Jongen op het bankje

Ik heb echt hulp nodig, ik weet dat ik gewoon met hem moet praten, maar ik weet echt niet wat ik moet zeggen en heb al helemaal het lef er niet voor…

Als ik de bus pak naar een treinstation in de buurt (doe ik niet vaak, paar keer per week, meestal fiets ik naar een ander treinstation) moet ik eenmaal daar aangekomen 10 min. wachten op de trein. Er is maar één bankje op het station waar ik altijd ga zitten (haha echt, kleine stations). En echt iedere keer zit daar een jongen, die mij vanaf het begin eigenlijk al opviel.

Vanochtend zat hij daar weer. Toen ik op het bankje ging zitten en iets naar voren verschoof zeg maar, ging heel het bankje mee. Haha ik kan het niet zo goed uitleggen maar het was echt een fail. Het is in ieder geval zo’n hout gammel bankje. Ik schrok even ervan, en was confused, dus ik zeg hardop wat? En kijk hoopvol naar rechts of dat hij het niet gemerkt had. Hij keek lachend naar mij op zo’n manier van wat ben je allemaal aan het doen. Waarop ik sorry zei met een lach. En hij weer van maakt niet uit, we zitten nog. Waarop ik niks meer te wist te antwoorden. Achteraf zo stom, hebben we eindelijk een ‘‘gesprek’’ (haha woordenwisseling dan), zeg ik niks meer. Maar goed dit heeft mijn gevoelens alleen maar bevestigd, want het was gewoon vet schattig hoe hij reageerde.

Maar nu heeft iemand tips? Ik zie hem dus sowieso een paar keer per week. Ik heb mezelf al voorgesteld om gewoon gedag te zeggen en lief te lachen als ik naast hem ga zitten de volgende keer, hij herkent me ook vast wel van al die weken dat we naast elkaar hebben gezeten (en vooral van deze fail vanochtend waarschijnlijk). En zo niet is hij wel een persoon die uit beleefdheid gedag terug zegt.

Maar goed en dan? Ik durf echt geen gesprek te beginnen. En ik durf al helemaal niet hem mijn telefoonnummer op een briefje of iets te geven. Dat zou ik best wel beschamend vinden… Heeft iemand misschien nog andere tips, of zal ik hem toch echt gewoon moeten aanspreken als ik die moed ooit een keer kan verzamelen…
Ik bedoel it took me een gammelend bankje en 3 maanden om überhaupt twee woorden uit te spreken naar hem, haha.

Help please, he’s damn cute! :flushed:

Hoe moeilijk het ook is, probeer gewoon een gesprek te beginnen! Probeer niet te veel na te denken over wat je moet zeggen of doen want dat maakt het alleen maar moeilijker. Laat het gesprek een beetje vanzelf komen… Bijvoorbeeld, als je hem op een maandag ziet, vraag hoe z’n weekend was, daar is helemaal niks mis mee. En als hij dan tóch heel raar reageert (wat me heel onwaarschijnlijk lijkt), weet je ook meteen wat voor jongen het is en laat je hem misschien beter. Maar wie weet is hij gewoon zelf wat verlegen en hoopt hij iedere keer ook dat je ooit een gesprek begint. Good luck! :slight_smile:

Aaaaahww wat schattig! Haha. Sowieso dat je nu elke keer als je hem ziet moet lachen en hoi zeggen :slightly_smiling_face:
En begin gewoon een gesprek! Als je het nooit doet krijg je er spijt van. En dat vindt hij echt wel leuk als jij begint met praten. Doe het meteen joh, hij gaat je echt niet negeren ofzo! Vraag bijvoorbeeld waar hij naartoe gaat, als je eenmaal iets gezegd hebt rolt er zo een gesprek uit.

Haha ik moet echt gewoon een gesprek proberen te beginnen ja. Ik weet zeker na vandaag dat hij super lief is dus hij zal echt niet gemeen reageren. Nadeel is dat ik nog maar één week school heb en dan ga ik naar het buitenland voor twee maanden, waarop het weer zomervakantie is voor mij. De kans dat ik hem dan ooit nog zie is natuurlijk zeer klein. Nu of nooit dus ghehe.

WAT ROMANTISCH.
en ja, vragen waar hij naar toe gaat werkt vaak.

Haha romantisch? We zijn bijna samen van een bankje gevallen, dankzij mij!

Jongens vinden het leuk als je dingen niet standaard doet. Ik zou me er niet zo druk om maken haha.

Het is een soort van leuk begin van zo’n romcom. En dan zien ze elkaar steeds vaker, de man doet klungelig en laat zn beker koffie vallen. Ze raken aan de praat, zien elkaar nog eens, wisselen nummers uit, ah. Fijn. Ik droom weg.
Succes. c;

Haha vind ook niet erg dat het gebeurd is hoor! Juist beter, anders had ik nooit maar één woord durven te zeggen tegen hem of überhaupt gedurfd om hem aan te kijken en te lachen.
Plus dat het me de moed geeft om de volgende keer wel gedag en zo te zeggen.

Maar bedankt allemaal! Jullie bevestigen wat ik al dacht. Ik heb niks te verliezen, moet gewoon een keer niet zo’n pussy zijn. Hoe erg ik het ook vind om te doen, zal het allemaal wel meevallen (hoop ik) :slightly_smiling_face:

Hahahaha was het maar zo makkelijk als in die films inderdaad! Thanks!

Al je moed verzamelen en gesprek aan gaan! Je kunt het vast!!!:wink:

Wees blij met je ‘fail’! Nu heb je juist een gespreksonderwerp haha

plaats je verhaal bij hartstocht in de trein op fb :slightly_smiling_face:

‘‘Hey, waar ga jij eigenlijk heen elke dag?’’

ah hier hou ik van. Die zenuwen als je hem ziet, niet meer kunnen stoppen met glimlachen waardoor je je heel debiel voelt haha. Ik zou gewoon doen wat je zegt: gedag zeggen en naast hem gaan zitten, misschien vraag je hem waar hij op school zit of welke bus hij eigenlijk moet hebben. Probeer een luchtig gesprek te beginnen, en anders hopen dat hij wat durft te zeggen :wink:

AAARGH zo stom. Vandaag thuis gebleven van school voor praktijkexamen (gezakt overigens haha) . Pakte rond 1 uur de trein richting cbr. (station waar ik dus met de fiets heen ga, en de trein die richting het station ging waar ik de bus dus soms naar toe neem) En wie zit daar in de trein bij de 4 zits… Echt karma gezien ik een topic over hem gemaakt hebt hahaha. Maar goed ik was zo in een shock aangezien ik hem echt nooit in de trein zelf tegen kom, dat ik doorliep. Ik kon mezelf wel voor mijn hoofd slaan later. We hadden wel heel even oogcontact toen ik de trein in liep, maar ben benieuwd of dat hij me herkent heeft…

Ik ga morgen gewoon met de bus kijken of dat hij nu weer op het bankje zit. En dan moet ik wel iets zeggen. Dan ben ik in ieder geval voorbereid ghehe. Alleen kan ik zeggen: Ik kom je nu wel heel vaak tegen. Of is dat raar, want misschien herkent hij me niet en dan is het zo van uh is dat zo? Haha. Maar goed ik ga in ieder geval gedag zeggen. Dat moet me wel lukken denk ik zo ;p.

Ik zou de volgende keer gewoon naast m gaan zitten, en dan zeggen:
geen zorgen hoor, dit keer laat ik het bankje heel!
dan weet hij meteen weer wie je bent (wss weet hij dat al wel :wink: ) en dan heb je een gesprek. Je kan vragen waar hij naartoe gaat, en dan een beetje daar op doorgaan enzo… succes :wink:

ahhh leuk! vraag gewoon waar hij heen moet ofzo? en over dat nummer, heeft ie een ipod of iphone? in ieder geval een mobiel of ding waar een notitie app op is? ik had het laatst met een jongen in de bus over muziek en vroeg wat voor muziek hij luisterde, vervolgends gaf hij z’n ipod en heb ik de ballen gehad m’n nummer stiekem in z’n notities te zetten, dus dat kan een idee zijn. :slightly_smiling_face:

Ja dit inderdaad :slightly_smiling_face: Je kunt het!

Hihi inderdaad :relieved:
Ben benieuwd, veel succes! :dancing_women: