jongens probleem

uuuhlg! soms kan ik jongens niet uit staan! en word ook vaak super onzeker van ze. vaak als ik een jongen wel zie zitten en heb gezoend wil ik kijken hoe het verder gaat tussen ‘hem’ en mij zeg maar. en dan gaat het eerst heel goed, veel praten op msn, smsen - niet super veel - en afspreken. maar als dan puntje bij paaltje komt zeggen ze áltijd; 'even over ons he, ik denk niet dat het wat kan worden. je bent echt super lief en aardig en leuk maar niet op dé manier ‘leuk’. ik zie je echt als een hele goede vriendin of zo maar niet als mijn meisje. sorry ;$ '.
nou allemaal heel leuk en aardig, maar dat is dus écht niet wat ik wil. ik ben onderhand wel een keer toe aan een serieuze relatie en het kutte aan jongens is dat ze ‘daar nog te jong voor zijn’. vinden ze zelf . weet iemand misschien wat ik kan veranderen? wat ik fout doe? ligt het gewoon aan de jongens? of weet ik veel wat? of heb jij het zelfde probleem (gehad), deel je verhaal met me en help me!

klink nou wel heel wanhopig volgens mij maar word er gewoon niet goed van :cold_sweat:

alvast bedankt!
x

Ik snap echt precies wat je bedoelt! Ik heb namelijk preciés hetzelfde, en ik word er ook echt gek van… Mja ik probeer het een beetje zo te zien; als hij niks met je wil is hij het ook niet waard. Dé jongen zal heus nog wel komen. :grinning:

mogen we hopen ja! Ben blij dat ik iig niet de enige ben met dat probleem, ook al gun ik het je niet!

/

Ik zat in een situatie dat we een hele leuke dagen hadden gehad, hadden gezoend maar achteraf gezien wilde hij ‘toch maar niet’…
Dat heeft me echt heel erg diep gekwetst. ^^;

ja precies. het lijkt dan ook net of ze playen achteraf. maar bij mij zijn het echt absoluut niet zulke jongens. baal er gewoon van! jongens weten ook heel vaak niet hoe meisjes denken. dan weten ze bijvoorbeeld al heel lang dat je ze leuk vind en hun vinden jou op dat moment ook leuk, maar opeens niet meer en dat zeggen ze dan niet meteen. mijn laatste bijvoorbeeld; hadden we afgesproken en dan ineens -out of the blue- kan hij niet meer. en dan een paar keer zo door, dan heb je zelf ook wel zoiets van, ja… hij ziet het niet meer zo zitten ofzo. maar dan wil je gewoon blijven proberen omdat hij het niet duidelijk genoeg heeft gemaakt. maar je wil dat ze eerlijk zijn! en dan zeg je dat, doen ze het nog niet. :bored:

/

nee snap ik. doe ik wel af en toe maar dat vind ik meestal niet zo leuk. maar als ik een jongen al ken, afspreek, vaak zie, leuk ga vinden en dán uit ga en zoen is het al weer wat anders.

up

Ik heb nog nooit iets van een echte vriend gehad (verder dan vakantievriendjes ben ik niet gekomen…) omdat ik ze telkens afwijs. Ik begin langzamerhand het idee te krijgen dat ik nooit een vriend zal krijgen :’). Scares the hell out of me eigenlijk.

Ja idd!
In mijn situatie was het gewoon een hele goeie vriend die totaal niet van het playen is, hij helpt me juist als ik me rot voel maar ik was op dat moment nog nooit zo erg gekwetst door iemand die me altijd zo goed hielp. Het is ook zo onduidelijk altijd… je moet het bijna wel letterlijk vragen om er zeker van te zijn. Maar dat kan echt op rot dingen uit komen… Ik zie het al voor me:
Ik: Maar ehm… vind je mij leuk-leuk?
Hij: Huh, natuurlijk schat, hoezo?
Ik: Nouja ik bedoel… hebben we een relatie?
Hij: Ja natuurlijk, hoezo al die vragen ineens? *begint te twijfelen over de relatie*
…heerlijke situatie maar ik zie het zo gebeuren. xd

up

Oud topic, slotje.