Julia en de geheime liefde

Een meisje genaamd Julia had altijd een fijn school jaar gehad totdat ze in deze klas kwam. haar klasgenoten deden anders dan ze van anderen gewent was. er was één jongen in het bijzonder, hij lachte leuk een was mooi maar negeerde haar volledig. als Julia contact probeerde te maken begon hij tegen iemand anders te praten. na een paar dagen gaf Julia het op.

Julia zat aan de ene kant en die jongen aan de andere kant van de klas. Julia zag dat Tim naar haar keek maar als ze op keek niet meer. later deed hij precies het zelfde Julia begon het raar en zelfs eng te vinden. In de pauzes ging Julia gewoon bij haar vriendinnen zitten maar ze merkte wel dat ze werd bekeken. En weer als ze omkeek was er niemand.

De eerste week van de school was alweer voorbij en het was weekend. Dit weekend was heel raar want Julia werd om het uur gebeld door een onbekend nummer en als ze opnam was er niemand aan de andere kant van de lijn. Julia kreeg een heel naar gevoel en vond het al amper fijn om buiten in de tuin te zijn.
Toen school weer begon en de eerste twee lessen er op zaten zag ze een briefje in haar tas liggen, die had ze er zelf niet in gestopt maar ze wist ook niet van wie die was. Julia maakte het briefje open en begon te lezen ze begon helemaal te blozen, het was een liefdes brief.

Onder tussen toen ze naar de pauze plek liep zat ze te bedenken wie het zou kunnen zijn. “Is het, nee dat kan niet of dan toch, nee hij ook niet” ging het door haar hoofd. Uiteindelijk had ze iemand in gedachte die leuke jongen van 3b, ze hoopte van wel. En alweer in de pauze werd ze bekeken maar dit keer zag ze door wie “Tim”. Julia ging op Tim af en begon leuk te praten maar begon niet over wat er allemaal was gebeurt afgelopen week. Dit keer reageerde hij wel, wat Julia een beetje raar vond.

Onder weg naar huis kwam Tim naast haar fietsen en vertelde iets over zich zelf, of hij broers en/of zussen heeft enzovoort. Julia probeerde te luisteren maar ze was zo afgeleid door zijn blauwe ogen dat het niet lukte. Ze was zo verdiept in zijn ogen dat ze bijna tegen hem aan fietste.”sorry” en ze begon te lachen. Tim vond het niet erg en begon ook te lachen. Julia wist niet waar Tim woonde dus dacht dat hij ook de zelfde kant om moest maar eigenlijk ging hij heel erg om. Toen ze bij Julia’s huis kwamen stonden ze nog even een paar minuutjes te praten voor haar huis. Maar Julia moest nu echt gaan want ze had nog training. Tim bleef staan totdat ze om de hoek was verdwenen, hij draaide zich om en fietste naar huis.

dit is een deel van mijn verhaal ik hoor graag reacties :slightly_smiling_face: