ligt omdat ik ze net ken ofzo. Ze proberen ook niet tussen ons te komen. Dat gelukkig niet. Hopelijk zullen ze bijdraaien. Alleen zal dat wel even duren…

Doen ze eigenlijk hun best om je te betrekken in het gesprek?

Wauw! Echt bedankt.
Hier heb ik echt veel aan. (: Ik merk trouwens wel dat ik met collega’s en andere mensen meer gespreksstof heb vergeleken met een halfjaar terug ong. Maar in zo’n grote groep durf ik mn mond niet los te trekken…
Mn vriend heeft er wel vaker wat over gezegd. Maar dat veranderd niet veel omdat ik dan vaak weer zo verlegen ben. en het gesprek valt dan ook binnen no-time dood. De volgende stap moet ik zelf maar weten… anders komt er nooit wat van

Als ik een tijdje stil ben, dan ja.
Of soms maken ze gewoon een opmerking over iets. en daar kan ik dan niet echt goed op reageren. Omdat t niet echt tot een gesprek leidt dus kom ik alsnog verlegen over.

:ok_woman:
Kijk, je moet op het vlak van die vrienden niet teveel van jezelf verwachten. Uit wat je vertelt, leid ik af dat het oppervlakkige, veroordelende mensen zijn en bij dat soort mensen ga je je waarschijnlijk nooit op je gemak voelen. Daar is niets aan te doen. Misschien kan je wel eens proberen die vrienden individueel te leren kennen, en niet in groepen van 16. Ik praat namelijk makkelijker in groepjes met maximum vijf personen want als je in enorme groepen babbelt, zijn het altijd dezelfde die het voortouw nemen in de conversatie en waar je vaak geen speld tussen krijgt.

Ahja, wat mij ook nog veel geholpen heeft, ik ben met een job begonnen die eigenlijk niets voor mij is. Fondsenwerver worden is niet evident voor mensen die verlegen zijn, maar het heeft mij enorm geholpen, ik weet niet of er misschien een job is die je zou kunnen doen om je praatvaardigheden wat aan te scherpen? Je krijgt namelijk veel tips over hoe je met mensen moet omgaan in dat soort sectoren

Wat stom dat ze dat zeggen! Ben eigenlijk wel benieuwd of dat bij zn kameraden ook zo is. Zou me niks verbazen bij sommigen. op zon feestje ben ik ook heletijd met mn vriend. Alleen rookt hij. Soms gaan ze met een paar anderen naar buiten en dan kan ik moeilijk mee. Ik rook zelf niet en om elke keer voor jan lul buiten te staan heb ik ook geen zin in. Dus dan ben ik aan de eene kant ook wel verplicht om even iemand anders te zoeken zeg maar. Of wat doe jij dan als je vriend even weg moet. Naar de wc bijv ?

Je hebt helemaal gelijk. Ik praat ook liever individueel. Ik denk voor mij max. 3 mensen voor een fatsoenlijk gesprek.

Binnenkort ga ik (waarschijnlijk) voor sensire werken. Dat is in de zorg! Ik kan je ook eerlijk zeggen dat dat absoluut niks voor mij is. Heb ook altijd gezegd dat ik niks in de zorg wil doen later. Maar wil het nu wel, puur als vakantiebaantje. Vrijdag moet ik dan ook langs komen voor gesprek etc. Misschien is dit dan weer een uitdaging voor mij omdat ik veel in contact kom met mensen =)

Volgens mij is het beetje dood op het forum. Haha ik ga ook zo slapen

upje ;p