je moet verder kijken dan je neus lang is.

Zo snel als ik kon fietste ik naar huis toe. De mensen om me heen keken me heel raar aan, net alsof ik in de spotlight stond. Het deed me toch allemaal niks, de mensen mochten denken wat ze wouden. Het leek wel alsof binnen één middag mijn hele lichaam zichzelf niet meer was. Dat één jongen je leven zo op z’n kop kan zetten, het was gewoon onmogelijk. Net zo onmogelijk als dat rare gevoel onderin mijn buik. Dat gevoel kwam me ergens vaag maar toch bekend voor. Het voelde als iets wat ik heel lang geleden al heb weggestopt. Ik weet niet hoelang ik er al over aan het piekeren was maar ik kwam eindelijk thuis aan. Snel zette ik mijn fiets neer en deed de deur open. Ik keek in de spiegel en zette mijn fake glimlach op. Ik stapte de kamer in en daar zat mam. Zoals gewoonlijk was ze weer iets aan het lezen maar toen ze mij binnen hoorde komen keek ze op van haar krantje of boek of wat het dan ook mocht wezen. Zoals altijd stelde ze me dezelfde vraag die ze altijd stelde als ik weg was geweest: ‘’ En, hoe was het?’’ En zoals gewoonlijk was mijn antwoord dan weer : ‘’Ja hoor, heel leuk’.’ Toen dat was geweest hing ik gauw mijn jas op en rende de trap op. Ik kleedde me om en ging in bed liggen, snel sloot ik mijn ogen en dacht aan de afgelopen middag…

Zo snel als ik kon rende ik de trap af met nog wat zwakke pogingen erbij om mam te roepen. Na mijn vierde poging kreeg ik een : ‘Ja, in de keuken’’ terug. Ik stormde naar de keuken en mam keek verward op. ‘’ Zo zo, wat is er aan de hand?’’ ‘’Nou mam… mag ik ff naar Matt toe?’’ Mam staarde even peinzend voor zich uit en zei toen: ‘’ Ja is goed hoor alleen je moet wel om zes uur terug zijn want je vader moet overwerken en je broer blijft bij een vriend eten dus zijn we met zijn tweeën vandaag.’’ Ik knikte een vage ja en rende toen binnen vier passen de trap weer op. Ik keek vluchtig in de spiegel van mijn kamer om te checken of alles nog een beetje goed zat. Mijn haar zat buitengewoon goed en op mijn kleren was ik vandaag best trots. Het was redelijk zonnig weer en daarom kon ik weer is een rokje aan. Snel deed ik mijn schoenen aan en pakte me sleutel, ik riep nog snel een afwezige doei naar mam en de deur knalde met een klap achter me dicht. Binnen een kwartiertje stond ik al voor zijn huis. Niet bepaald wat ik had gedacht, maar ze hadden wel veel dieren. Ik belde aan ik hoorde dat de deur werd opengemaakt. Zodra ik zijn gezicht zag voelde ik mijn maag een kwartslag omdraaien. Ik wist wel dat het niet klopte maar zijn aantrekkingskracht was te groot om te weerstaan. ‘’Heey’’ was het enigste wat ik kon uitbrengen met lippen die aan elkaar geplakt voelde. Hij keek me met een glimlach aan; ‘’Haai, kom je nog binnen of wil je buiten blijven staan? ‘’ Ik zag de twinkeling in zijn ogen en wist dat hij het niet meende. Gauw volgde ik hem naar binnen en rook zijn Deo van een afstandje. Was ik tenminste niet de enigste die zich had uitgesloofd. Er ontglipte me een korte grinnik maar hij deed alsof ie het niet had gehoord. Toen ik eenmaal mijn jas had opgehangen stonden we er wat ongemakkelijk bij. ‘’ Wat wil je gaan doen? ‘’ Nog voordat ik antwoord gaf kwam zijn moeder de kamer binnen. ‘’ Hey jongens, voordat jullie verder gaan met het plannen van jullie middag wil ik dat jullie eerst de hondjes even uitlaten.’’ Even keek ze mij aan en liep toen weg. Ik keek Matt aan en zag dat ie mij al eerder aan het bestuderen was. Ik bloosde maar nog voordat hij het doorhad herstelde ik me. ‘’ Dus we gaan de hondjes uitlaten? En waar laten we die uit?’’ vroeg ik met mijn liefste stemmetje. ‘’ Een paar honder meter verderop is een bos, meestal loop ik daar een rondje met ze.’’ Ik knikte en volgde toen hij de riemen ging halen van de twee honden. Hector en Hugo. Vrij bijpassende namen voor de twee honden die aan kwamen sjokken.

Na een paar honderd meter lopen kwamen we inderdaad bij de rand van een bos, of liever gezegd bosje. De honden mochten los en liepen op ons vooruit. Langzaam volgde we en we kwam dieper en dieper in het bos. Toch niet zo’n klein bosje als ik dacht, maar goed dat ik hier niet alleen ben anders was ik allang verdwaald. Toen we hierheen liepen hadden we een vloeiend gesprek over koetjes en kalfjes met sommige nodige stiltes. Nu liep hij voor me. Als ik geen zelfbeheersing zou hebben zou ik allang een kwijlspoor hebben achter gelaten. Ik weet gewoon zeker dat geen meid hem kan weerstaan, en dat alleen al van de achterkant. Zijn schouders waren mooi breed en ondanks het niet zo strakke shirt zag je toch spieren lopen. En dan had ik nog maar niet naar zijn kontje gekeken, té volmaakt. Het leek allemaal zo perfect maar ergens zou er toch iets niet aan hem moeten kloppen. Volgensmij had hij iets door want hij keek om en lachte naar me. Ik lachte terug en ik zag dat hij nadacht over een vraag die hij wou gaan stellen. ‘’ Waarom loop je eigenlijk achter me?’’ ik dacht even na en zei: ‘’ Ik loop nou eenmaal niet graag in de schijnwerpers.’’ Hij stopte en draaide zich naar me om. Binnen een seconde stond ie voor me en automatisch stopte ik ook. Ik voelde dat hij losjes een hand op mijn heup legde en hij boog wat voorover om wat in me oor te fluisteren. ‘’ Jij bent al het middelpunt in mijn hart, in de schijnwerper straal je nog meer.’’ Ik kreeg een brok in me keel en ik keek hem aan. Ik wou dat ik mijn blik van hem af kon wenden maar mijn ogen staarden alleen maar in de zijne en terug. Ik voelde dat zat warmte tegen mijn huid kaatste en zonder dat ik het doorhad sloeg ik mijn armen om hem heen…

verder gaan of stoppen ;$ ?

ik dacht toen ik dit topic aanklikte: ‘huh, waarom moet ik verder kijken dan m’n neus lang is?’
xD

verder!

ik kwam direct met een reactie in me hoofd : “Ik kan niet eens korter kijken, dan me neus lang is”.

Verder!

Ik voelde zijn warme lippen en alle onzekere gedachten uit mijn hoofd zwierven weg. Stukje bij stukje verkende ik zijn mond, zacht en teder maar toch vol passie. Geen moment dat ik hem kuste was er ergens in mijn hoofd spijt. Maar toen na een te korte kus stopte hij en keek ie naar beneden. Ik wist niet wat ie nou weer van plan was totdat ik zelf ook naar beneden keek. Een wild kwispelende hond stond tegen onze benen aan te springen. ‘’ Er is hier iemand jaloers’’ zei Matt die zo te zien allang zijn gedachten weer bij positieven had. Ik daarin tegen had nog wel een dag of twee nodig om bij te komen. De hond keek me vals aan en begon te blaffen. Ik sprong achteruit en wankelde. Gelukkig kon Matt nog snel mijn arm vastpakken en viel ik op één haartje na niet in de sloot die achter ons lag. Ik slaakte een diepe zucht. Wat ben ik toch ook een kluns af en toe. ‘’ Matt, zullen we terug lopen? Ik heb het een beetje gehad met dit bos…’’ Vroeg ik met een beetje aarzeling ergens achter in mijn stem. ‘’ Ja tuurlijk.’’ Hij keek me aan en riep daarna de honden: ‘’ Hugo! Hector! ‘’ De honden kwamen meteen aangesneld en Matt klikte die riemen weer vast. Daarna gaf hij er weer één aan mij. Op de terugweg zwegen we allebei en zei niemand van ons iets.

‘’ Wil je naar mijn kamer toe, of wil je in de woonkamer blijven zitten?’’ Ik dacht even na en antwoordde: ‘’ Doe maar naar je kamer, als dat kan.’’ ‘’ Natuurlijk kan dat, wat wil je dan doen, film kijken of zo?’’ Ik wist het niet en haalde mijn schouders op. Hij stak zijn hand uit en trok me van de bank af. We liepen door het huis de trap op richting zijn kamer. Van buitenaf had dit huis me zo klein geleken, maar van binnen was het toch een aardig groot pand. Hij opende de deur en liet me binnen. Hij volgde me en ging toen op zijn bed zitten. ‘’ Hoe gaat het nu met je ‘vriend’ ? ‘’ vroeg hij. Ik kleurde rood en keek naar mijn schoenen. ‘’ We hebben bijna continu ruzie, hij gaat alleen nog maar uit en staat bijna elke avond met een ander meisje te zoenen wat ik dan weer via andere hoor, meerdere malen per dag. En van hem moet ik alleen maar thuis zitten op de bank en leren zodat ik ‘een goed diploma haal’ en ‘niet me leven kan verpesten aan drank of om een slet te worden…’ maar hij is anders wel hard op weg om de nieuwe player van de stad te worden en mij maar mooi thuis te laten zitten.’’ Ik keek op en probeerde wat uit Matt zijn gezichtsuitdrukking te halen, maar hij keek vlak en hooguit een beetje peinzend mijn kant op. ‘’ Steffie, het is niet dat ik jullie niet graag bij elkaar zie of jou gelukkig zie. Maar je luistert nu zelfs niet eens meer naar hem. Je bent nu ook bij mij en niet thuis op de bank aan het leren. Hij is niet goed voor je en hij bedriegt je bijna elke avond, hoe kan je nog zoveel van hem houden door bij hem te blijven? Hij is je niet waard Steffie. ‘’ Het klonk hard, zeker uit zijn mond. Maar het was wel de waarheid, de keiharde. Ik voelde wat nats op mijn hand. Zonder dat ik het doorhad rolde er een traan over mijn wang. Matt stond meteen langs me en sloeg zijn armen rond mijn middel. ‘’ Hey, niet huilen nou. Ik wou je geen pijn doen. Ik wou je alleen laten weten dat het wel zo is hoe hard het ook klinkt en hoeveel pijn het ook doet.’’ Hij keek me lang aan en zijn hoofd kwam weer steeds wat dichterbij. Ik voelde zijn ademhaling en even raakte ik zijn warme lippen weer aan. Maar dit keer werkten mijn gedachten nog wel. Ik rukte me van hem af en denderde de trap af. Snel pakte ik mijn jas en deed de deur open. Ik was zo in de war, ik moest nadenken. Ik kon niet van twee walletjes eten, één wat mindere en één die gewoon te perfect was. De tranen die in mijn ogen prikten kon ik nu niet meer tegenhouden. Ze stroomden over mijn wangen en als ik het goed had zat mijn mascara nu al tot op me kin. Ik pakte mijn sleutel en duwde en trok zo hard als ik kon om het slot maar open te krijgen. Maar het weigerde. Voor de ene keer had het toch wel kunnen meewerken, nu ik van mijn droomjongen wegren en ik het liefst wil verdwijnen. Maar het was al te laat opeens greep een stevige hand mijn pols beet.

I like it(:
verder dus(A)

dankje, als jullie ideeen hebben ofzow zeg maar hé
ik heb niet altijd evenveel inspiratie ;$

Wat is er met jouw leestekens?

geen idee? Bij mij doen ze het gewoon goed…

Het ziet er een beetje “snel getypt” uit eerlijk gezegd. Maar ik ben benieuwd =) En een paar zinsopbouw- en spelfoutjes, maar dat is niet erg. (zoals oppeens = opeens)

Ik keek op. Met een wazige blik keek ik hem aan. Op mij lippen proefde ik stukjes mascara. Althans daar leek het op. Zijn greep verslapte geen enkele seconden, en in zijn ogen zag ik dat ie mij niet zomaar zou laten weglopen. ‘’ Wat wil je?’’ Kon ik nog net in mijn snikken uitbrengen. ‘’ Kom mee alsjeblieft, het regent heel hard en je bent er niet bepaald op gekleed. Als je nu gaat weet je nog niet veel meer als je thuis bent. Alsjeblieft.’’ Aarzelend knikte ik ja. Snel trok ie me naar binnen en deed de deur achter ons dicht. Eindelijk liet ie mijn pols los. Hij liep de trap op en keek even achterom of ik hem wel volgde. Ik wist niet waar ik anders heen zou moeten dus voor de 2e keer deze dag liep ik de trap op van zijn huis. ‘’ Loop maar door naar mijn kamer, ik ben over 1 minuutje terug.’’ Nog voor de minuut om was kwam ie al terug met handdoeken. Hij kwam naast me zitten en sloeg een handdoek om me heen. Daarna probeerde hij me warm te drogen. Blijkbaar voelde ik ijskoud aan maar vanbinnen voelde ik me toch alleen maar uitgeput en verlamd. Ik had geen idee wat ik moest doen of zeggen dus bleef ik maar voor me uit staren. ‘’ Het spijt me’’ zei hij. Ik keek hem aan, en zijn ogen stonden groot van verdriet en schrik van mijn reactie van net. Ik wist dat hij het meende. Zodra ik wist dat er een stem uit mijn keel zou komen begon ik te fluisteren; ‘’ Ik kan niet het ene moment praten over mijn relatie die amper nog wat voorstelt om vervolgens even met jou te staan zoenen. De momenten die ik met hem doorbreng geloof ik hem en wil ik bij hem blijven maar zodra hij weg is weet ik niet meer wat me te doen staat. En dan vervolgens word ik de avond erop weer gebeld door iemand die zegt dat mijn ‘’vriend’’ met iemand anders staat te zoenen.’’ Ik bleef naar onderen staren en vroeg me af wat hij ging zeggen. Toen hij niet reageerde keek ik op. Hij zag het en sloeg zijn armen om me heen, hij knuffelde me gewoon… Dat was wel het laatste wat ik had verwacht. Ik stond op en keek hem verbijsterd aan. Ik wou wat zeggen maar er kwam geen geluid uit me keel. Nog voordat ik besefte wat er gebeurde werd het zwart voor me ogen. Dit werd me allemaal te veel, met een klap belandde ik op de grond.

Ik probeerde m’n ogen te openen sterker nog volgensmij waren ze zelfs open. Maar ik zag alleen maar zwart… En het enge was dat ik ook nog kon horen dat Matt me wakker probeerde te schreeuwen, ik wou zeggen datn ik wakker was maar ik kon gewoon niks zeggen nog steeds niet. Langzaam ,naar mijn gevoel tien minuten, veranderde het zwarte zicht in wazig wat weer werd vervolgd door normaal beeld. Ik slaakte een zucht, eindelijk kon ik weer zien… ‘’ Hoelang leek ik buiten westen? ‘’ vroeg ik. ‘’ Een paar minuutjes maar, hoezo kon je me horen? Doe dat nooit meer hoor je ik was super bezorgd!’’ Ik schrok van de angst in zijn stem en hapte even naar adem. ‘’ Ja ik kon alles horen alleen ik kreeg geen geluid uit mijn keel en alles was zwart voor mijn ogen. Ik keek hem aan, nog voordat ik het doorhad sloeg ik mijn armen om hem heen. Geen idee wat me bezielde maar ik gaf hem een dikke kus en keek in zijn mooie blauw groene ogen. ‘’ Oke… ik vind jou ook heel lief hoor.’’ En hij kustte me, en wauw wat was ik van de wereld af. Hoewel achter in mijn hoofd ergens nog een belletje rinkelde dat ik toch nog een vriend had.

Toen ik mijn ogen opende knipperde ik nog maar eens goed. Of ik niet had gedroomd. Maar alles leek zo echt gebeurt en ik was ook echt zo erg in de war. Maar het was mijn eigen schuld, waar ik aan de ene kant geen spijt van had en van de andere kant wel. Ik keek op mijn mobiel, 3 smsjes:

sms 1:
Mara, wat doe je?
Ben vanaaf om 8 uur bij je.
Kus je vriend.

Hoezo afgezaagd? Pff en dat noemt zich nog wel een ‘‘vriend’’. Zeker met een hele andere betekenis…

Sms 2:
Maraaaaa <3 O my gooood ik moet je zooo nodig spreken hea ;O niet normaal… die hunk van de friettent weetjewel die nieuwe die daar werkt, nou laten we het erop houden dat ie kei lekker zoent ;$ i tell you the details ! (aa) liefjou! xxx Steffie

Haha het zal ook is niet, alles wat dat kind mee maakt moet ze ook weer mededelen maarja daar zijn we vriendinnen voor. Ongelooflijk hoeveel jongens zij toch wel niet kan krijgen… En dan ook niet de lelijkste ofzo… Maar nu eerst het laatste smsje lezen. En ja hoor ik zag Matt zijn naam al op het scherm verschijnen, mijn hart stond heel even stil. Totdat ik mezelf dwong weer adem te halen want ja als je de hele tijd hetzelfde zinnetje blijft herhalen helpt het. ( MARA JE HEBT EEN VRIENDJE, MARA JE HEBT EEN VRIENDKE! en dat keer zo’n twintig ofzow…)

sms 3:
Lief meisje, Ik vond het vandaag heel leuk; hopelijk gaat het wel wat beter en ben je heel thuis gekomen ? Ik hoor het wel en we spreken elkaar gauw weer… Kusjes <3

Wat was ie lief… Hij was te perfect gewoon. Sterker nog hij kon me niet leuk vinden want dat was onmogelijk. Ik keek even op de klok. Shit ! Het was al kwart voor 8. Ik rende naar beneden. ‘’‘Mam, is het goed als Martin om 8 uur komt? ‘’ Ik smeekte dat ze nee zou zeggen, hij was wel het laatste waar ze zin in had. Nog meer ruzies om allemaal meisjes en dingen die ze niet had gedaan. ‘’ Ja tuurlijk, hij is van harte welkom. ‘’ Waarom was mam dan ook zo gek op hem? Ze wist niet eens hoe fout hij was, maar hij hield zich voor mam ook als de perfecte schoonzoon voor. En als ie niet hier was dan was ie wel wiet aan het roken, aan het zoenen met een ander of ergens wat aan het stelen. Ow wat ideaal… Ik kreeg door dat ik nog steeds midden in de kamer stond en mam keek me nog steeds aan. ‘’ Oke dan.’’ Nog voordat het eruit was of dat ik ook maar verder kon aarzelen ging de bel. Ik stapte naar de deur toe en zag zijn silhouet door het deurraam. Ik opende deur en snel drukte die zijn peuk uit zodat ik het niet zou zien. Maarja zoiets zag ik toch altijd. Hij kwam binnen hing zijn jas op zei hoii tegen mijn moeder en gaf me een vluchtige kus. We liepen de trap op en gingen naar mijn kamer. Toen de deur dicht was greep die me bij mijn heupen en trok zich naar me toe. ‘’ Ha liefje’’ zei die met een niet gemeende glimlach, dat kon je zo zien, maar toen vertrok zijn gezicht. ‘’ Wat ruik je raar?’’

Moet ik nog doorgaan? Ik heb niet echt het gevoel dat mensen het leuk vinden? ;$

Het was weer zover, de zoveelste ruzie zat eraan te komen. Wat was ik blij als ik straks in m’n bed lag. ‘‘Hoezo ruik ik nou weer raar? Naar wat moet ik dan wel niet ruiken?’’ Ik haalde me wenkbrauw op en keek hem gepikeerd aan. Hij greep me bij mijn schouders vast en onderzocht me met zijn ogen. ‘’ Je ruikt naar… naar… naar jongensparfum!’’ Hij keek me kwaad aan. ‘‘Hoe kun jij naar jongensparfum ruiken?! Nou zeg op! Wat ben je ook een hoer, als ik er achter kom wie die jongen was dan krijgt hij ervan langs en je komt nooit meer in de buurt van hem anders zwaait er wat!’’ En KLATS! een klap in me gezicht. Morgen dus weer veel foundation opdoen anders is me halve gezicht weer blauw. ‘’ Ik haat je, hoer!’’ schreeuwde hij nog, en liep toen me kamer uit. Ik hoorde hem onder nog met zijn fake beleefde stem doei zeggen tegen mijn moeder en daarna knalde de deur achter hem dicht. Huilend zakte ik op de grond. Het kon zo niet langer meer, het moest afgelopen zijn! Maar dan nog zou hij haar blijven volgen, en niemand zou haar begrijpen. Waarom was hij in iedereens ogen zo perfect? Waarom zag niemand hoe hij werkelijk was? Ik haatte mezelf.

Bah, ik was het helemaal zat… Ik had nu gewoon even iemand nodig. Ik pakte me mobiel en scrolde door mijn contactenlijst. Há! Steffie kon ik wel bellen, die moest me toch wel weer over 6 nieuwe leuke jongens vertellen en over de 10 jongens die ze deze week had gezoend. Hmm, misschien zou dat me wel afleiden… Ik drukte op het groene knopje en hoorde 'm overgaan;

Ha Stef, met mij
< haaaai dushi!
< what’s wrong?
gewoon t zit me niet lekker
kom je langs?
< sgoew, ffkes de nieuwe glamour halen?
haha ja doe maar, schrijf maar vast op over hoeveel jongens je moet gaan vertellen…
< heuulll grappig lief, maar dan zie ik je zo!
is goed
< doedoeg liebe schat
Bye bye

half uur later…
‘’ Aaaaaaaaaaaaaaah i’ve missed you!’’ gillend (zoals gewoonlijk) viel Steffie me om me nek. Ik vraag me af wanneer dat kind is geen energie heeft, waarschijnlijk nooit ofzo. ‘’ ik heb jou ook gemist, maar vertel… who’s that hot guy that you like?’’ typisch ons, onze gesprekken half engels praten en dan uiteindelijk in een deuk liggen omdat er niks meer van klopt. Ze begon een heel verhaal en eigenlijk wist ik begot niet waar het over ging… Ik luisterde,knikte en gaf commentaar als het moest. Of ze er wat aan had geen idee, maar het leek alsof ik oplette, en zo kon ik aan andere dingen gaan denken en had ik nog niet de afleiding die ik wou… Oen dat ik ook was.

Na 1 masker, 24 tijdschriften en een uur verder stond Steffie toch maar is op. ‘’ Ik denk dat ik m maar is peer, je ziet er ongelooflijk moe uit… Ga maar een nachtje goed slapen, zal je goed doen.’’ Ze gaf me een knipoog, pakte haar jas en liep de trap af op haar ik ben en blijf altijd kalm in elke situatie manier (NOT!). Inderdaad, Steffie had gelijk, ik was ontiegelijk moe en ik moest maar is gaan slapen. Ik kleedde me snel om en begon mijn make-up eraf te halen, snel ging ik nog onder wat drinken en zei mijn moeder gedag. Eenmaal boven nog tanden poetsen en nu kon ik eindelijk mijn bed induiken.Heerlijk onder de dekens wegdromen van al het gezeik hier…

doorgaan of stoppen? aub.

Huh heten zij en die vriendin nou allebei Steffie?

veranderd

volgende ochtend.

Ik gaapte en rekte me uit,gauw sloeg ik me deken van me af en wierp een blik op de klok. Alweer zondag… en ik had nog goed uitgeslapen ook, het was inmiddels al half 1. Steffie had gelijk gehad,ik was echt doodmoe. Ik liep langs de spiegels en bestuurde mijn gezicht, veel erger kon het vast niet worden dus ik liep maar gewoon naar onder. Het was behoorlijk stil in huis dus zoals ik verwachtte lag er een briefje op de tafel :ben even naar je tante toe bel maar als er wat is! x mam Hmm het was weer één van de zondagen dat ze ging bijkletsen,allemaal oude vrouwen onderwerpen bah. Ik liep naar de keuken en maakte een kom musli klaar,vervolgens naar de woonkamer en de tv aan. Zondagen zijn altijd zo saai… Dan ga je zo erg piekeren over dingen. En ja hoor zodra ik zat begont het. Matt begon wéér door mijn hoofd te spoken,alleen leek het meer of die mijn lichaam vulde. Ik wist wel dat ik verliefd was en ik wist ook dat het niet goed was, en toch zou ik er niet aan toegeven… Misschien was het zo’n crush van een week? Of misschien ben ik zo over ‘m heen. Ik heb een vriend, en al behandelt die mij niet altijd even goed ik moet niet maar aan Matt denken. Toch? Elke minuut begon ik meer te twijfelen,ik was zo diep in gedachten dat ik mijn broer niet had binnen horen komen. Geen idee dat die nog thuis was maarja… ‘’ Wat kijk jij raar?’’ Altijd weer een rot opmerking ja. ‘‘Das me normale gezicht stomkop.’’ Ik had geen zin om met hem te praten,hij irriteert alleen maar meer. Nadat ik mijn musli op had ben ik snel gaan douchen vervolgens smsde ik laura:

Wat te doen? verveel me dood. bij mij 2 uur! Xluvv

Ik zag dat het al half 2 was en trok snel wat kleren uit de kast. Die kast was nu toch ook wel aan vernieuwing toe… Nog een half jaar en de rechter deur ligt er vanaf. En hoe lang roept mam als dat ik een inloop kast krijg? Inieder geval lang. Vluchtig maakte ik me op en borstelde mijn bruine haren. Ik had geluk, mijn haren waren steil dus veel hoefde ik er niet aan te doen het zou gewoon zo opdrogen. De bel ging en ik snelde de trap af. Daar stond laura, maar niet de normale blondine laura. Het was die laura alleen wel met een blauw oog.