Jong & lange relatie.

Jong & lange relatie?
  • Daar krijg je spijt van!
  • Super leuk. Wanneer je van elkaar houdt. Is het goed toch?
  • Ik zou het zelf niet willen.
  • Ik zou met mijn eerste lover een toekomst op willen bouwen.

0 stemmers

Ik vroeg me af wat jullie vinden van een lange relatie op jonge leeftijd.
Zelf ben ik 19 en heb ik een vriendje vanaf mijn 16de. We zijn nog heel gelukkig samen.
Alleen vraag ik me weleens af hoe het zou zijn om toch weer single te zijn…
Is het oneerlijk tegen me vriend om zulke gevoelens te hebben?
Gewoon het lekker kunnen feesten & geen rekening te hoeven houden.
Maar als ik er aan denk dat ik zonder me vriendje moet, verklaar ik mezelf voor gek!
Ik heb zo een leuke tijd met hem, maar ik ben bang dat ik er misschien later spijt van krijg.
ik ga gewoon uit hoor. alleen niet vaak doordat ik veel leuke dingen met vriend doe

Iemand die dit herkent?

Ik herken mezelf hier in ja… ik heb zelf dan wel pas 1 jaar een relatie, maar daarvoor ook al 2 keer een lange relatie gehad. Ik heb nu wel weer een beetje het gevoel dat ik wel ‘vrij’ wil zijn, en ik haat mezelf voor deze gevoelens :frowning_face: maar vrijgezel zijn is soms gewoon echt heel fijn. Geen verplichtingen en gewoon lekker genieten. Maar in mijn situatie is dat dan ook anders want ik zie mijn vriend bijna nooit en als ik hem zie is het niet altijd even leuk… maar aangezien je wel heel gelukkig bent met je vriend is dit weer een hele andere situatie!

Ja dat heb ik dus ook. Ik mis het gevoel af en toe… Ik durf dat niet met mijn vriendje te overleggen, bang dat die daarom niet meer verder wil… Dat die me gaat wantrouwen met uitgaan ofzo. Niet dat die dat nu doet hoor! Loop er daarom ook alleen mee. Weet niet zo goed hoe ik er mee om moet gaan. Ben de langste van mijn vriendinnengroep met een relatie, dus echt praten met iemand kan ik er ook niet over. Ze begrijpen het niet. Vind het erg lastig, omdat ik hem gewoon niet kwijt wil!! Hij is gewoon heel lief en zorgzaam voor me. Maar ik merk gewoon dat ik afhankelijk ben van hem. Is hij niet blij, dan ben ik dat ook niet etc etc.

Ja dit is wel het vervelende aan jong samen zijn.
Tussen mij en mijn vriend is het hier wel een beetje om uitgegaan(toen hij het uitmaakte heeft hij dit niet als reden genoemd maar in latere gesprekken wel).
We zijn toen een jaar uit elkaar geweest en hij heeft een half jaar lang een relatie met een andere gehad.
Ik heb toen op hem gewacht :’) (nu wel een beetje spijt van) en we zijn inmiddels alweer 3 jaar samen.(in totaal 6 volgens mij, ik houd 't niet meer bij :stuck_out_tongue:)

@dormant super leuk dat uiteindelijk wel is goedgekomen! op het uitgaan na dan…

Ja, ik heb gewoon zoiets moois (sowieso voor nu) opgebouwd dat ik het zonde vind om weg te gooien. Maar had liever nog even gewacht, als ik eerlijk ben, met een lange relatie. Als ik het van te voren wist. Maar dat neemt niet weg dat ik blij met hem ben!
:flushed:

Ik kom net uit een relatie van 3 jaar. Ik ben 17, maar onze relatie leek meer op dat van een getrouwd stel soms! Onze levens waren zo in elkaar gevlochten! Een gebroken hart erbij - het geeft een hele hoop ervaring zo jong, een hoop ellende maar je leert ervan! Ik heb 1 tip: een lange relatie is geweldig, maar neem het met een korreltje zout! Vooral gezien jongens later in de puberteit komen en die veranderingen die dat meebrengt kan nadelig werken voor je relatie. Probeer dus te denken aan het hier & nu, en niet te leven in je toekomst met hem! Geloof me, deze tip had ik graag gehad toen ik nog in mijn relatie met hem zat!

Misschien kunnen jullie af en toe vrijgezellenavondjes houden, waarop je je als vrijgezel mag gedragen, onder het motto: Als we voor altijd bij elkaar blijven, wil ik wel van mijn tienertijd genieten! - Of is dit heel maf. Dan krijg je in ieder geval geen spijt omdat je dingen gemist hebt, en heb je toch een fijne relatie! Best of both worlds, zou ik zeggen! Maar natuurlijk moet vriendjelief er ook zo over denken. Het kan ook voor een hoop drama zorgen…!

Ik ben nu 20 en heb een relatie van 5 jaar. Ik heb die gevoelens ook wel eens. Ik vraag me ook wel eens af hoe het zou zijn om vrijgezel te zijn maar aan de andere kant zou ik mijn vriend echt niet kwijt willen!

vanaf mijn 14e tot mijn 19e, als ik terug kijk. mijn relatie was perfect maar damn wat heb ik veel gemist in mijn leven. het is nu bijna een jaar uit, en ik kan zeggen dat ik een klein deeltje heb terug ‘‘gewonnen’’ maar lang niet alles.

Ik ben met onze relatie nog stage gaan lopen in het buitenland, en dat is iets wat me nu sterk houd. dat ik toch niet alles voor hem heb laten schieten. wel is het de druppel geweest van onze relatie. een maand nadat ik terug was ging het namelijk uit.

ik weet niet of ik spijt heb, maar het is wel zeker iets wat me achtervolgt, waarom heb ik een deel van mijn jeugd opgegeven voor hem.
En daarbij, mocht het uit gaan. denk ik dat het harder aan komt, omdat je met hem bent opgegroeid. zo heb ik dat bij mij iig het gevoel

Ik ben na mijn ex anderhalf jaar single geweest (tot mijn vriend die ik nu heb), en merkte toen echt dat ik gewoon ook even lekker jong wilde zijn. Genieten van de dingen zonder ergens echt aan vast te zitten zeg maar… En het was echt de beste tijd van mijn leven. Het probleem is dat ik dat gevoel in mijn relatie nu dus weer heb en niet weet wat ik er mee aan moet :hammer: :frowning_face:
Maar ik snap dat als je heel gelukkig bent met je vriend hem ook niet kwijt wilt ofcourse, maar aan de andere kant krijg geen spijt van dingen die je niet hebt gedaan :wink:

Ik ben 20 en heb met mijn vriend vanaf mijn 15e, hij was mijn eerste vriendje. :slightly_smiling_face: Geen spijt van gehad en denk ook niet dat ik dat ga krijgen, als het aan mij ligt blijf ik bij hem. Ik denk ook wel eens van ‘hmm hoe zou het gelopen zijn als ik hem niet had ontmoet’ ofzo, maar daar blijf het wel bij. Meer uit nieuwsgierigheid van hoe het ook had kunnen gaan dan dat ik dat echt zou willen ervaren.

Wat ik me bij dit soort posts altijd af vraag is wat je nou precies mist, ja het ‘jong zijn’. Maar dat ben je nu toch ook? Behalve het zoenen met jan en alleman tijdens het uitgaan en af en toe daten mis je toch niks?

Misschien kan ik dit ook wel niet snappen omdat mijn langste relatie ‘maar’ een maand of 8 geduurd heeft, maar ik heb in die 8 maanden niks gemist. Ik ging uit, sprak af met vrienden en dat deed m’n ex ook. We hadden allebei gewoon nog een leven buiten onze relatie.

Ik ben het met Baliloon eens.
Het is toch niet zo dat je in een relatie niks meer kunt doen wat je normaal op die leeftijd zou doen?

En als het goed is, kun je ook gewoon stappen en leuke dingen dingen doen met je vrienden terwijl je een vriend hebt. En bijkomend voordeel is dat je kunt daten en zoenen wanneer je wilt met iemand die je (als het goed is) ook nog eens heel leuk vind. En wordt je de volgende ochtend niet wakker met een kater en een ‘wat bezielde me’ gedachte haha

Vriendin van mij is ook al met dezelfde jongen samen sinds haar 14e ofzo, en zij zei laatst dat ze dit ook wel eens heeft. Ze zou haar relatie nooit willen opgeven daarom, maar had het niet erg gevonden als ze haar vriend wat later was tegen gekomen. Bij hun helpt het goed dat ze dit samen bespreken en er eerlijk over zijn, dus misschien kan jij er ook eens over praten met je vriend?

Snap je deels. Ik heb ook nu vanaf mijn 16e een vriend en daarvoor helemaal niks met uitgaan/jongens/ed gedaan. Mijn vriend is dus mijn eerste in alles. Bij mij uit dit gevoel zich meer in het feit dat ik eigenlijk geen idee heb hoe een relatie ook kan voelen (in de zin van; is hij de juiste en hoe weet je dat, wat is vanzelfsprekend in een relatie, ik vind hem lief, maar hoort dat niet in elke relatie?, dat soort dingen) Ik heb maar een vriend gehad en geen vergelijkingsmateriaal ofzo. :’) Maar inderdaad, ik zou mijn relatie daar nooit voor opgeven.

Mijn vriend heeft overigens wel duidelijk gemaakt dat hij het wil weten als ik dat interessant zou vinden, met anderen. Hij heeft hiervoor een lange relatie gehad en daarvoor ook al kort wat vriendinnetjes (niet erg serieus), maar zou het begrijpen en wilde in dat geval op zoek naar een oplossing. Maar eigenlijk wil ik dat ook helemaal niet. Ik denk dat ik er best mee kan leven dat hij mijn enige is, ik zou waarschijnlijk alleen maar spijt krijgen indien ik iets met anderen zou doen, of hij me nu toestemming zou geven of niet.

Daarnaast doe ik gewoon waar ik zin in heb en ben ik gewoon jong? Ik woon op kamers, ga op stap met vrienden, heb lol en neem hem soms gewoon mee. Ik denk dat je er gewoon van moet genieten dat het zo kan, en dat als het je relatie beïnvloed er eens met je vriend over praten. Persoonlijk vind ik het top dat ik een relatie heb, zelfs nu ik niet heel oud ben. Ik zou er niet aan moeten denken om op jongensjacht te gaan tijdens een stapavond ofzo, niks voor mij. :’)

Ik doe inderdaad genoeg leuke dingen. Maar het voelt eigenlijk wel een beetje hetzelfde. Ik houd gewoon erg rekening met zijn gevoelens. Ik zal niet zo snel iets doen waar hij niet achter staat. Zo bedoel ik dan ook het jong & dingen missen. Ik geef af en toe wat op voor hem.

Misschien ben ik ook wel te afhankelijk. Tja, wie weet.

Meeste van de tijd denk ik trouwens niet zo hoor. Het is gewoon als we weer eens discussie/ruzie hebben dat dit opspeelt. Ben gewoon blij met hem. Vroeg me jullie mening af.

Hmm, daar dacht ik nog niet eens zo erg aan, maar eigenlijk herken ik dat juist wel. Zo van: hoe kun je zien of het goed of fout gaat ofzo. Beetje onzekerheid.

^Ja, dat is eigenlijk hetgeen waar ik het meest aan denk. Ik heb genoeg vrijheid, mijn leven zonder mijn vriend zou buitenom alles wat ik nu met hem doen ed, niet heel anders zijn, omdat ik verder ook gewoon doe wat ik leuk vind met anderen. En rekening houden met zijn gevoelens is niet echt iets wat voor mij echt ‘rekening houden’ is, het is gewoon vanzelfsprekend en dat is mijn probleem dus ook totaal niet.

Gewoon inderdaad die onzekerheid, aangezien mijn vriend wel eens opmerkingen maakt over zijn ex van ‘ja, dat was niet echt serieus’ (terwijl hij 4 jaar duurde), dan denk ik, hoezo niet dan, je bent 4 jaar samen. Die dingen kan ik me niet voorstellen, en wat er dan zoveel beter is aan onze relatie is? Ik heb dat vergelijkingsmateriaal gewoon niet. Tuurlijk vind ik mijn vriend leuk en alles en hoe we met elkaar omgaan geeft heel goed aan dat het super zit tussen ons, maar inderdaad van die kleine dingetjes die ik niet weet. Is het echt zijn karakter wat ik zo leuk vind of is het zijn omgang met mij nu we in een relatie zitten dat ik hem zo lief vind? Nu denk ik dan; Joh, doe niet zo gek, als je zijn karakter niet leuk vindt, dan irriteer je je ook weer veel aan hem op sommige momenten, en dat doe je niet, dus het zit goed, punt. :stuck_out_tongue:

Maar dat zijn vraagtekens en er is niks aan te doen.

Ik snap ook niet precies wat je mist als je een lange relatie hebt op de one night stands en het gescharrel na. Ik kan dat prima missen :slightly_smiling_face:. Verder belemmert mijn vriend mij in geen één opzicht. Ik ga met jongens om, ga vaak uit, doe leuke dingen met vriendinnen, ga op vakantie met vriendinnen enzovoort. Ik denk dat het vooral heel belangrijk is dat je elkaar vrij laat!

Ik heb al een relatie sinds mijn 14e en ben nu 17. Ik heb tot nu toe nog niet het idee dat ik veel mis in mijn leven. Sowieso ben ik niet zo’n feestbeest dus dat maakt het allemaal ook wel makkelijker. Ik heb het idee dat ik geen spijt krijg dat ik zo vroeg wat met mijn vriend kreeg omdat ik zoveel leuke dingen heb meegemaakt met hem, en dan wel niet het scharrelen en vaak stappen enzo.