Jeugdzorg?

Ik schaam me er nog steeds voor. via hier kan ik er open over praten want ja jullie kennen me niet in persoon. Maakt het altijd makkelijker als je er in je leven niet mee geconfronteerd kunt worden. Ik was in het begin heel bang dat ze me gestoord zouden vinden. Maar toen moest ik het wel bekend maken omdat ik weg moest voor een tijdje. Vond ik heel moeilijk.

Ja kon het moeilijk accepteren in het begin. was boos op iedereen terwijl ik dat op mezelf moest zijn. dat ik het had laten gebeuren. Maar nu gaat het met mij en mn probleem goed:P Wil er alleen zo graag vanaf. Daarom nu dus jeugdzorg. En ja begon er over omdat ik denk dat best veel meisjes hier ervaring hebben met jeugdzorg… elkaar steunen is nooit weg

Hulp zoeken kan nooit kwaad ben ik achter gekomen. Ze laten je niks doen wat je niet wilt =)
Je kan dus bij wijze van spreken gewoon nooit meer op komen dagen na t inttake gesprek (niet aan te raden, maargoed. Om even mijn punt te illustreren =)). En ja, die mensen zijn professionals daar. Maar onthoud wel dat t mensen zijn, ze hebben ook niet 123 een antwoord op je probleem. Ze helpen je het probleem te identificeren en moedigen je aan er in jezelf een antwoord op te zoeken. Ook staan ze je bij met andere dingen zoals bijv. eetschema’s (heb ik ook gehad, heeft best geholpen) en eventueel gesprekken met je ouders erbij enzo (in een veel verder stadium, en alleen als je t wilt). Eígenlijk is t dus best handig, alleen moeten de mensen je wel liggen.

inderdaad, jullie kennen my niet. ik vind het ook heel erg moeilijk om er byvoorbeeld met een vriendin over te praten, ik barst meestal gelyk in tranen uit…
en jullie zien me niet enzo, ik weet niet of ik het recht in iemands gezicht durf te vertellen.
en ja, ik weet dat ik me niet goed voel, maar het gaat de laatste tyd ook niet zo goed omdat ik woensdag een operatie heb. ik was in het begin heel erg bang (heb nog nooit iets gehad nl.) en wist dus niet echt wat ik ervan moest verwachten. maarja, ik wilde me groot houden tegenover iedereen & ging mn ‘angst’ afreageren op mn ouders…
& ik geef echt die operatie niet de schuld, maar het is wel wéér iets dat erby komt.
wat ook gwn een rol speelt is dat ik een onwys laag percentage zelfvertrouwen heb. en daar word ik vaak heel erg emotioneel van…

Boos op jezelf zijn is misschien wel t ergste wat je kan doen, op het boos zijn op andere mensen na dan (sjezus ik lijk echt wel een psychiater xD). Het is beter dat je je woede eruitgooit (het liefst dan tegen je kussen ofzo, of meteen zeggen tegen iemand als je voelt dat je boos begint te worden, zodat je t op kan lossen), dan dat je het oppropt. Op een gegeven moment ga je t dan tegen jezelf gebruiken. Geloof me, dat werkt echt niet =P

Het fenomeen hulp-hoppen:P. gwn beetje proberen qua hulp. Mij lijkt een praatgroep bijvoorbeeld erg fijn.

Ik wou dat ik er ook open over kon praten, maar er zijn mensen hier die ik ken. Ookal weten die het al wel enzo, t lijkt me toch raar om te zien dat een vriendin van je ineens open over dr problemen praat zeg maar. In mijn omgeving wordt dat dan al snel gezien als “aandacht vragen”. Maargoed.

Ik heb gelukkig nog nooit een operatie gehad… Maar ik vind wel dat je eerst daarop moet focussen en dan pas op je geestelijke herstel. Allebei gaat namelijk echt niet, ben ik bang. Als fyziek je lekker in je vel zit, dan gebeurt dat voor een klein stukje automatisch ook psygisch =)

nee ik ben ook niet boos op mezelf. wel geweest enzo, maar ben het helemaal in fases doorgelopen… been there done that zegmaar. het enige wat ik nu nog wil is een uitweg omdat ik voor mezelf door de bomen het bos niet meer zie. ik weet wat mn probleem is maar ik kan het niet alleen oplossen. dat is moeilijk. ik ben namelijk al van erg jonge leeftijd zelfstandig… ik zag het in het begin dan ook als falen…

hm hm. het is een operatie aan mn knie. ben er enorm aan geblesseerd met sporten. en het was erger dan ze in eerste instantie dachten, dus toen ze het slechte nieuws brachten, was dat echt een enorme klap voor me. ook omdat ik nu het hele jaar niet meer mag sporten, terwyl ik daar juist een uitweg zag om even alles te vergeten.
ik heb nu 4 weken op de bank gelegen ontzettend afhankelyk van mn ouders omdat ik niks kon, en daar baalde ik gwn zo ontzettend van & werd er zo chagerynig van, dat ik alles nog erger af ging reageren op ze.
ik heb 2 weken geleden ook overwogen om mn spullen te pakken & weg te gaan. maar ik kon nergens heen. en na lang nadenken zag ik toch in dat het gwn geen goed idee was…

dat weglopen ik ken het… heb het gevoel zo vaak… dat ik gewoon weg wil… maar ik doe het nooit… gelukkig maar. besprak die buien altijd wel met mn psych

Ok, dát vond ik serieus eng om te lezen. Ik heb precies t zelfde gehad :expressionless: Vooral ook van dat zelfstandig zijn enzo. En ook vroeg. En ook heb ik faalangst enzo…

Maar ik ga nu, mn vriendje is er en ik ga zo uit =P

ik heb in een heel erg boze bui tegen mn ouders gezegd dat ik gwn mn spullen pakte en weg zou gaan, dat ze geen last meer van me hadden. ik zag gwn in hun ogen dat ik ze zo’n verdriet deed. ik wilde het gwn niet meer zien wat ik ze aan deed (doe). toen ik zo ben uitgevallen is mn vader naar buiten gegaan en een uur later kwam die as terug, ik was zo bang dat ik gelyk dacht dat ik beter thuis kon blyven, want ik zou er toch niets mee op schieten. ze vinden me toch wel, en ik kon nergens heen met mn 3 krukken en een lam been. haha…

veel plezier!

ik werd tegen gehouden op het station… mn beste vriendin was er achter gekomen dat ik weg wilde gaan… had mn kaartje en tas al in mn hand…

Ik ben een keer weggelopen naar mn vriend, maar die ouders hadden me weer terug naar huis gestuurd =P Ik had echt kleren voor 3 dagen mee en geld ook enzo. Voor de rest heb ik er ook echt heel vaak aan gedacht. Ook om me maar te laten opnemen in een inrichting ofzo. Maar daar zit je dan echt een half jaar ofzo, totdat ze vinden dat je genoeg opgeknapt bent en dan mag je weer terug. Ik was eigenlijk meer opzoek naar een plek waar ik maar een weekje hoefde te blijven ofzo, dus nouja, nu ben ik gewoon thuis. t Bevalt me de laatste tijd wel, mn moeder laat me gewoon lekker mn gang weer gaan, ze weet dat er toch niks meer te redden valt voor dit laatste schooljaar. Ik heb alleen ruzie met mn broertje, die ook bij jeugdzorg loopt, ook erg irritant…
Maar ik ga, ik ga lekker uit vanavond!
Sterkte allemaal <333

fijne avond! ik heb huisarrest(oef)!:@:@ bijkomstigheid van jeugdzorg

Dankjewel!

ik kán niks doen. en moet vanavond vroeg naar mn bed van mn moeder, ik moet uitgerust zyn voor woensdag. dus dat wordt 3 dagen vroeg naar bed.

das balen idd. Nja voor mn finacien is huisarest ff niet zo erg;) voor de rest baal ik flink! ben wel toe aan een biertje. maar dat weet moeders maar al te goed(oef)

WAT?!
Je wordt gestraft omdat je naar jeugdzorg gaat? Sorry maar dat is echt idioot. Zal ik ook zéker even melden als je eenmaal bij Jeugdzorg bent. Stelletje… #$*%^#*&
Maar nu ga ik eeeecht!

ze wil me thuis hebben omdat ik te losbollig ben volgens haar. niet om jeugdzorg… mja dat maakt zij er van… zo losbollig ben ik niet… heb een hele lieve vriend namelijk en dat zou ik hem nooit aan doen.